Güvenilir bir râvi, hâfızası güçlü bir muhaddis olan İbn Mâce, 21 Ramazan 273’te (19 Şubat 887) vefat etmiştir. Kazvin’de hadis öğrenmeye başladığı tahmin edilmektedir. Daha sonra diğer ilim merkezlerini; Kûfe, Basra, Bağdat, Mısır, Mekke ve Medine, Nîşâbur gibi şehirleri dolaşarak dönemin ileri gelen hadis âlimlerinden hadis öğrendi. En önemli eseri “es-Sünen”dir ve 4341 hadis ihtiva etmektedir. “es-Sünen” aynı zamanda İbn Mâce’nin Kütüb-i Sitte’ye dâhil olan eseridir. Kütüb-i Sitte’nin altıncı kitabı olarak kabul edilen bu eser, babların fıkhi bakımdan güzel sıralanması ve içinde mükerrer rivayetlerin bulunmaması sebebiyle daha kullanışlı görülmektedir. Diğer önemli eseri ise “Târîhu’l-hulefâ”dır. İslam tarihi konusunda yapılan ilk çalışmalardan biri olan ve İbn Mâce’nin “et-Târîh”inin bir bölümü olduğu sanılan eserde Hz. Ebû Bekir’den (ra) Abbâsî Halifesi Abdullah b. Ali Müstekfî-Billâh’a (944946) kadar geçen halifelerin biyografileri ele alınmıştır.

Sadakaları açık olarak verirseniz bu ne güzel! Şayet onu yoksullara verirken gizlerseniz bu sizin için daha da hayırlıdır ve sizin bir kısım günahlarınıza keffaret olur… (Bakara, 2/271)