Hudeybiye, Mekkeli müşriklerin Medine İslam devletini resmen tanıdıklarını gösteren belgeyi imzaladıkları barış antlaşmasıdır. Bu antlaşmaya göre Müslümanlar o yıl umre yapmayacak, ertesi sene umre için geleceklerdi. Mekkeli biri Medine’ye kaçarsa iade edilecek, Medine’den Mekke’ye kaçanlarsa iade edilmeyecekti. Her iki taraf da hâkimiyeti altındaki toprakları ticaret kervanlarının geçişi, hac ve umre için emniyet altında tutacaktı. Diğer Arap kabileleri, istediği tarafla ittifak yapabilecek ve onlar da bu şartlara uyacaktı. Bu barış antlaşması on yıl süre ile geçerliydi ve bu sürede Müslümanlar ve Kureyşliler birbirine saldırmayacaktı. Taraflardan biri bu ittifaka dâhil olmayan herhangi bir kabile ile savaşa girerse diğeri pasif kalacaktı. Hudeybiye Antlaşması İslam tarihinde bir dönüm noktasıdır. Antlaşma, ilk bakışta Müslümanların aleyhine görünmesine rağmen, lehlerinde gelişmelere vesile olmuştur. Bu gelişmelerin başında İslam’ın hızla yayılması ve Mekke’nin fethi gelmektedir.
• Hudeybiye Antlaşması (6/628)
• Fırtına: Sitte-i Sevr bitti.