Peygamberliğin on üçüncü yılında kardeşlik, fedakârlık, paylaşma ve sevgiyle harmanlanmış bir hicret vuku buldu. Mekkeli müşriklerin eza ve cefaları dayanılmaz hâle gelince inananlar Allah Resûlü (sas) ile birlikte Medine’ye hicret etti. Hicret hem Mekkeli muhacirler hem de Medineli ensar için fedakârlıktı. Sevdiklerini ve servetlerini terk eden muhacirlere ensar tüm varlıklarıyla kucak açmıştı. Muhacirlerde korkunun yerini emniyet, karamsarlığın yerini umut almış; ensarda ise yıllardır süren kardeş kavgaları son bulmuş, cehaletin yerini marifet almıştı. Mekke’nin fethiyle beraber hicret son buldu fakat kötülükten iyiliğe hicret kıyamete kadar devam edecektir. Muhacir olup yeni dostluklara koşmak, ensar olup yeni dostlara kucak açmak; yasaklardan, kötülüklerden, günahlardan hicret etmek devam edecektir. Önce tedbir, sonra sonsuz bir tevekküldür hicret. Kardeşliktir, paylaşmaktır, sevgidir, sevebilmektir. Ne mutlu kötülükten iyiliğe, haramdan helale, kavgadan sevgiye hicret edenlere!

• HİCRİ YILBAŞI