Fâtır suresi, Kur’an-ı Kerim’in otuz beşinci suresidir. Mekke’de inmiştir. Surede ilk olarak canlılara rızıklarını verenin, rüzgârları, güneş ve ayı emri altında tutanın Allah olduğuna; kâinat eserlerinden hareketle Allah’ın birliğine ve kudretine işaret edilir. İnsanın her açıdan Allah’a muhtaç olduğu söylenir. Daha sonra peygamberlerin sadece bir uyarıcı ve müjdeci olduğu gerçeğini özetleyen nitelikte dinî gerçekleri benimseme ve yaşama sorumluluğunun şahsi olduğu ifade edilir. Hiçbir insanın başkasının günahını yüklenmeyeceği hatırlatılır. İnsanların dünyadaki tutum ve davranışları açısından müminler ve kâfirler şeklinde iki gruba ayrıldığı ve her grubun ahiretteki hayatları tasvir edilir. Surenin son kısmında da hidayet ve dalalet konusu işlenir. İnsanların gerçeklerden yüz çevirmelerinin kendilerini beğenmek, geçici dünya zevklerine düşkünlük, şeytana uyup kötü işleri güzel görmek gibi sebeplerden kaynaklandığı açıklanır. Hak ve batıl mücadelesinin sonuçlarına da işaret edilir.

• Ankara, Başkent oldu. (1923)
• İlkgüz Sonu