İletişimde amaç anlamak ve anlaşılmaktır. Fakat bazen işler istediğimiz gibi gitmez. Bunun sebebi bazı iletişim hatalarıdır. Mesela karşı tarafı gerçek anlamda anlayamamamıza neden olan ve peşin hükümler içeren etiketleme, sürekli eleştirel bir dil veya “sorun bende değil, sende” mesajı içeren savunmacı bir dil kullanmak; susmak, konuşmamak, duygularını ifade etmemek şeklinde iletişimi engelleyici duvarlar örmek, iletişimi zedeleyecek şekilde alaycı ve küçümseyici tavırlarla konuşmak en sık rastlanan iletişim hatalarıdır. Jest ve mimikleri veya söylemleri bağlamından kopararak yorumlamaya başlamak olan niyet okuma, tüm meselelerde kendini haklı görmek şeklinde ortaya çıkan haklılık hastalığı, işi yokuşa sürmek ve genellemeler yapmak da iletişimi çıkmaza götüren sebeplerdendir. Bu durumların farkına vardıkça ve problemleri çözdükçe ruhsal anlamda bir büyüme hissederiz. Etrafımızla daha doyumlu ve uyumlu ilişkiler kurarız ki bu da yaşamla ilişkimizi doğrudan olumlu etkiler.

İnsanlara satmak üzere mal getiren rızıklandırılır, malını stoklayıp karaborsaya düşüren ise lânetlenir. (İbn Mâce, Ticâret, 6)