Allah’a, Hz. Peygamber’e ve O’nun haber verdiklerine yürekten inanıp tasdik eden kimseye mümin denir. Mümin; sözleriyle, tavır ve davranışlarıyla, imanı ve ibadetiyle, kısacası tüm hayatıyla bereketli ve faydalı olmayı başaran kişidir. Çevresine güven verip faydalı olma, mümin için ayırıcı bir vasıftır. Müminin yararlı bir insan olması, onun söz ve davranışları ile diğer insanlara zarar verecek bir tavır ve tutum içinde olamayacağı sonucunu doğurur. Allah Resûlü’nün yaptığı bir mümin ve Müslüman tanımında, müminin diğer insanlarla olan ilişkisindeki güven unsuru öne çıkarılır: “Müslüman, diğer Müslümanların elinden ve dilinden güvende olduğu kimsedir. Mümin de insanların canları ve mallarının güvende olduğu kişidir.” (Tirmizî, Îmân, 12) Hz. Peygamber bir hadisinde mümini aktara benzetir: “Mümin güzel koku satan kimseye benzer. Onunla beraber oturursan sana faydası olur, beraber yürürsen sana faydası olur, beraber iş yaparsan yine sana faydası olur. (Taberânî, M. Kebir, XII, 319)
• Bâb-ı Âlî Baskını (1913)