Sahabe-i kiram, İslam’ın insanlara ulaşmasında hayati bir role sahiptir. Onlar, sevdikleri ve okumayı ihmal etmedikleri Kur’an’ı ezberlemek ve yazmak suretiyle onun muhafızlığını yapmışlardır. Ashab; Kur’an’ın tefsiri, ete ve kemiğe bürünmüş hâli, sünnetin taşıyıcısı olmuş; Hz. Peygamber’in hayatını sonraki nesillere aktarmışlardır. Kur’an’ın nüzulüne şahitlik edip vahiy kâtipliği yapmış, tek harfi bile değişmeden onu sonraki nesillere ulaştırmışlardır. Ayrıca onu layıkıyla anlayarak hayatlarına yansıtmışlar ve fedakârlık sergileyerek İslam’ı yaymışlardır. Ashab-ı kiram, Kur’an kelimelerinin anlamlarının belirlenmesinde etkili ve belirleyici olup Kur’an’ın korunması ve anlaşılması amacıyla Kur’an ve Tefsir Okulları kurmuşlardır. Hz. Ebû Bekir (ra) döneminde Kur’an-ı Kerim ayetleri, bir kitap hâline getirilmiş olup Hz. Osman (ra) zamanında kıraat farklılıkları ihtilafa sebep olmayacak şekilde çoğaltılmış, biri yanında kalmak şartıyla diğerleri dağıtılmıştır.

Mü’minler ancak kardeştirler. Öyleyse kardeşlerinizin arasını düzeltin… (Hucurât, 49/10)