Kur’an-ı Kerim; çocuğun henüz zihnî gelişim aşamasında, davranışlarının olgunlaşması ve hayat felsefesinin oluşabilmesi için eğitime tabi tutulması gerekliliğini ifade etmektedir. Allah (cc), Hz. Lokman’ın dilinden, “Yavrucuğum! Şüphesiz yapılan iş, bir hardal tanesi ağırlığında olsa ve bir kayanın içinde yahut göklerde ya da yerin içinde bile olsa, Allah onu çıkarır getirir. Çünkü Allah en gizli şeyleri bilendir, (her şeyden) hakkıyla haberdar olandır.” (Lokmân, 31/16) buyurmaktadır. Sevgili Peygamberimiz de (sas) “Çocuklarınıza yedi yaşına gelinceye kadar namaz kılmayı öğretiniz…” (Ebû Dâvûd, Salât, 26, 495) buyurarak çocuk ve din eğitimi konusuna dikkat çekmektedir. Birçok hadiste çocuklara dinî eğitim veren anne-babalar müjdelenmiş, hatta bu bir vazife kılınmıştır. Her Müslüman’ın ilk vazifesi çocuğuna dinini öğretmektir. Bu eğitimin en önemli unsurları ise, doğru bir yaşantı ile iyi bir aile ortamında örnek olmak ve uygun eğitim metotları kullanarak çocuğu bilinçlendirmektir.

Ey iman edenler! Belirlenmiş bir zamana kadar bir borç ilişkisi kurduğunuzda bunu yazın. Aranızdan bir kâtip bunu adaletle yazsın... (Bakara, 2/282)