Yüce Allah bütün peygamberleri; insanlara doğru yolu göstermek, nasıl ibadet edeceklerini bildirmek ve ebedî hayata nasıl hazırlanacaklarını öğretmek üzere göndermiştir. İnsanlık tarihi boyunca Kur’an-ı Kerim’de ismi geçen, geçmeyen birçok peygamber gelmiştir. Bu peygamberlerden ilki Hz. Âdem (as), sonuncusu ise Ahzab suresi 40. ayette belirtildiği şekliyle Hâtemü’l-Enbiyâ Hz. Muhammed’dir (sas). Mucize göstermek, vahiy almak ve tebliğ etmek, beşerî niteliklere sahip olmak, Allah tarafından seçilmiş olmak (vehbîlik), günah işlemekten korunmuş olmak (ismet), doğru sözlü ve güvenilir olmak (sıdk-emanet), adaletli ve sabırlı olmak, zeki olmak peygamberlerin ortak vasıflarındandır. Bu vasıflar, insanların peygamberlere güvenmesini, Allah’ın emir ve yasaklarını samimiyetle uygulamasını kolaylaştırır. Ayrıca bu özelliklerle her peygamber Allah’a kulluk etmeye çağırdığı ümmetinin inkârları ve itirazları ile baş edebilmiş ve kendilerine gelen vahiyleri eksiksizce insanlara bildirmiştir.

Her peygamberin niyaz ettiği bir duası vardır. Ben de duamı kıyamet gününde ümmetime şefaat etmek için saklamak istiyorum. (Müslim, Îmân, 334)