Mekke’de kabileler arasında zaman zaman çekişme ve çatışmalar oluyor, ayrıca dışarıdan hac ve ticaret için şehre gelen zayıf ve güçsüz kimselere haksızlık ve zulüm yapılıyordu. Yapılan bu haksızlıklara dayanamayan Hz. Peygamber’in amcası Zübeyr b. Abdülmuttalib, Kureyş kabilesinin önde gelenlerini toplantı yapmaya ikna etti. Toplantıya gelenler, haksızlığı önlemek için yemin ettiler ve gönüllülerden oluşacak bir grup kurmayı kararlaştırdılar. Yapılan bu antlaşmaya Hz. Peygamber (sas) de katılmış ve yapılan haksızlıklara karşı birlikte mücadele etmiştir. Bütün kaynaklarda Hz. Peygamber’in (sas) risaletten sonra da bu ittifaktan övgüyle bahsettiği, İslamiyet’in onu daha da pekiştirdiğine inandığı ve bu yemini kızıl tüylü bir deve sürüsüyle de olsa asla değişmeyeceğini, tekrar çağrıldığı takdirde de tereddüt göstermeden derhal icabet edeceğini söylediği (Müsned, I, 190, 317) kaydedilmektedir.

Ziyaret için bir hastanın yanına girdiğinde ondan senin için dua etmesini iste. Zira onun duası, meleklerin duası gibidir. (İbn Mâce, Cenâiz, 1)