Aşere-i mübeşşereden olan Hz. Ömer (ra) aynı zamanda vahiy kâtiplerinden ve Resûlullah’ın (sas) en yakın sahabilerindendir. Kızı Hafsa ile Hz. Peygamber’in evlenmesi onların bu dostluğunu daha da pekiştirmişti. Resûl-i Ekrem kendisiyle birçok konuda istişare ederdi. Yirmiye yakın meselede vahyin onun görüşlerine uygun biçimde geldiğini belirtmek üzere kullanılan “muvâfakatü Ömer” tabiri onun ahkâmın ruhunu kavrama hususundaki özelliğini vurgulamaktadır. Hz. Ebû Bekir (ra) ile birlikte “şeyhayn” diye anılmış ve bazı fakih sahabiler onların ittifak ettikleri hususları diğer sahabilerin görüşlerine tercih etmiştir. Hz. Ebû Bekir Medine’de kazâ işlerinin başına onu getirmişti. Resûl-i Ekrem onun hakkında; “Allah’ın emirleri konusunda ümmetimin en kuvvetlisi Ömer’dir”, “Muhakkak ki şeytan senden korkar, Yâ Ömer!” demiş, “Ey Allah’ım! Ömer’in kalbinden haset ve hastalıkları çıkar ve onu imana tebdil et!” şeklinde dua etmiştir. (Müsned, IV, 336; Müslim, Îmân, 69)

• II. Halife Hz. Ömer’in (ra) şehadeti (M. 644)
• Tanzimat Fermanı ilan edildi. (1839)