Cebrail’in (as) Hira’ya ilk gelişi ve Efendimize (sas) vahyedilen ilk ayetlerden sonra Allah Resûlü büyük bir heyecana kapılıp korkudan yüreği titreyerek evine dönmüştü. Eşine “Beni örtün, beni örtün!” demiş, biraz sakinleşince başından geçenleri anlatmış ve “Kendimden korkuyorum!” demişti. Bunun üzerine Hz. Hatice (ranhâ) validemiz, “Allah’a yemin ederim ki Rabbin seni hiçbir zaman utandırmaz. Zira sen akrabanı gözetirsin, âciz olanların ağırlığını yüklenirsin, fakire verir, misafiri ağırlar, hak yolunda halka yardım edersin...” (Buhârî, Bed’ü’l-vahy, 1) diyerek onu teselli etmişti. Allah Resûlü’ne iman eden ilk Müslüman olma şerefine erişen Hz. Hatice, Resûlullah’ın güzel ahlakını veciz bir şekilde anlatan bu ifadeleriyle ne derece dikkat ve rikkat sahibi bir eş olduğunu göstermişti. Hz. Hatice; Efendimize hem eşi hem altı çocuğunun annesi hem de en yakın yardımcısı olarak yirmi beş yıl kadar yol arkadaşlığı yapmış, İslam davasının en önemli ve önde gelen isimlerinden olmuştur.

Kişinin ailesi için yaptığı harcama da sadakadır. (Buhârî, Meğâzî, 12)