Oruç, sözlükte “bir şeyden uzak durmak, bir şeye karşı kendini tutmak” anlamına gelen Arapça savm (sıyâm) kelimesinin Farsça karşılığı olan “rûze”nin Türkçeleşmiş şeklidir. Oruç, sadece belirli bir süre aç kalmak değildir. Aynı zamanda bir irade terbiyesi; insanı kötü alışkanlıklardan koruyan, iyi huylar kazandıran bir ahlak eğitimidir. Kur’an-ı Kerim’de orucun farz oluşunu bildiren ayette Yüce Allah: “Ey iman edenler! Sizden öncekilerin üzerine yazıldığı gibi sakınasınız diye sizin üzerinize de sayılı günlerde oruç yazıldı.” (Bakara, 2/183) buyrularak orucun insan için kötü alışkanlıklara karşı koruyucu olduğu belirtilmiştir. Oruçlu kişi gıybet ve yalana tevessül etmez, harama el uzatmaz, kötü söze kötü sözle mukabele etmez, kendisine yakışmayacak tutum ve davranışlardan uzak durur. Kendisiyle tartışmak isteyene: “Ben oruçluyum.” der, nefsine hâkim olur ve karşısındakine uymaz. Böylece oruç, Müslümanı dünyada günah işlemekten ahirette de cehennem ateşinden muhafaza eder.

• İkinci Cemre (Suya)