Ahmet Yesevî, Batı Türkistan’daki Çimkent şehrinin doğusunda bulunan Sayram kasabasında doğdu. Babası, Hz. Ali (ra) soyundan geldiği kabul edilen Şeyh İbrâhim adlı bir zattır. Ahmed Yesevî, Türklerin manevi hayatına asırlarca hükmeden, Türk halk sufilik geleneğinin kurucusudur. Türk dilinde yazdığı hikmetleriyle Türkçenin gelişmesi ve zenginleşmesine önemli katkısı olan öncü bir mutasavvıf ve şairdir. Kuvvetli bir medrese tahsili görmüş, din ilimleri yanında tasavvufu da iyice öğrenmiştir. Şeriat hükümlerini, tasavvuf esaslarını, tarikatının adap ve erkânını öğretmeye çalışmak, İslâmiyet’i Türklere sevdirmek, Ehl-i sünnet akidesini yaymak ve yerleştirmek başlıca gayesi olmuştur. Orta Asya Türklerinin dinî-tasavvufi hayatlarında büyük tesirleri olan Yeseviyye tarikatının da kurucusudur. Ahmed Yesevî’nin hikmetlerini kaleme aldığı eserin adı; Dîvân-ı Hikmet’tir. Hz. Peygamber’in sünnetine sıkı sıkıya bağlı olan Ahmed Yesevî, öğretilerinde şeriat ile tarikatı kolayca bir araya getirebilmiştir.

• Hoca Ahmed Yesevî’nin vefatı (1166)