“Toplamak, bir araya getirmek, beraberlik” anlamındaki “cem‘” (جمع) kökünden türemiştir.
Kadın ve erkek arasında cinsî münasebeti ifade eder. Cimanın ana gayelerinden biri neslin devamıdır. (Bakara, 2/223)
İslam’da cinsel hayat, ancak geçerli bir nikâh akdine sahip, evlenmeleri helal olan bir erkekle bir kadının evlilik birliğinde söz konusudur.
Kur’ân-ı Kerîm’de “Onlar, size örtüdürler, siz de onlara örtüsünüz.” (Bakara, 2/187) beyanıyla eşlerin birbirine hem fizyolojik hem de psikolojik açıdan ihtiyaç duyduğuna değinilmiştir.
İnsan hayatında huzur duygusu, ihtiyaçların meşru yoldan tatmin edilmesiyle oluşur. Bu sebeple cimâ eşler arasında karşılıklı hak ve sorumluluktur.
İslamiyet’te cinsel ilişkinin yasak olduğu bazı durumlar;
Oruçlu olmak, (Bakara, 2/187)
Eşcinsellik (taraflardan birinin kadın diğerinin erkek olmadığı durumlar), (A’râf, 7/80; Nisâ; 4/15)
i’tikâfta olmak, (Bakara, 2/187)
Hac veya umre niyetiyle ihramlı bulunmak, (İbn Âbidîn, Reddü’l-muhtâr, 2/ 553)
Kadınların hayız (aybaşı) ve nifas (lohusa) dönemleri (Bakara, 2/222) olarak belirtilmiştir.
Cinsî münasebetin sınırları ve âdâbı vardır. Bunlardan bazıları;
Çiftlerin tamamen çıplak olmayıp üzerlerine bir örtü almaları (İbn Mâce, Nikâḥ, 28)
İlişkiden önce bir hazırlık ve ülfet dönemi geçirmeleri (İbn Kudâme, VII, 25-26)
Besmeleyi unutmayıp Allah’tan hayırlı evlât talep etmeleridir. (Buhârî, Nikâḥ, 66)
Cinsel ilişkiden sonra yıkanıp gusletmek farz kılınmıştır.