Kişinin doğup büyüdüğü veya çalışıp geçimini sağladığı, çoluk çocuğu ile yerleştiği ve sürekli kalmaya niyet ettiği yere asli vatan denir. Asli vatanından 90 kilometre veya ondan daha uzak bir yere gitmek üzere yola çıkan kişi, 15 günden daha az kalmaya niyet ederse yolculuk esnasında ve vardığı yerde seferî (yolcu) olur. Bir şehirde 15 gün veya daha fazla kalmaya niyet ederse mukim olur. Dinen yolcu sayılan kimseler dört rekâtlı farz namazları iki rekât kılarlar. Ramazan oruçlarını sonradan tutmak üzere erteleyebilirler. Yolcu, mukim bir imama uyarsa namazını tam olarak kılar. Zira cemaatin namazının imamın namazıyla aynı olması gerekir. Dört rekâtlı namazlar yolculukta kazaya kalırsa, ister yolculuk içerisinde ister yolculuktan sonra kaza edilsin, ikişer rekât olarak kaza edilir. Şâfiî mezhebine göre dinen yolcu sayılabilmek için yaklaşık 90 km bir mesafeye gitme niyeti ile yola çıkılmış olmalı ve gidilen yerde, giriş ve çıkış günleri hariç dört günden az kalınmalıdır.
İlim öğrenmek, (kadın-erkek) her Müslümana farzdır. (İbn Mâce, Mukaddime, 17)