Muhammed b. İsa et-Tirmizî, miladi 824’te bugünkü Özbekistan’ın Tirmiz kasabasında doğmuştur. Doğuştan âmâ olduğu rivayet edilse de, hafızası o kadar güçlüdür ki, “Hâfızu’l-Meşhûr” olarak anılagelmiştir. Ömrünü hadis ilmine adamış olan Tirmizî, zamanının en büyük muhaddislerinden biridir. İmam Buhârî gibi önemli hocalardan ders almış, ondan sadece hadis değil, aynı zamanda fıkhu’l-hadis ilmini de öğrenmiştir. “Câmi’u’s-sahîh” adlı eseriyle hadis ilmine önemli katkılar sağlamıştır. Bazı âlimler Tirmizî’nin hasen kavramını hadis ilminde ilk defa terim hâlinde kullanmak suretiyle hadisle ilgili üçlü taksimi başlattığını belirtmektedir. Tirmizî, hadisleri seçerken yüksek dikkat ve titizlik göstermiş, zayıf hadisleri dahi senetleriyle birlikte değerlendirmiştir. Aynı zamanda fıkıh ve tefsir alanlarında da bilgi sahibidir. Duygulu bir insan olarak yaşamı boyunca her konuda dikkatli ve titiz davranmış, dünya malına değer vermemiştir. Büyük muhaddis Tirmizî 892 yılında Tirmiz’de vefat etmiştir.
Hiçbir anne baba, çocuğuna güzel terbiyeden daha kıymetli bir bağışta bulunmamıştır. (Tirmizî, Birr, 33)