Hz. İbrahim (as) ve oğlu İsmail (as), Kur’an kıssalarında zikredilen isimler arasındadır. Kur’an-ı Kerim’de, Hz. İbrahim’in oğlunu kurban etmesi olayında isim zikredilmemekle birlikte bu evladının Hz. İsmail olduğu bilinmektedir. Hz. İsmail büyüyünce Hz. İbrahim’in gördüğü bir rüyada ondan çocuğunu kurban etmesi istenir. Bu durumu oğluna anlatınca oğlu İsmail babasından emredileni yapmasını ister. Kendisinin de bu duruma sabredeceğini söyler. (Saffât, 37/100-103) Hz. İsmail, teslimiyeti babasından öğreniyordu, babası Rabbine nasıl teslim olduysa o da öyle teslim olmuştu. Nasıl sabrettiyse Rabbinin emrine o da öyle sabretmişti. Teslimiyet, saygı ve sabır; bu üç unsur derin bir sevginin tezahürü değil miydi? Babanın evlada her duası ve evladın babaya her itaati baba ve oğul arasındaki içten sevgi bağını gösteriyordu bize. Hz. İsmail, bir evladın babasına sevgisini göstermesi konusunda en güzel örneklerden biridir.

Rabbim! Bana hikmet ver ve beni iyiler arasına kat. (Şu’arâ, 26/83)