Kur’an’da en çok vurgulanan dinî kavramlardan biri olan şükür, insanın hem dili hem kalbi hem de hâl ve hareketleriyle Rabbiyle kurduğu bağını, O’na karşı minnet ve teslimiyetini ifade eder. Kur’an’da şükür; “Verdiği nimetlerden dolayı kulun Allah’a minnettarlık duyması, bunu sözleri ve amelleriyle göstermesi.” anlamında kullanılmıştır. Aynı zamanda şükür, kulluğun gereği olarak görülmüş ve Allah’ın nimetlerine mazhar oldukları hâlde şükretmeyenler ise kınanmıştır. Şükür sadece sözle değil, eldeki nimetlerin gerçek sahibinin Allah olduğuna gönülden inanarak bu nimetleri Allah’ın rızasına uygun şekilde kullanmakla olur. Mesela servetin şükrü muhtaçlara yardım etmek, ilmin şükrü sahip olunan bilgiyi insanların yararına kullanmak, sıhhatin şükrü ise Allah’a kulluk ve insanlara hizmet etmektir. Ayrıca Hz. Peygamber, ibadetleri de kulluğun göstergesi ve Allah’ın verdiği nimetlere karşılık bir şükran ifadesi olarak değerlendirmiştir.

• Selçuklu Dönemi Âlimlerinden Fahreddin er-Râzî’nin vefatı (1210)