Münafık, vahye muhatap olan fakat inkârını gizleyen ve kendini inanmış gibi gösteren kimselere denir. Kur’an-ı Kerim’de Allah’ı (cc) ve inananları aldatmaya çalışmak, ikiyüzlü olmak, zaaflarına yenik olmak, müminlere karşı kin ve nefret beslemek, müminlerin sıkıntıya düşmesini istemek, menfaatperestlik, cimrilik, kötülüğü emredip iyiliği yasaklamak münafıklık özellikleri arasında zikredilmiştir. Hz. Peygamber (sas) de emanete hıyanet etmeyi, yalan söylemeyi, sözünde durmamayı ve husumet sırasında doğruluktan ayrılmayı münafıklık özellikleri olarak belirtmiş, (Buhârî, Îmân, 24) bunlardan uzak durulmasını istemiştir. Ayetler, hadisler ve Medine dönemindeki yaşananlardan hareketle münafıkların kendine güveni olmayan, aidiyet bilincinden yoksun bir karaktere sahip oldukları söylenebilir. Ayrıca ayetlerde münafıklardan bahsedilirken isim zikredilmeyip özellikler üzerinde durulması, hangi zaman ve zeminde olursa olsun nifak özellikleri taşıyanlara bunlardan kurtulmaları gerektiği mesajını vermektedir.

• Ortagüz Başlangıcı