Vahiy kâtiplerinden ve cennetle müjdelenen on sahabiden biri olan Zübeyr bin Avvam (ra), 594 veya 595’te Mekke’de doğdu. Soyu Hz. Peygamber’in dedelerinden Kusay b. Kilâb’da Resûl-i Ekrem ile birleşir. Zübeyr’in putlara hiç tapmadığı, İslam’a davetin ilk günlerinde, on altı yaşında iken İslamiyet’i kabul ettiği nakledilir. Müslüman olduğu için amcasından işkence görmüş, ancak inancından vazgeçmemiştir. Müşriklerin baskısı artıp Habeşistan’a hicret izni verilince Zübeyr ilk kafileyle oraya gitmiş, Mekke’ye hicretten kısa bir süre önce dönmüş, Esmâ bint Ebû Bekir ile evlenerek ticaretle uğraşmaya başlamıştır. Daha sonra Medine’ye giden Zübeyr, Resûl-i Ekrem’in yakın çevresinde yaşamış, onunla birlikte bütün savaşlarda bulunmuştur. Mekke’yi fethetmek için yola çıkan kumandan ve sancaktarlardan biri de oydu. Cemel Vak‘ası’nda Hz. Ali (ra) ile konuşup savaş alanını terk etti. Onu takip edenler tarafından namaz kılarken şehid edildi. Zübeyr yiğit, kahraman ve cömert bir kişiydi.


İnsanlar, denenip sınavdan geçirilmeden, sadece “İman ettik.” demekle bırakılacaklarını mı sanıyorlar? (Ankebût, 29/2)