• Kûtü’l-Amâre Zaferi (1916)

35 izci ve 9 liderden oluşan ekip, yolculuklarının ilk durağı olan İstanbul’da önemli dini ve tarihi mekanları ziyaret etti. Eyüp Sultan Camii ve Türbesi, Fatih Camii ve Türbesi, Yavuz Sultan Selim Camii ve Türbesi, Şehzadebaşı Camii, Süleymaniye Camii ve Beyazıt Camii’nde dualar edilerek şehitler anıldı.

İstanbul programının ardından Çanakkale’ye geçen izciler, Çanakkale Destanı Tanıtım Merkezi, Conkbayırı ve 57. Alay Şehitliği’ni ziyaret etti, “57. Alay Vefa Yürüyüşü”ne katıldı.

İzci liderleri, bu tür organizasyonların gençlerin tarih bilinci kazanmasında önemli rol oynadığını belirterek, “Gençlerimizin milli ve manevi değerleri sadece kitaplardan öğrenmesi değil, o atmosferi bizzat yaşaması bizim için çok önemli. Bu yürüyüş, geçmişe duyulan vefanın bir göstergesidir.” ifadelerini kullandı.

Balıkesir İl Müftüsü Hasan Hayri Yaşar'ın başkanlığında oluşturulan komisyon tarafından yapılan değerlendirmeler sonucunda Hafızlık Yarışması kadınlar kategorisinde Nuray Sarıçam, erkekler kategorisinde ise Ahmet Esentürk birinci oldu.

Kur'an-ı Kerim'i Güzel Okuma Yarışması kadınlar kategorisinde Rüveyda Kaya, erkekler kategorisinde ise Muhammed Kılıç birinci oldu.

Dereceye giren yarışmacılara İl Müftüsü Yaşar ve komisyon üyeleri tarafından ödülleri takdim edildi.

Müftü Yaşar, yarışmaya katılan din görevlilerini tebrik etti ve başarılarının devamını diledi.

İlçe Müftüsü Mustafa Aktaş rehberliğinde gerçekleştirilen merasim, Kur’an-ı Kerim tilavetiyle başladı.

Merasimde Müslümanlığın temel esasları hakkında bilgilendirmelerde bulunan Müftü Aktaş, İslam’ın barış, esenlik ve güzel ahlak dini olduğunu vurguladı.

Aktaş, "Kendi hür iradesiyle İslam’ı seçen kardeşimizi tebrik ediyorum. Araştırarak ve severek bu kararı alması bizleri ziyadesiyle mutlu etmiştir. Rabbim yeni hayatında kendisine huzur ve saadet nasip eylesin." dedi.

Sonrasında Yuliya, şahitler huzurunda Kelime-i Şehadet getirerek Müslüman oldu.

Müslüman olduktan sonra büyük bir huzur duyduğunu ifade eden Yuliya, bu sürece destek veren herkese teşekkürlerini iletti.

Yapılan dua sonrası Müftü Aktaş tarafından Yuliya Tunç’a "İhtida Belgesi" ile Diyanet İşleri Başkanlığı yayınlarından Kur’an-ı Kerim ve dini kitaplar hediye edildi.

5 Nisan 2026 tarihinde uygulanan 2026 Yabancı Dil Bilgisi Seviye Tespit Sınavı’nın (2026-YDS/1) değerlendirme işlemleri tamamlandı.

Adaylar, sınav sonuçlarına 28 Nisan 2026 tarihinde saat 14.00’ten itibaren ÖSYM’nin https://sonuc.osym.gov.tr adresinden T.C. kimlik numaraları ve aday şifreleriyle erişebilecek.

Okulda kurulan atölyede öğrenciler, ailelerinin de katkısıyla geleneksel el sanatları teknikleriyle seccadeler üretti.

Öğrencilerin, hem kültürel mirası tanımasını hem de yardımlaşma bilinci kazanmasını amaçlayan projeyle üretilen seccadelerin satışından elde edilecek gelir, Gazze'ye gönderilecek.

- "Sergimizde Gazze yararına satışlarımız olacak"

Projenin yürütücülerinden okulun müzik öğretmeni Ayşegül Güneş, AA muhabirine, öğrencilere Kudüs bilinci kazandırmayı hedeflerken, Gazze'ye de bir nefes, bir umut olmayı amaçladıklarını söyledi.

Öğrencilerin projeye büyük bir heyecan ve istekle katıldığını belirten Güneş, "Kıble neden yön değil, yöneliştir? Seccade neden sadece bir örtü değil, duruştur? Camiler neden sadece bir mimari yapı değil, birlik ve diriliş mekanıdır? Kudüs neden sadece bir şehir değil, bir ümmetin kalbidir diyerek yola çıktık." ifadesini kullandı.

Ecdadın kendilerine bıraktığı mirası tanımayı ve bu mirasla el becerilerini geliştirmeyi de hedeflediklerine dikkati çeken Güneş, şöyle konuştu:

"Modern ve tarihi camilerimizi ziyaret ettik. Kentteki siyer sergisini, el yazması eserler müzelerini gezdik. Öğrencilerimize buralarda mihrap, minber, secde ve ecdadımızdan kalan motifleri aktardık. Öğrencilerimizden ilgilerini çeken motifleri çekmelerini istedik. Uyarlanabilir olan motifleri, atölyelerimizde seccadelerimize uyarladık. Geleneksel motiflerimize de ağırlık verdik. Ekim ayında dini musiki konseri öncesinde sergimiz olacak. Sergimizde Gazze yararına satışlarımız olacak."

Güneş, 100'e yakın seccade ürettiklerini ve motiflerin zorluğuna göre her birinin işleme süresinin 1 ila 4 ay arasında değiştiğini anlattı.

- "Yalnız değilsiniz mesajını verebilmek bizim için çok önemli"

Okulun 11. sınıf öğrencisi Ayşe Büşra Alkan da tarih, sanat ve yardımlaşmanın bir arada olduğu bu çalışmada yer aldığı için çok mutlu olduğunu söyledi.

Çok etkilendiğini ve görev aldığı için gururlu olduğunu kaydeden Alkan, "Proje bizde derin bir mana uyandırıyor. Boş zamanımızda sürekli projeyle uğraştığımız için telefondan da uzaklaşmış oluyoruz. El becerilerimizi de geliştiriyor. Mazlum bir coğrafyaya el uzatabilmek, bir nefes olabilmek, yüreklerimizi seccadede birleştirebilmek bizim içimizde de çok güzel şeyler uyandırıyor. Sesimizi onlara duyurabilmek, 'yanınızdayız, yalnız değilsiniz' mesajını verebilmek bizim için çok önemli." diye konuştu.

Okul Müdürü Memnune Karaca ise Türkiye Yüzyılı Maarif Modeli kapsamında merkezinde aile, değerler ve Kudüs bulunan projenin öğrencilere büyük faydalar sağladığını vurguladı.

Ayçiçeğinden önce tarlaları sarıya boyayan kanola, rengiyle hem göz kamaştırıyor hem de kahverengi toprağı bir halı gibi örten sarısıyla güneşi çağrıştırıyor.

İlçenin birçok köşesini sarıya boyayan kanola çiçekleri, fotoğraf severlerin de ilgisini çekiyor.

Yakın süreçte ise iç mekanda tesviye işlemleri gerçekleştirilecek caminin özgün dokusuna uygun olmayan taşların değişimine başlanacak.

Yapılan son ölçümlerle temelden uca 116 santimetrelik eğime sahip minarenin, yüzey restorasyon çalışmaları kapsamında ise çelik iskelelerin kurulumuna başlanıldı. Restorasyon çalışmasının 2027 yılı sonu itibarıyla tamamlanması hedefleniyor.

Sivas Vakıflar Bölge Müdürü Mehmet Ali Çalışkan, Kültür ve Turizm Bakanlığı Vakıflar Genel Müdürlüğünün, Selçuklu Devleti'nin en nadide, en eski camilerinden Ulu Cami'deki restorasyon çalışmalarını sürdürdüğünü söyledi.

Selçuklu eseri caminin 1197'de inşa ettirildiğini ve bugüne kadar ayakta kaldığını belirten Çalışkan, Vakıflar Bölge Müdürlüğü ve Sivas Ulu Cami Vakfı arasında yapılan protokol kapsamında restorasyon çalışmalarının 25 Temmuz 2025 tarihinde başladığını hatırlattı.

Kış şartları nedeniyle duran restorasyonun yeniden başladığını anlatan Çalışkan, "Yapının en eski orijinal ve ayakta kalan kısmı minaresi. Minarenin 116 santim şakulünden eğik olduğu görülmektedir. Belki de Türkiye'de bugüne kadar yapılacak en kapsamlı ve en özel restorasyon olacaktır." dedi.

Vakıflar Bölge Müdürlüğü Sanat Eserleri ve Yapı İşleri Şube Müdürü ve Proje Sorumlusu Süleyman Çoban ise restorasyon projesinin hazırlık aşamasına 2020 yılında başladıklarını söyledi.

Minarenin yapısal olarak bir problem teşkil edip etmediği ve gelecek zamanlarda tehlike arz edip etmediğiyle alakalı akademik bir proje çalışması yürütüldüğünü dile getiren Çoban, "Bu çalışma kapsamında minarede kullanılan taş, harç ve tuğla numunelerini almak suretiyle laboratuvar testlerine ve yapısal performans analize tabi tuttuk." diye konuştu.

- Caminin eğik minaresi depreme karşı güçlendiriliyor

Çoban, minaredeki hareketliliğin stabil olduğunu ve kendi sınırları içerisinde kalmak suretiyle yer değiştirmediğini tespit ettiklerini vurgulayarak, şunları kaydetti:

"Minare yapısal olarak iyi durumda, en büyük problemi şerefe kotundan kaide kotuna kadar şakul salladığımızda 116 santimetrelik bir kaçıklık olduğunu gösteriyor. Bu da minarenin ciddi bir eğime sahip olduğunu teknik ve bilimsel olarak vermiş durumda. Bununla alakalı laboratuvar testlerinden sonra gelen malzeme analizleriyle minarenin 3 boyutlu lazer tarama yöntemiyle profilini çıkarttık. Gelişmiş mühendislik programlarıyla modellemesini yaptık ve bir güçlendirmeye ihtiyacının olup olmadığını tespit ettik. Tespitler neticesinde minare 7,5 şiddetindeki bir depreme maruz kaldığında devrilecek. Devrilmemesi ve ayakta kalması için bir güçlendirme projesi geliştirdik. Bu güçlendirme projesi de şerefe kotundan temel alt kotuna kadar paslanmaz çeliklerle tahribatsız bir şekilde yuvaları delmek suretiyle minareyi giydireceğiz. Bu da yanal deprem yüklerinde minareyi daha dirençli hale getirecek."

- "Minareden düşen parçaları tamamlayacağız"

Çoban, minarenin temeliyle alakalı da detaylı verilere ulaştıklarını belirterek, minarenin cami iç harim kotundan yaklaşık 6 metre aşağısına kadar temelin devam ettiğini belirtti.

Buranın altında da ardıç kazıkların bulunduğunu dile getiren Çoban, ecdadın eseri inşa ederken geniş bir temel yaptığını söyledi.

Çoban, minarede güçlendirme çalışmasının yanı sıra yüzey restorasyon çalışmasının da yapılacağına dikkati çekerek, "Minareden düşen ve kopan tuğla parçalarını tamamlayacağız. Bu zamana kadar minarede bulunan ve okunmamış olan kufi ve çiniyle yazılmış olan yazıları sanat tarihi hocalarımızla okuduk. Bu yazı kuşaklarının tamamlanması noktasında bir çalışma yürüteceğiz. İnşallah bu çalışmalar tamamlandıktan sonra gelecek nesillere sağlıklı bir şekilde aktaracağız." ifadesini kullandı.

Ulu Cami'de 13 yıldır imam hatiplik yapan ve aynı zamanda cami vakfında başkan yardımcısı olan Ergün Ceyhan da bilim kurulu başkanlığında arzu edilen bir restorasyon çalışmasının yapıldığını söyledi.

Ceyhan, caminin restorasyonuna maddi ve manevi katkı sağlayan herkese teşekkür ederek, hayırseverlerin desteğini beklediklerini kaydetti.

Kozköy Yeni Cami Müezzin Kayyımı Mehmet Özmen (57), 38 yıldır camide görev yaptığını belirterek, yaklaşık 15 yıldır leylekleri ağırladıklarını ve her yıl gelişlerinin kendilerini mutlu ettiğini ifade etti.

Leyleklerin her bahar düzenli olarak geldiğini söyleyen Özmen, "Leyleklerle yakından ilgileniyoruz. Cemaat camiye geldiğinde onları izliyor, fotoğraf ve videolarını çekiyor. Bu durum bizleri de sevindiriyor." dedi.

Etiyopya'dan yarışmaya katılan Hafız Abdurrahman Muaz, programda yaptığı konuşmada, Diyarbakır'da bulunmaktan duyduğu memnuniyeti dile getirdi.

Yarışmanın düzenlenmesinde emeği geçenlere teşekkür eden Muaz, Diyarbakır'da gördüğü ilgiden etkilendiğini, Kur'an-ı Kerim'e gösterilen ihtimamın takdire şayan olduğunu ifade etti.

Programa Diyarbakır Valisi Murat Zorluoğlu, Diyarbakır Bölge İdare Mahkemesi Başkanı Abdullah Kahraman, Dicle Üniversitesi Rektörü Prof. Dr. Kamuran Eronat, Diyanet İşleri Başkanlığı Mushafları İnceleme ve Kıraat Kurulu Başkanı Osman İyişenyürek, Vali Yardımcısı İlyas Öztürk, Sur Kaymakamı Hasan Akbulut ile Çermik, Çüngüş, Eğil ve Hazro ilçelerinin belediye başkanları, siyasi partiler, kamu kurum ve kuruluşlarının temsilcileri ve vatandaşlar katıldı.

Tarım ve Orman Bakanlığının "Kırsalda Bereket Küçükbaşa Destek" projesi ile Milli Eğitim Bakanlığının "Köklerden Gelen Miras: Aile" vizyonundan ilham alınan projede, ilçeye bağlı 17 köyden 5-12 yaş arasındaki 36 çocuk, kendi yetiştirdikleri veya bakımını üstlendikleri kuzu ve oğlaklarla yarışmaya katılacak.

Yarışmada, sadece hayvanların kalitesi değil, çocukların gelişimleri, hayvanlarıyla kurdukları bağ ve bu süreçteki rolleri de bütüncül bir şekilde puanlanacak.

Veteriner hekimler, hayvanın sağlık durumunu, beslenme düzenini, fiziksel gelişimini ve genel bakım kalitesini inceleyecek. İletişim uzmanları, çocuğun hayvanla kurduğu güven bağını, uyumunu ve doğal etkileşimini gözlemleyecek. Eğitimciler ise çocuğun kendini ifade edebilme becerisini, bilinç seviyesini ve yetiştiricilik hakkındaki bilgi düzeyini ölçecek.

Yarışmanın temel hedefi ise çocukları dijital ekranlardan uzaklaştırıp atalarından miras kalan kadim toprak kültürüyle tanıştırmak ve hayvancılığı prestijli bir "aile mirası" olarak konumlandırmak.

Yarışma sürecinde gösterdikleri çaba ve hayvanlarıyla kurdukları bağ ile jüri değerlendirmesinde dereceye giren çocukları teşvik etmek amacıyla ödüller verilecek.

- Oğlaklar yeni oyun arkadaşları oldu

Harmancık köyünde yaşayan Eçialan İlkokulu 3. sınıf öğrencisi 9 yaşındaki Poyraz Özdemir ile aynı okuldan arkadaşı 4. sınıf öğrencisi 10 yaşındaki Efecan Sirkeli de "Pamuk" ve "Boncuk" adını verdikleri oğlaklarıyla yarışmaya hazırlanıyor.

Okuldan geldikten sonra merada buluşan iki arkadaş, yeşillikler içindeki arazide oğlaklarını hem güdüyor hem de eğleniyor.

Özdemir, okuldan geldikten sonra meraya giderek oğlağıyla vakit geçirdiğini, onu eğitmeye çalıştığını, hayvanları çok sevdiğini söyledi.

Sirkeli de "Pamuk" adlı oğlağıyla yarışmaya hazırlandığını ve kazanmak istediğini belirtti.

Lapseki Kaymakamı Cafer Ekinci, projeyle çocukları kökleriyle buluşturmayı, aile mesleklerinin değerini anlatmayı ve aşılamayı amaçladıklarını dile getirerek, "Her şeyden önemlisi, çocuklarımıza dijital dünyanın dışında daha güzel bir hayatın var olduğunu anlatabilmek. Çobanlık mesleğinin ne kadar kıymetli olduğunu hem çocuklarımıza hem de tüm vatandaşlarımıza anlatmayı hedefledik." ifadelerini kullandı.

Diyanet İşleri Başkan Yardımcısı Dr. Hafîz Osman Şahin’in konuşmacı olduğu programa Türkiye Cumhuriyeti Hannover Başkonsolosu Yusuf Arıkan, DİTİB Genel Başkanı Ramazan Ilıkkan, Eğitim ve Ticaret Ataşeleri, DİTİB Eyalet Birliği Başkanı Tamer Karahan ve yönetim kurulu üyeleri ile çok sayıda dernek başkanı, din görevlisi, kadın ve gençlik kolları temsilcileri ve vatandaşlar katıldı.

Programda Hannover Din Hizmetleri Ataşesi Tevfik Altınpınar, Eyalet Birliği Başkanı ve Başkonsolos selamlama konuşmaları yaptı. Ardından Dr. Hafîz Osman Şahin, 2026 yılı kurban organizasyonuna ilişkin kapsamlı bir sunum gerçekleştirdi. Program sonunda da Başkonsolos Yusuf Arıkan kurban vekaletini Türkiye Diyanet Vakfı’na verdi.

Toplantı, yapılan ikramlar ve hatıra fotoğraflarının çekilmesiyle sona erdi.

Etkinlikte aile kurumunun toplumsal yapı içerisindeki yeri, evlilik olgusu ve değerler eğitiminin birey ve toplum üzerindeki etkileri ele alındı. Program, Zonguldak İl Müftülüğü vaizeleri Elif Dağdeviren ve Ayşe Nur Kalça’nın konuşmacı olarak yer aldığı oturumlarla devam etti.

Vaize Elif Dağdeviren sunumunda aile kavramına ilişkin değerlendirmelerde bulunarak, evliliğin yalnızca resmi bir birliktelik olmadığını ifade etti. Dağdeviren, “Aile kavramı sadece bir imzadan ibaret değildir. Evlilik, iki insanın aynı çatı altında yaşamasından çok daha fazlasıdır. Aynı hayatı ve duyguyu paylaşabilmek önemlidir.” dedi. Ayrıca Mevlana’nın “Aynı dili konuşanlar değil, aynı duyguyu paylaşanlar anlaşır” sözüne atıfta bulunarak aile içi iletişimin önemine değindi.

Etkinlik, Siyaset Bilimi ve Kamu Yönetimi Bölüm Başkanı Prof. Dr. Özcan Sezer tarafından konuşmacılara teşekkür belgelerinin takdim edilmesiyle sona erdi.

Program kapsamında öğrencilere çeşitli seminerler verildi ve sosyal etkinlikler düzenlendi. Oyunlar oynanarak öğrencilerin kaynaşması sağlanırken, gün boyu süren programla öğrencilerin hem dinlenmeleri hem de motivasyonlarının artırılması hedeflendi.

Etkinlikte konuşan İlçe Müftüsü Turul, hafızlık eğitiminin önemine işaret ederek, Kur’an-ı Kerim’i öğrenmenin ve hayatın merkezine almanın büyük bir değer olduğunu ifade etti.

Turul, hafızlık sürecinin sadece ezberden ibaret olmadığını, aynı zamanda sabır, disiplin ve güzel ahlak gerektirdiğini belirterek öğrencilerin bu süreci en iyi şekilde değerlendirmeleri gerektiğini kaydetti.

Hadis âlimleri, gerek senet gerekse metin açısından bu rivayetin sıhhatinin tartışmalı olduğunu ifade etmişlerdir (Bkz. Elbânî, ed-Da‘îfe, I, 540; Rufâî, el-Ehâdîs, s. 435-436). Fıkıh eserlerinde de hacı adaylarının Mescid-i Nebevî’de kırk vakit namazı ihmal etmemeleriyle ilgili vurgulu hükümler yer almamıştır. Bu bağlamda kırk vakit namaz konusuyla ilgili şu hadisin metin itibarıyla daha sahih olduğu bilinmektedir: “Kim ilk tekbire yetişmek kaydıyla kırk gün cemaatle namaz kılarsa o kimse için iki şeyden beraat gerçekleşir: Cehennem ateşinden ve nifaktan.” (Tirmizî, Salât, 66)

Buna göre Medine’de kalış zamanı yeterli olan kişilerin, sayı hesabı yapmaksızın Hz. Peygamber’in (s.a.s.) mescidinde, onun Ravza’sının yanında cemaatle namaz kılmaya devam etmeleri yerinde bir davranış olacaktır. Fakat organizasyon açısından daha kısa sürelerde kalmak zorunluluğu doğarsa, bu da anlayışla karşılanmalı ve kırk vakit kılamamanın bir eksiklik olacağı zannedilmemelidir. Zira Mescid-i Nebevî’de kırk vakit namaz kılmak, haccın ne farzı ne vacibi ne de sünnetidir. Dolayısıyla haccın tamamlanmasının bu namazlara bağlanmaması gerekir.

Ebû Hüreyre'den (ra) nakledildiğine göre, Resûlullah (sas) şöyle buyurmuştur:

“Müminin mümin üzerinde altı hakkı vardır: Hastalandığında onu ziyaret eder, öldüğünde cenazesinde bulunur, kendisini davet ettiğinde davetine icabet eder, onunla karşılaştığında selâm verir, aksırdığında ona hayır duada bulunur, yanında ve gıyabında onun için samimi davranır.”

***

أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ (رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ) قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ (صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ سَلَّمْ) :“مَنْ شَهِدَ الْجَنَازَةَ حَتَّى يُصَلَّى فَلَهُ قِيرَاطٌ وَمَنْ شَهِدَ حَتَّى تُدْفَنَ كَانَ لَهُ قِيرَاطَانِ.” قِيلَ: وَمَا الْقِيرَاطَانِ؟ قَالَ: “مِثْلُ الْجَبَلَيْنِ الْعَظِيمَيْنِ.”

Ebû Hüreyre'nin (ra) bildirdiğine göre, Allah Resûlü (sas) şöyle buyurmuştur:

“Kim namazı kılınana kadar cenazenin yanında bulunursa, ona bir kîrat; kim de defnedilinceye kadar cenazenin yanında bulunursa, ona iki kîrat sevap vardır.” “İki kîrat ne (kadardır)?” diye sorulduğunda Hz. Peygamber, “İki büyük dağ kadardır.” cevabını vermiştir.

(B1325 Buhârî, Cenâiz, 58; M2189 Müslim, Cenâiz 52)

***

عَنْ أَبِى هُرَيْرَةَ قَالَ: سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ (صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ سَلَّمْ) يَقُولُ: “إِذَا صَلَّيْتُمْ عَلَى الْمَيِّتِ فَأَخْلِصُوا لَهُ الدُّعَاءَ.”

Ebû Hüreyre'nin (ra) işitip rivayet ettiğine göre, Resûlullah (sas) şöyle buyurmuştur:

“Cenaze namazı kıldığınız zaman, onun için samimiyetle dua edin.”

(D3199 Ebû Dâvûd, Cenâiz, 54, 56)

***

عَنْ عَوْفِ بْنِ مَالِكٍ الْأَشْجَعِيِّ قَالَ: سَمِعْتُ النَّبِيَّ (صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ سَلَّمْ) وَصَلَّى عَلَى جَنَازَةٍ يَقُولُ: “اللَّهُمَّ اغْفِرْ لَهُ وَارْحَمْهُ، وَاعْفُ عَنْهُ وَعَافِهِ، وَأَكْرِمْ نُزُلَهُ، وَوَسِّعْ مُدْخَلَهُ، وَاغْسِلْهُ بِمَاءٍ وَثَلْجٍ وَبَرَدٍ، وَنَقِّهِ مِنَ الْخَطَايَا كَمَا يُنَقَّى الثَّوْبُ الْأَبْيَضُ مِنَ الدَّنَسِ، وَأَبْدِلْهُ دَارًا خَيْرًا مِنْ دَارِهِ، وَأَهْلاً خَيْرًا مِنْ أَهْلِهِ، وَزَوْجًا خَيْرًا مِنْ زَوْجِهِ، وَقِهِ فِتْنَةَ الْقَبْرِ وَعَذَابَ النَّارِ.”

Avf b. Mâlik el-Eşcaî (ra) anlatıyor: “Hz. Peygamber'in (sas) bir cenaze için namaz kılarken şöyle dua ettiğini işittim:

"Allah'ım! Onu bağışla, ona acı ve onu affet, ona afiyet ver, vardığı yerde ona ikramda bulun, yerini (kabrini) geniş eyle. Onu su, kar ve dolu ile yıka. Beyaz elbisenin kirden arınması gibi onu hatalarından arındır. Ona bu dünyadaki evinden daha hayırlı bir ev, ailesinden daha hayırlı bir aile, eşinden daha hayırlı bir eş ver. Onu kabir imtihanından ve cehennem azabından koru.”

(M2234 Müslim, Cenâiz, 86)

***

Peygamber Efendimiz (sas) bir gün ashâbı ile otururken önlerinden bir cenaze geçer. Orada bulunanlar vefat eden kişiyi güzel hatıralarla anarlar. Bunun üzerine Hz. Peygamber (sas) üç defa “Vacip oldu.” der. Başka bir cenaze geçerken de orada bulunanlar ölen kişiyi kötülükleriyle anarlar. Hz. Peygamber (sas) bu sefer de üç kere “Vacip oldu.” buyurur. Bunun üzerine Hz. Ömer (ra) durumu merak ederek, “Anam babam sana feda olsun ey Allah'ın Resûlü, cenaze geçip, hayırla yâd edilince üç sefer "Vacip oldu." dediniz; cenaze geçip, kötülükle yâd edilince de "Vacip oldu." buyurdunuz?” deyince Allah Resûlü (sas), “Siz kimi hayırla anarsanız ona cennet, kimi de kötülükle anarsanız ona cehennem vacip olur. Zira sizler yeryüzünde Allah'ın (cc) şahitlerisiniz.” sözleriyle karşılık verir.

Cenaze namazı, müminlerin vefat eden kardeşlerini âhirete uğurlamadan önce, ona karşı son görevleri, son tanıklıkları ve son dualarıdır. Sevdikleriyle olan bu son birlikteliğinde cenaze namazına katılanların kendisi hakkında hüsn-i şehâdette bulunmaları, yani iyi bir insan olduğunu dile getirmeleri, Allah'tan (cc) günahlarının affını isteyerek rahmet ve mağfiretle karşılanması için niyazda bulunmaları, dünya hayatına veda eden mümin için bir tezkiyedir.

Allah Resûlü (sas) iki kişi tarafından da olsa hakkında yapılan hüsn-i şehâdetin ölüye cenneti kazandıracağını ifade etmiş, ölünün cenaze namazını kalabalık bir cemaatin kılması ve böylece onun için af dilemesi hâlinde edilen bu duaların kabul edileceğini bildirmiştir. Müslümanların üç saf olarak kıldığı cenaze namazının da ölünün bağışlanması ve cennete girmesi için bir vesile olacağını müjdelemiştir. Bu nedenle Hz. Peygamber (sas) “Her ölünün namazını kılın.” buyurarak, âhirete göçen her müminin cenaze namazına katılmayı emretmiş ve bunu inananların birbirlerine karşı görevleri arasında saymıştır. Resûl-i Ekrem (sas), “Kim namazı kılınana kadar cenazenin yanında bulunursa, ona bir kîrat; kim de defnedilinceye kadar cenazenin yanında bulunursa, ona iki kîrat sevap vardır.” buyurmuş, “İki kîrat ne (kadardır)?” diye sorulduğunda ise, “İki büyük dağ kadardır.” cevabını vermiştir. Yine Sevgili Peygamberimiz (sas), “Kim bir ölüyü yıkar, kefenler, kefenine güzel koku saçar, cenazesini taşır, namazını kılar ve onun üzerinde gördüğü özel durumları yaymazsa, anasından doğduğu gibi hatalarından arınmış olur.” sözleriyle de cenaze namazının ölen kimseye rahmet olduğu gibi, kılanlara da sevap kazandıran bir amel olduğunu haber vermiştir.

Her ne kadar tüm ayrıntılarıyla kılınış şekli rivayetlerde yer almasa da diğer namazlar gibi cenaze namazı da asr-ı saadetten günümüze amelî bir uygulama şeklinde kesintisiz olarak gelmiştir. Hz. Peygamber'in (sas), rükûu ve secdesi olmayan, kıyam hâlinde kılınan dua mahiyetindeki bu namazı ellerini bağlayarak, Fâtiha ve diğer duaları okumak suretiyle çoğunlukla dört tekbirle kıldığı belirtilmiştir. Genellikle namazın sonunda, “Allah'ım! Dirimize ve ölümüze, küçüğümüze ve büyüğümüze, erkeğimize ve kadınımıza, burada hazır olanlarımıza ve olmayanlarımıza mağfiret eyle. Allah'ım! Bizden yaşattığın kimseleri İslâm dini üzere yaşat. Bizden öldüreceklerini de iman üzere öldür. Allah'ım! Bu cenazenin ecrinden bizi mahrum etme ve ondan sonra bizi dalâlete götürme.” diye niyaz eden Peygamber Efendimiz (sas), ölen kimse için hayır dua etmeye de büyük önem atfetmiştir. “Cenaze namazı kıldığınız zaman, onun için samimiyetle dua edin.” buyurmuş, kendisi de Yüce Allah'a (cc), duyanlara ölünün yerinde olmayı arzu ettirecek kadar güzel ve uzun yakarışlarda bulunmuştur. Nitekim cenaze namazlarının birinde Resûlullah'ın (sas) ölen mümin için ettiği şu duaya hayran kalan Avf b. Mâlik (ra), “Keşke bu ölen ben olsaydım.” demekten kendini alamamıştır: “Allah'ım! Onu bağışla, ona acı ve onu affet, ona afiyet ver, vardığı yerde ona ikramda bulun, yerini (kabrini) geniş eyle. Onu su, kar ve dolu ile yıka. Beyaz elbisenin kirden arınması gibi onu hatalarından arındır. Ona bu dünyadaki evinden daha hayırlı bir ev, ailesinden daha hayırlı bir aile, eşinden daha hayırlı bir eş ver. Onu kabir imtihanından ve cehennem azabından koru.”

Allah Resûlü (sas) cenaze namazını kılmak için belirli bir vakit tayin etmemiş olmakla beraber, kerahet vakti olarak bilinen vakitlerde, yani güneş doğarken, tam tepedeyken ve batarken cenaze namazı kılınmasını ve cenazenin defnedilmesini yasaklamıştır. Bu nedenle hiçbir namazın kılınamadığı bu üç vakit dışında, gece de olsa her zaman cenaze namazı kılınabilir.

Cenaze namazları, Hz. Peygamber (sas) döneminden günümüze dek genellikle mescitlerin dışında kılınagelmiştir. Ancak mescidin içinde cenaze namazı kılınamayacağını bildiren bir yasaktan da bahsedilmemiştir. Hatta Allah Resûlü'nün (sas) kendisi Süheyl b. Beyzâ'nın (ra) cenaze namazını mescitte kıldırmış, sahâbe de bazı zamanlarda bu şekilde davranmıştır. Bu uygulamalar, gerekli görüldüğünde camilerde de cenaze namazının kılınabileceğini göstermektedir.

Cenaze namazının kılınması Müslümanlar üzerine farz-ı kifayedir; yani Müslümanların tek tek değil de toplum olarak sorumlu oldukları ve bazılarının yapmasının yeterli olduğu bir vazifedir. Cemaatle kılınan diğer namazlarda olduğu gibi, kadınlar da bu namaza iştirak edebilirler. Nitekim Hz. Peygamber'in (sas) hanımlarının da cenaze namazına katılmayı uygun gördükleri bilinmektedir. Sonraki dönemlerde cenaze namazlarında kadınların yer almaması, yer sıkıntısı gibi bazı zorunluluklardan ve birtakım toplumsal telakkilerden kaynaklanmıştır.

Ashâbına cenaze namazını kılmayı hararetle tavsiye eden Allah Resûlü (sas), bizzat kendisi bu konuda oldukça hassas davranmış; çocuklar, hatta bebekler de dâhil olmak üzere genç yaşlı, kadın erkek ayırt etmeden, mümkün olduğunca vefat eden her Müslümanın cenazesinde hazır bulunarak namazlarını kıldırmış; cenaze işlemleriyle bizzat meşgul olmuş ve aşağıdaki örneklerde de görüleceği üzere ölen kimselere rahmet etmesi için Yüce Allah'a niyazda bulunmuştur.

Resûlullah (sas) bir gün Medine Mescidi'nin temizliğiyle ilgilenen siyahî bir kadını göremeyince ashâba onun nerede olduğunu sormuştu. Ümmü Mihcen (ra) isimli bu kadının gece vefat ettiği söylenince Rahmet Elçisi (sas), “Neden bana haber vermediniz?” diyerek sitemlerini bildirmişti. Muhtemelen cenazeyi kaldırmakta acele edilmesi gerektiğini bilen ashâb, o sırada uyumakta olan Allah Resûlü'nü (sas), çok önemli görmedikleri böyle bir mesele için rahatsız etmek istememişlerdi. Fakat aralarında hiçbir ayırım gözetmeksizin bütün inananları eşit gören Hz. Peygamber (sas), mescidine emek veren bu hizmetçi hanımın kabrine giderek onun için bizzat cenaze namazı kıldı ve şöyle dedi: “Bu kabirler, sahipleri için karanlıkla doludur. Şüphesiz ki Yüce Allah (cc) benim kendileri için kıldığım namaz vesilesiyle onları aydınlatır.”

Bir defasında da Bakî kabristanının yanından geçerken yeni kapatılmış bir mezar gören Resûlullah (sas), burada yatanın kim olduğunu sormuş, azatlı bir köle olduğunu ve kendisi öğle uykusundayken defnedildiğini, rahatsız etmemek için kendisine haber verilmediğini öğrenince onun cenaze namazını kıldırmış ve “Ben aranızda olduğum sürece bir kişi öldüğünde bana haber verin. Benim o kimseye cenaze namazı kılmam rahmettir.” buyurmuştu. Bu tutumuyla Hz. Peygamber (sas) toplum içindeki konumu ne olursa olsun, ölen mümin için cenaze namazı kılmanın gerekliliğine vurgu yapmıştır. Aynı zamanda kendi duasının müminler için ne kadar önemli olduğuna işaret etmiş, bu şekilde çeşitli nedenlerden ötürü cenazesine katılamadığı kimselerin namazını, kendi duasının onlar için af ve mağfiret vesilesi olacağı düşüncesiyle tekrar kılmıştır.

Ölen her Müslümanın cenazesine katılıp namazını kılmaya önem veren, hiç kimseyi duasından mahrum bırakmak istemeyen Allah Resûlü (sas), uzak olması nedeniyle cenazesine katılmasının mümkün olmadığı Habeşistan kralı Necâşî'nin vefat ettiği gün sahâbîleri açık bir alanda (namazgâhta) toplayarak onun için gıyabî cenaze namazı kıldırmıştır. Ancak Hz. Peygamber'in (sas) bir bakıma Necâşî'ye olan vefa borcunu yerine getirmesi anlamına gelen bu uygulamasından, uzakta olup da her ölenin gıyabî cenaze namazını kıldığı ve bunu sünnet hâline getirdiği anlaşılmamalıdır. Çünkü Peygamber Efendimiz (sas) uzaklarda olup da ölen birçok sahâbî için cenaze namazı kılmamıştır. Dolayısıyla çeşitli sebeplerle namazı kılınamamış kimselere gıyabî cenaze namazı kılınabilse de bu bir zorunluluk değildir. Ayrıca esasen her cenaze için özel olarak namaz kılmak gerekirken, doğal afetler ya da savaşlar sonucu birçok insanın aynı anda vefat etmesi durumunda bu kimselerin cenaze namazları toplu olarak eda edilebilir.

Resûlullah'ın (sas), Uhud şehitlerinin yıkanmadan, namazları kılınmadan, kanlarıyla beraber gömülmesini emrettiğine dair hadisler mevcuttur. Bu emir doğrultusunda, günahlarının bağışlanmış olması ve canları karşılığında cenneti satın aldıkları gerekçesiyle şehitler için cenaze namazı kılınmayacağı görüşü öne sürülmüştür. Ancak Hz. Peygamber'in (sas) bu sözünü, içinde bulunulan koşulların gereği kabul edip, genel bir emir gibi anlamamak daha doğru olur. Savaştan yeni çıkmış olmanın verdiği yorgunluk, henüz savaş meydanında olmanın getirdiği tedirginlik ve savaş hâlinden kaynaklanan maddî imkânsızlıklar göz önüne alındığında onlarca şehidin olağan zamanlardaki cenazeler gibi yıkanıp gömülmesi, cenaze namazlarının kılınması mümkün olmayabilir. Dolayısıyla Resûlullah'ın (sas) şehitler için namaz kılınmadan gömülmeleri ile ilgili verdiği talimatı dönemin şartlarıyla alâkalı olarak yorumlayıp bugün de benzer sebepler ortaya çıktığında böyle davranılabileceğini gösteren bir ruhsat olarak okumak daha yerinde olur. Nitekim hadis kaynaklarının çoğunda Hz. Peygamber'in (sas) Uhud'da şehit olan amcası Hz. Hamza'nın (ra) namazını orada kıldığı, diğer şehitler için de sonradan cenaze namazı kıldığı bildirilmiştir. Zira cenaze namazı kılmak mümin kişiyi hayır dualarla bu dünyadan uğurlamaktır. Günahsız bebekler dâhil hiçbir mümin bu son duadan, son beraberlikten mahrum bırakılmazken şehitlerin cenaze namazının kılınmaması doğru bir tutum olmayacaktır. Nitekim geçmiş ve gelecek tüm günahlarının bağışlandığı bildirilen, Allah'ın (cc) en sevgili kulu Sevgili Peygamberimiz (sas) vefat ettiğinde Müslümanlar onun için de cenaze namazı kılmışlardır.

Hz. Peygamber (sas), hayattayken inancı her ne olursa olsun ölmüş her insana değer vermiş, hatta kalben inanmayan fakat kendisini Müslüman olarak gösteren kişilerin bile cenazelerine katılmıştır. Hatta O (sas), pek çok rivayetin bildirdiğine göre, münafıkların liderlerinden Abdullah b. Übey b. Selûl'ün cenazesini kıldırmıştır. Ancak bu olaydan sonra vahiyle uyarıldığı için bir daha hiçbir münafığın cenaze namazını kıl(dır)mamıştır.

İslâm dini, kul hakkına ayrı bir önem vermiştir. Mümin kişi din kardeşleriyle helâlleşmek suretiyle üzerinde bir hak kalmamış hâlde Allah'ın (cc) huzuruna gelmelidir. Cenaze namazlarında cemaatin imam rehberliğinde haklarını ölü için helâl ettiklerini açıkça beyan etmelerinin gayesi, onu tertemiz bir şekilde son yolculuğuna uğurlamaktır. Nitekim Resûlullah (sas), kamu malını üzerine geçiren veya borçlu olarak vefat eden kimselerin cenaze namazını kılmaktan kaçınmış, bu kişilerin cenaze namazını kılma işini arkadaşlarına havale etmiştir.

Örneğin Eşca' kabilesinden bir Müslüman Hayber Savaşı'nda vefat etmiş, ancak Hz. Peygamber (sas) her zamankinin aksine bu cenaze için namaz kılmaktan geri durmuş ve orada bulunanlara, “Arkadaşınızın namazını siz kılın.” buyurmuştu. Resûlullah'ın (sas) bu tavrına bir anlam veremeyen ashâbın şaşkınlıkları yüzlerine yansımıştı. Onların bu hâlini gören Allah Resûlü (sas) cenaze için takındığı menfî tutumun sebebini şöyle açıkladı: “Sizin arkadaşınız Allah (cc) yolunda elde edilen ganimet malından çaldı.” Aynı şekilde Allah Resûlü (sas), önüne bir cenaze getirildiğinde öncelikle bu kimsenin bir borcu olup olmadığını araştırmış, ölen kişinin bu borcu kapatacak kadar mal bırakması ya da cemaatten onun borcunu ödeyebileceğini taahhüt eden birinin çıkması hâlinde namazını kıldırmış, aksi takdirde kendisi namaza iştirak etmeyerek bu görevi yerine getirme işini ashâba bırakmıştır. Bu tavrıyla Sevgili Peygamberimiz (sas) kul haklarını geciktirmeden ödemenin ve insanlarla helâlleşerek Allah'ın (cc) huzuruna tertemiz çıkmanın gereğine işaret etmiş; devlet yeterince zenginleştiğinde, “Ben bütün müminlere kendi öz nefislerinden daha yakınım, binaenaleyh artık her kim üzerinde bir borç bırakarak ölürse o borcu ödemek bana aittir. Her kim de bir mal bırakırsa, o mal kendi mirasçılarına aittir.” buyurarak borçlu olarak ölenlerin borcunu hazineden ödemek suretiyle Rableriyle üzerlerinde hiçbir hak kalmadan buluşmalarını sağlamıştır.

Hz. Peygamber'in (sas) intihar edenlerin cenaze namazlarını da kıldırmadığı bilinmektedir. Örneğin yaralı birinin yarasının acısına dayanamadığı için kendi oklarıyla intihar ettiğini öğrendiğinde, Resûlullah (sas) onun cenaze namazını kıldırmamıştır. Ancak onun bu davranışının, intihar edenin namazının kılınmayacağı anlamına gelmeyeceği, bilakis insanları bu konuda belli bir duyarlılığa yönlendirmeyi amaçladığı belirtilmiştir. Allah Resûlü (sas) intiharın ne kadar büyük bir günah olduğuna dikkatleri çekerek bu filli asla tasvip etmediğini göstermek ve Müslümanları böyle bir davranışa yeltenmekten sakındırmak istemiştir. Dolayısıyla Müslüman olduğu hâlde ölen herkes için cenaze namazı kılındığı gibi, intihar eden kimselere de cenaze namazı kılınır. Nitekim Hz. Peygamber (sas) zina gibi büyük bir günahı işlediği hâlde tevbe ettikten sonra ölen kimselerin cenaze namazını kıl(dır)mıştır.

Resûlullah'ın (sas) cenaze namazlarını kılma hususunda gösterdiği hassasiyet, günümüzde yerini büyük bir gevşekliğe ve umursamazlığa bırakmıştır. İletişim ve haberleşmenin son derece kolaylaştığı günümüzde Müslümanlar, sorumluluk bilincinin zayıflamasıyla dünyada bir daha görme imkânı bulamayacakları kardeşlerini son yolculuklarında dahi yalnız bırakmaktan rahatsızlık duymamaya, cenaze haberlerini büyük bir soğukkanlılıkla ve umursamazlıkla karşılamaya başlamışlardır. Halbuki cenaze namazına katılmak, insana, akıp giden hayatta bir an olsun ölümü hatırlayarak kendini gözden geçirmek için bir fırsat ve aynı sonla yüzleşeceğini hatırlatan etkileyici bir ibrettir. Ölen kimseyi bu dünyadan yeni bir hayata, hayır dualarla, güzel temennilerle uğurlamak ve ona olan vefa borcunu ödemek, geride kalan ailenin acısını bir nebze olsun hafifletmek için de bir vesiledir. Ayrıca cenaze sahiplerinin bu hüzünlü zamanında yanında ve yardımında olmak, onlara maddî ve mânevî anlamda destek sağlamak toplumsal birlik ve beraberliği perçinleyen tutum ve davranışlardandır. Dolayısıyla cenaze namazı Resûlullah'ın (sas) önemle üzerinde durduğu bir ibadet olduğu gibi aynı zamanda onun müminlere yüklediği bir kardeşlik görevidir. Bu görev hem bireyler arası sevginin, hem de toplumun birlikteliğinin tezahürüdür.

Allah’ın âyetlerini sakın alaya almayın. Allah’ın size bahşettiği nimetleri, kitaptan ve hikmetten size öğüt vermek üzere gönderdiklerini dilinizden düşürmeyin. Allah’tan korkun ve bilin ki Allah her şeyi bilmektedir. Bakara, 2/231

Cahiliye döneminde kadınların mağduriyetine yol açan bazı uygulamalar vardı. Bunlardan bir tanesi de boşanan kadınların yeniden evlenmelerinin engellenmesi ve mağdur edilmeleriydi. Oysaki dinimiz, kadın haklarına son derece önem verir. Bu sebeple söz konusu davranışın yanlış olduğu açıklanmıştır. Allah (c.c.), bu ayette kadınların haklarının çiğnenmesini yasaklamış, ardından da bizim dünya ve ahiretimizi güzelleştirecek çok önemli nasihat ve uyarılarda bulunmuştur. Bunlar; Allah’ın ayetlerini ciddiye almak, nimetlerini unutmamak ve sorumluluk bilincini/takvayı kuşanmaktır.

Dinî hükümleri hafife almak kişiyi imandan eder. Ayetler bizler için faydalı ve hikmet yüklü mesajlar taşır.

Hikmet: Kur’an’ı açıklayan sünnet bilgisi.
Hüzüv: Alay, eğlence.
Nimet: Allah'ın, kullarının yararlanması için verdiği her türlü ikramı.

• Çanakkale Savaşı, Seddülbahir Muharebeleri başladı. (1915)

4-6 yaş Kur’an kursu öğrencilerine yönelik düzenlenen programda, çocuklar hem tasarruf etmenin önemini kavradı hem de kitap dünyasıyla buluştu.

Büyük Piyale Paşa Camii avlusunda kurulan stantlar, çocuklara tasarruf bilinci ve okuma alışkanlığını bir arada sundu.

Etkinlik kapsamında minik öğrenciler, kumbaralarında biriktirdikleri harçlıklarla ilgi duydukları kitapları satın aldı.

Programa katılarak çocukların heyecanına ortak olan Beyoğlu İlçe Müftüsü Tahir Erçin, etkinliğin önemine dair açıklamalarda bulundu. Erçin, “Bu tür faaliyetlerle yavrularımıza erken yaşta kitap okuma alışkanlığı ve tasarruf bilinci kazandırmayı hedefliyoruz. Çocuklarımızın manevi ve kişisel gelişimine katkı sağlayan bu buluşma, onların gelecekteki okuma kültürüne temel oluşturacaktır.” dedi.

Miniklerin kitap rafları arasında yaşadığı mutluluk dikkat çekerken, organizasyona katılan veliler de bu anlamlı etkinlikten dolayı memnuniyetlerini dile getirdi.

Program sonunda Müftü Erçin, etkinliğin düzenlenmesinde emeği geçen tüm eğitimcilere ve TDV yetkililerine teşekkür etti.

Kur'an-ı Kerim tilavetiyle başlayan programda, hacı adaylarının ve onları yolcu etmeye gelen yakınlarının heyecanı ve gözyaşları dikkat çekti.

Kırıkkale İl Müftüsü Abdurrahman Kotan, hac yolculuğunun sadece fiziksel bir seyahat değil, derin bir manevi arınma süreci olduğunu belirtti. Müftü Kotan, "Bu yolculuk sabır, ihlas ve samimiyetle yüklüdür. Sizler sadece kendiniz için değil, memleketimiz ve tüm İslam alemi için de dua edeceksiniz" diyerek hacı adaylarına hayırlı yolculuklar diledi.

Dua sonrası aileleriyle helalleşerek otobüslere binen hacı adayları, Medine-i Münevvere’ye gitmek üzere Kırıkkale’den ayrıldı.

Vekaletle Kurban organizasyonu hakkında da bilgiler veren Başkan Arpaguş, vekalet vermek isteyen vatandaşların yurt içi ve yurt dışında kurbanlarının kesimini tercih edebileceklerini vurguladı.

Arpaguş, uzun süredir işgalci israil saldırıları altında zulüm gören Filistinlilere yönelik Diyanet İşleri Başkanlığı ve Türkiye Diyanet Vakfının çalışmalarına değinerek bu yıl Filistin'deki mazlumlara ulaştırılmak üzere vekalet yoluyla kurban kesimi gerçekleştirileceğinin de altını çizdi.

﷽

يَٓا اَيُّهَا الَّذ۪ينَ اٰمَنُوا قُٓوا اَنْفُسَكُمْ وَاَهْل۪يكُمْ نَاراً وَقُودُهَا النَّاسُ وَالْحِجَارَةُ ...

وَقَالَ رَسُولُ اللّٰهِ صَلَّي اللّٰهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ:

اَلْمُؤْمِنُ لِلْمُؤْمِنِ كَالْبُنْيَانِ يَشُدُّ بَعْضُهُ بَعْضاً.

BİRBİRİMİZE KENETLENELİM, SORUMLULUKLARIMIZI İDRAK EDELİM

Muhterem Müslümanlar!

Hafta içinde yüreklerimizi dağlayan, hepimizi derin bir üzüntüye sevk eden, elem verici hadiseler yaşadık. Öğretmen ve öğrencilerimizi hedef alan saldırılar sebebiyle canlarımız hayattan koparıldı, birçok canımız da yaralandı. Yüce Rabbimizden; hayatlarını kaybeden öğretmen ve öğrencilerimize rahmet, yaralı kardeşlerimize acil şifalar diliyoruz. Cenâb-ı Hak, anne-babalarına ve yakınlarına sabr-ı cemil ihsan eylesin. Milletimizin başı sağ olsun.

Aziz Müminler!

Bugünler, Peygamber Efendimiz (s.a.s)’in, “Müminin mümine karşı durumu, bir parçası diğer parçasını sımsıkı kenetleyip tutan binalar gibidir”[1] buyurduğu üzere, milletçe kenetlenme, acıları ve hüzünleri paylaşma, barış ve huzur iklimini muhafaza etme günleridir. Yüce Rabbimizin merhametine, devletimizin basiretine, milletimizin sağduyusuna güvenme günleridir.

Kıymetli Müslümanlar!

Acımız çok büyük. Ancak, dün olduğu gibi bugün de millet olarak el ele, gönül gönüle verip bütün sıkıntılarımızın üstesinden gelebilir, dertlerimize derman olabiliriz. Yeter ki, kötülüğün içimizi karartmasına, birbirimize olan güvenimizi sarsmasına fırsat vermeyelim. Evlatlarımızın; vatan ve mukaddesatına bağlı, imanlı ve ahlaklı bir insan olarak yetişmeleri için daha fazla gayret gösterelim.

Değerli Müminler!

Günümüzde çocuklarımız, çok yönlü bir kuşatma altındadır. Dijital bağımlılıklar, zararlı alışkanlıklar, bilinçsiz tüketim anlayışı, olumsuz iletişim dili evlatlarımızın ruh ve gönül dünyalarını bulandırmaktadır. Hayatın pek çok alanına etki eden bu problemler, yavrularımızı değerlerimize yabancılaştırmakta, onların tertemiz zihinlerini kirletmekte ve kalplerini karartmaktadır. Dolayısıyla; anne ve babalar, kamu kurumları, sivil toplum kuruluşları, hukukçular, medya mensupları, sanatçılar, yapımcılar, akademisyenler, hocalar, öğretmenler, hâsılı millet olarak hepimiz, her zamankinden daha fazla sorumluluklarımızın idrakinde olalım. Yüce Rabbimizin tertemiz fıtratla yarattığı ve bizlere emanet ettiği çocuklarımızın ellerinden tutalım, sığınabilecekleri ilk limanın aileleri olduğunu onlara hissettirelim. Çocuklarımızın kimlerle arkadaşlık ettiklerine, dijital mecralarda nasıl vakit geçirdiklerine dikkat edelim. Yavrularımızı; batıl akımların, şiddet içerikli oyunların insafına bırakmayalım.

Aziz Müslümanlar!

Yüce Rabbimizden; başta çocuklarımız ve gençlerimiz olmak üzere her birimiz için dünya ve ahiret huzuru niyaz ediyoruz. Hutbemizi Yüce Rabbimizin şu uyarısıyla bitiriyoruz: “Ey iman edenler! Kendinizi ve ailenizi yakıtı insanlar ve taşlar olan ateşten koruyun…”[2]

[1] Buhârî, Salât 88, Mezâlim 5; Müslim, Birr, 65.

[2] Tahrîm, 66/6.

Din Hizmetleri Genel Müdürlüğü

Hazırlıkların aylarca sürdüğü bahçede, laleler en güzel şeklini nisan ortasında alıyor.

Karla kaplı bitki örtüsü ve kuş sesleri eşliğinde ziyaretçilerine doğal güzelliklerini sunan milli park, fotoğraf tutkunlarını da ağırlıyor.

Bölgede kar kalınlığı Karagöl'de 20, köylerde ise yer yer 40 santimetreye kadar ulaştı.

Beyaza bürünen Karagöl Sahara Milli Parkı ve Karagöl dronla görüntülendi.

﷽

اِنَّ الدّ۪ينَ عِنْدَ اللّٰهِ الْاِسْلَامُ۠ …

وَقَالَ رَسُولُ اللّٰهِ صَلَّي اللّٰهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ:

اَللَّهُمَّ! إِنِّى أَعُوذُ بِكَ مِنَ الشِّقَاقِ وَالنِّفَاقِ وَسُوءِ الْأَخْلاَقِ.

İSLAM

Muhterem Müslümanlar!

Cenâb-ı Hak, dünyamızı ve ahiretimizi mamur kılalım diye bizlere akıl ve irade vermiş, peygamberler göndermiş, kitaplar indirmiştir. “Allah katında yegâne din İslam’dır”[1] fermanıyla, kıyamete kadar gelecek bütün insanlar için, İslam’ı seçmiştir.

İslam, insanlığı huzur ve mutluluğa davet eden bir dindir. Zihinleri kötü düşüncelerden, nefisleri bencillik ve hırstan arındıran, beşeriyete kurtuluşu gösteren bir dindir. Dürüstlük ve hakkaniyeti, iyilik ve güzelliği yeryüzüne hâkim kılmanın yollarını öğreten bir dindir.

Aziz Müminler!

İslam’ın özü tevhittir. Tevhid, azamet ve yüceliğin sadece Allah’a ait olduğunun ilanı ve ikrarıdır. Varlığın asıl sahibine teslim olmak, heva ve hevesin esaretinden kurtulup gerçek özgürlüğe kavuşmaktır. Tevhid, Allah’tan başka hiçbir varlığın önünde eğilmemek, hak ve hakikat uğrunda izzetli bir duruş sergilemektir. Cenâb-ı Hak, “Allah, sizin Rabbinizdir. O’ndan başka ilâh yoktur. O, her şeyin yaratıcısıdır. Öyle ise O’na kulluk edin. Güvenilip dayanılacak tek varlık O’dur”[2] buyurmaktadır.

Değerli Müslümanlar!

İslam’ın toplumsal hayattaki yansıması ise vahdettir. Vahdet; birliktir, beraberliktir, kardeşliktir. Dilleri ve coğrafyaları farklı olsa da Rabbi bir, peygamberi bir, kitabı bir, kıblesi bir olan müminlerin; her hâl ve durumda birbirlerine kenetlenmeleri, el birliğiyle zulme ve zalime geçit vermemeleridir. Farklılıkları, zenginlik olarak görmeleri; ayrışmanın ve bölünmenin değil, birleşmenin ve bütünleşmenin vesilesi kılmalarıdır. Bu hususta Yüce Rabbimizin beyanı gayet açıktır: “Doğrusu sizin ümmetiniz bir tek ümmettir. Ben de sizin Rabbinizim. Öyleyse bana kulluk edin.”^[3]

Kıymetli Müminler!

Bugün, insanlığı; içine düştüğü buhranlardan çıkaracak olan, İslam’ın istikamet mesajlarıdır. Yangın yerine çevrilmek istenen dünyamızı tekrar huzur yurduna dönüştürecek olan, Kur’an-ı Kerim’in hayat veren ilkeleridir. Gönülleri birbirine ısındıracak, insanları birbirine kaynaştıracak olan, Allah Resûlü (s.a.s)’in güzel ahlakıdır.

Aziz Müslümanlar!

İslam’ın sahibi Allah’tır. Onu gönderen de kıyamete kadar koruyacak olan da O’dur.[4] Bu dinin kitabı Kur’an-ı Kerim’dir. Peygamberi ise, İslam’ı en güzel şekilde yaşayarak öğreten Hz. Muhammed Mustafa (s.a.s)’dir. Dolayısıyla hiçbir kimse ya da grup, İslam’ı kendi tekelinde göremez. İslam’ın en temel vasfı olan tevhidi savunma bahanesiyle fitne ve fesat çıkaramaz, ümmetin vahdetine, vatanımızın dirlik ve birliğine zarar veremez. İslam’ın; dar kalıplara hapsedilemeyecek, bir coğrafyanın sınırına sığmayacak kadar yüce bir din olduğu unutulmamalıdır.

Cenâb-ı Hak, bizleri vahdetten, birlik, beraberlik ve kardeşlikten ayırmasın. Hutbemizi Sevgili Peygamberimiz (s.a.s)’in şu duasıyla bitiriyoruz: “Allah’ım! Bozgunculuktan, nifaktan ve kötü ahlaktan sana sığınırım.”[5]

[1] Âl-i İmrân, 3/19.

[2] En’âm, 6/102.

[3] Enbiyâ, 21/92.

[4] Hicr, 15/9.

[5] Ebû Dâvûd, Vitr, 32.

Din Hizmetleri Genel Müdürlüğü

Filistinlilerin naaşları, çok sayıda kişinin katıldığı cenaze töreniyle toprağa verilmek üzere ebediyete uğurlandı.

﷽

يَٓا اَيُّهَا الَّذ۪ينَ اٰمَنُٓوا اِذَا نُودِيَ لِلصَّلٰوةِ مِنْ يَوْمِ الْجُمُعَةِ فَاسْعَوْا اِلٰى ذِكْرِ اللّٰهِ وَذَرُوا الْبَيْعَۜ ذٰلِكُمْ خَيْرٌ لَكُمْ اِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُونَ.

وَقَالَ رَسُولُ اللّٰهِ صَلَّي اللّٰهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ:

خَيْرُ يَوْمٍ طَلَعَتْ عَلَيْهِ الشَّمْسُ يَوْمُ الْجُمُعَةِ...

CUMA VE ÜMMET BİLİNCİ

Muhterem Müslümanlar!

Bugün Cuma… Peygamber Efendimiz (s.a.s)’in buyurduğu üzere, “Güneşin üzerine doğduğu en hayırlı gün, Cuma günüdür...”[1] Bugün, biz müminlerin haftalık buluşma günüdür. Birlik, beraberlik ve kardeşliğimizin perçinlendiği müstesna bir zaman dilimidir.

Aziz Müminler!

Cuma günü yerine getirmemiz gereken sorumlulukların başında Cuma namazını eda etmek gelmektedir. Yüce Rabbimiz, “Ey iman edenler! Cuma günü namaz için çağrı yapıldığında Allah’ı anmaya koşun ve alışverişi bırakın. Eğer bilirseniz, bu sizin için çok hayırlıdır”[2] buyurmaktadır. Bu çağrı, sadece bedenlerin bir mekânda toplanması için değil; ruhların kaynaşması, kalplerin aynı hakikatle bütünleşmesi içindir. Bu çağrı, omuzların birbirine değdiği gibi gönüllerin de birbirine dokunması içindir. Bu çağrı; dilleri, renkleri, mezhepleri, makamları ve mevkileri farklı olan bütün müminlerin, bir duvarın tuğlaları gibi birbirine destek olmalarını hatırlatmak içindir.

Değerli Müminler!

Cuma namazına yapılan çağrı, Müslümanlara; ayrılıkları bir kenara bırakıp vahdeti kuşanmayı, tefrikadan uzaklaşıp birbirlerine tutunmayı, yani ümmet olmayı öğretmek içindir. Bu çağrı; sohbet ve hutbeyi, başlarının üzerinde bir kuş varmış da kıpırdayınca uçup gidecekmiş gibi dinleyen[3] sahâbe-i kirâmın örnek hayatına işaret içindir. Ve bu çağrı; İslam’ın hak ve hakikatlerini, Peygamber Efendimiz (s.a.s)’in rahmet yüklü mesajlarını dünyanın her köşesine ulaştırmamız içindir.

Kıymetli Müslümanlar!

Cuma günü Allah’ın divanına durmak için bedenine, elbisesine ve kokusuna özen gösteren müminler; sosyal hayatta da söz ve davranışlarına özen göstermeli, birbirlerine sırt çevirmemelidir. Birbirlerinin dertlerine derman, sıkıntılarına çare olmalı; kısır çekişmelere girmemeli, sığ anlayışlara mahkûm olmamalıdır. Cuma namazını eda etmek üzere cami ve mescitlerde bir araya gelen ve aynı kıbleye yönelen ümmet-i Muhammed; cami dışında da saflarını sık tutmalı, zorluklar karşısında beraberce sabır göstermelidir. Düşmanlarına karşı yekvücut olmalı; camisine, mescidine, kıblesine, yurduna sahip çıkmalıdır.

Aziz Müslümanlar!

Savaşların ve acıların yaşandığı, insanlığın barışa hasret kaldığı, zalimlerin Mescid-i Aksâ’da secdeyi engellediği şu günlerde bizlere düşen; Cuma ve ümmet bilincini diri tutmaktır. Zihinlerimizi ve gönüllerimizi aynı inançta, aynı duyguda ve aynı idealde buluşturmaktır. Cuma gününü; kardeşlik ahdimizi yenilememize, bir vücudun azaları gibi kenetlenmemize, dirliğimize ve dayanışmamıza vesile kılmaktır. Birlikte rahmetin, ayrılıkta azabın olduğunu unutmamaktır.

Cumamızı tebrik ediyor, hutbemizi Sevgili Peygamberimiz (s.a.s)’in şu hadis-i şerifiyle bitiriyoruz: “Kim güzelce abdest alıp Cumaya gelir, hutbeyi can kulağıyla dinlerse, o Cuma ile gelecek Cuma arasındaki günahları affolunur...”^[4]

[1] Müslim, Cum’a, 18.

[2] Cuma, 62/9.

[3] Ebû Dâvûd, Tıb, 1.

[4] Müslim, Cum’a, 27.

Din Hizmetleri Genel Müdürlüğü

Doğal hammaddenin işlenmesinden pişirme aşamasına kadar uzanan üretim sürecinde kadınlar da aktif rol üstleniyor.

Hazırlık, şekillendirme ve süsleme gibi aşamalarda görev alan kadınlar, el emeğine dayalı bu zanaatın yaşatılmasında önemli katkı sağlıyor.

Nesilden nesile aktarılan çömlekçilik, ilçede yalnızca ekonomik bir faaliyet olmanın ötesinde, köklü bir kültürel miras niteliği taşıyor.

Geleneksel üretim yöntemlerinin korunduğu Karacasu'da, çömlekçilik hem bölge ekonomisine katkı sunuyor hem de Anadolu’nun zanaat kültürünü gelecek kuşaklara aktarmayı sürdürüyor.

1946 yılında Adnan Ötüken tarafından kurulan ve günümüze kadar hizmet vermeyi sürdüren kütüphaneden günde 2 bin kişi faydalanıyor.

﷽

وَاَنْ لَيْسَ لِلْاِنْسَانِ اِلَّا مَا سَعٰىۙ وَاَنَّ سَعْيَهُ سَوْفَ يُرٰىۖ.

وَقَالَ رَسُولُ اللّٰهِ صَلَّي اللّٰهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ:

قُولُوا حَسْبُنَا اللّٰهُ وَنِعْمَ الْوَكِيلُ عَلَى اللّٰهِ تَوَكَّلْنَا.

TEVEKKÜL

Muhterem Müslümanlar!

Yüce dinimiz İslam’ın hayatımızın her alanına yansıtmamızı emrettiği ilkelerden biri tevekküldür.

Tevekkül; Müslümanın, sorumluluklarını hakkıyla yerine getirip Allah’ın rahmet ve merhametine sığınmasıdır. Üzerine düşen tedbirleri alıp Allah’ın takdirini beklemesidir. Meşru isteklerine ulaşmak için sebeplere sarılması, aklını ve iradesini doğru yönde kullanması, Allah’a güvenip dayanmasıdır.

Aziz Müminler!

Tevekkül, bir ebeveynin; Peygamber Efendimiz (s.a.s)’in, “Hiçbir anne baba, çocuğuna güzel terbiyeden daha kıymetli bir bağışta bulunamaz”[1] buyruğuna uyarak evlatlarına güzel örnek olması, daha sonra onlardan erdem ve fazilet beklemesidir. Bir gencin, “Yaptığınız işi güzel yapın. Allah işini güzel yapanları sever”[2] ilkesi gereğince geleceğini; ilim, sanat ve meslek çerçevesinde şekillendirmesi, sonra Allah’tan başarı istemesidir.

Kıymetli Müslümanlar!

Kimi zaman tevekkül; bir tüccarın, ölçüyü ve tartıyı eksiksiz yaptıktan sonra Allah’tan hayırlı kazanç dilemesi olarak karşımıza çıkar. Kimi zaman da tevekkül; bir çiftçinin toprağı doğru işleyip, Sevgili Peygamberimiz (s.a.s)’in, “‘Allah bize yeter, O ne güzel vekildir. Sadece Allah’a tevekkül ettik.’ deyiniz”[3] hadis-i şerifi gereğince hasadın bereketini Allah’a havale etmesi olarak hayata yansır.

Değerli Müminler!

Tevekkül, tembelliğin sığınağı, miskinliğin bahanesi değil, uyanışın ve kendine gelmenin vesilesidir. Allah’ın yardımını ümit ederek fiili duada bulunmak; zamanın gereklerine uygun bilgi ve teknoloji üretmektir. Zaferlerin emeksiz elde edilemeyeceği bilinciyle düşmanları caydıracak güce ulaşmak için gayret etmek, Cenâb-ı Hak’tan nusret ve inayet dilemektir.

Aziz Müslümanlar!

“Allah’ın dediği olur” kanaatiyle tedbiri elden bırakmak, “Kaderde ne varsa o gelir başa” anlayışıyla sorumlulukları ihmal etmek, “Nasıl olsa Allah rızkımı verir” düşüncesiyle çalışmayı terk etmek, İslam’ın tevekkül anlayışında kendisine asla yer bulamaz. Müslümana düşen; ‘Tedbir kuldan, takdir Allah’tan’ şuuruyla gecesini gündüzüne katarak çalışmaktır. Yüce Rabbimizin bu husustaki uyarısı gayet açıktır: “İnsan için ancak çalıştığının karşılığı vardır ve çalışmasının karşılığı ileride mutlaka görülecektir.”[4]

Kıymetli Kardeşlerim!

Kalplerimizin huzur bulabilmesi için hayatımızın her alanında; okurken, çalışırken, ailemizin rızkını temin ederken, zorluklara karşı mücadele verirken tevekküle ihtiyacımız vardır. Zaman, kendimize gelme ve tevekkül anlayışımızı gözden geçirme zamanıdır. Vakit, çalışmayı, üretmeyi ve mücadeleyi hayatımızın vazgeçilmez bir parçası kılma vaktidir.

Hutbemizi İstiklal Şairimizin şu veciz sözleriyle bitiriyoruz:

Allah’a dayan, sa’ye sarıl, hikmete râm ol,

Yol varsa budur, bilmiyorum başka çıkar yol!

[1] Tirmizî, Birr, 33.

[2] Bakara, 2/195.

[3] Tirmizî, Sıfatü’l-kıyâme, 8.

[4] Necm, 53/39, 40.

Din Hizmetleri Genel Müdürlüğü

Muhterem Müslümanlar!

Yüce Rabbimiz, bu yıl aynı günde iki bayramı bizlere ikram etti. Ramazan Bayramının ilk gününü idrak ederken, biz müminlerin bayramı Cuma namazını eda etmek üzere bir aradayız hamdolsun.

Aziz Müminler!

Ramazan-ı şerif, maddi ve manevi pek çok güzelliği elde ettiğimiz bir mektep idi. Bu mübarek ayda; camilerimiz cemaatle, gönüllerimiz muhabbet ile dolup taştı. Tekbir ve salavatların yükseldiği kubbelerimiz altında ümmet-i Muhammed olmanın coşkusunu hep birlikte yaşadık. Sahurla bereketlendik. Oruç ile ruhlarımızı arındırdık. Kur’an-ı Kerim ile gönüllerimizi nurlandırdık. Teravih ve teheccüd namazlarıyla gecelerimizi huzura erdirdik. Zekât ve fitrelerimizle paylaşmanın ve yardımlaşmanın sevincini yaşadık. Geçmişin muhasebesini yaptık, hata ve günahlarımız için Cenâb-ı Hak’tan bağışlanma diledik.

Kıymetli Müslümanlar!

Allah’ın razı olduğu bir kul, insanların hoşnut olduğu bir Müslüman olmanın yolu, hayatı Ramazan kılmakla mümkündür. Hayatı Ramazan kılmak ise; Kur’an-ı Kerim’i okumaya, onun istediği gibi bir mümin olmaya gayret göstermekle olur.

Hayatı Ramazan kılmak; Rabbimizin zikrini dilimize ve kalbimize yerleştirmekle, zikrin en büyüğü olan namazlarımızı eda etmekle olur. “Kim, Ramazan orucunu tutar ve ona Şevval ayından altı gün daha eklerse, bütün yıl oruç tutmuş gibidir”[1] hadis-i şerifi gereğince içinde bulunduğumuz Şevval ayında oruç tutmakla olur.

Değerli Müminler!

Hayatı Ramazan kılmak; yıl boyunca ihtiyaç sahiplerini, yetim ve öksüzleri gözetmekle, iyiliği yeryüzüne hâkim kılmak için çaba sarf etmekle olur. Etrafımızı ateş çemberine çevirmek isteyenlere karşı feraset ve basireti kuşanmakla, birlik ve dirlikle olur.

Hayatı Ramazan kılmak; ticaretimizi helal kazançla bereketlendirmekle olur. Ailemizde sevgi ve merhameti, sosyal hayatta adalet ve hakkaniyeti hâkim kılmakla olur. Hâsılı hayatı Ramazan kılmak; elimizi, belimizi ve dilimizi muhafaza ettiğimiz bir ömür sürmekle olur. Yüce Rabbimiz böyle bir hayatı sürdürenlere şu müjdeyi vermektedir: “‘Rabbimiz Allah’tır’ deyip sonra da istikamet üzere yaşayanlara korku yoktur ve onlar üzülmeyeceklerdir. Onlar cennetliktir. Yapmakta olduklarına karşılık, orada ebedi kalacaklardır.”[2]

Aziz Müslümanlar!

Şu hususu unutmayalım ki; Ramazan mektebinde alınan eğitim, bir ömre aktarıldığında gerçek anlamını kazanacaktır. Hutbemizi; Sevgili Peygamberimiz (s.a.s)’in, ‘Allah’ın en sevdiği amel nedir?’ diye soran kişiye verdiği şu cevapla bitiriyoruz: “Allah katında amellerin en sevimlisi az da olsa devamlı olanıdır.”[3]

[1] Müslim, Sıyâm, 204.

[2] Ahkâf, 46/13,14.

[3] Müslim, Müsâfirîn, 216.

Din Hizmetleri Genel Müdürlüğü

﷽

وَمَا يَنْطِقُ عَنِ الْهَوٰىۜ اِنْ هُوَ اِلَّا وَحْيٌ يُوحٰىۙ.

وَقَالَ رَسُولُ اللّٰهِ صَلَّي اللّٰهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ:

أَنَا مُحَمَّدٌ وَأَحْمَدُ وَالْمُقَفِّي وَالْحَاشِرُ وَنَبِيُّ التَّوْبَةِ وَنَبِيُّ الرَّحْمَةِ.

HAK VE HAKİKATİN TEMSİLCİLERİ: PEYGAMBERLER

Muhterem Müslümanlar!

Yüce dinimizin temel inanç esaslarından biri peygamberlere imandır. Peygamberler, Allah’ın insanlar arasından seçtiği elçileri, hak ve hakikatin temsilcileridir. Onlar; insanlığa, ebedi kurtuluş yolunu göstermek için gönderilmiştir. Peygamberler, insanları; tek olan Allah’a iman etmeye, yani tevhide davet etmişlerdir.

Aziz Müminler!

Hz. Âdem ile başlayan peygamberlik vazifesi Hz. Muhammed Mustafa (s.a.s) ile sona ermiştir. Aynı şekilde Hz. Âdem ile başlayan ilâhî mesaj, Ramazan ayında Kadir Gecesinde Peygamber Efendimiz (s.a.s)’e indirilen Kur’an-ı Kerim’le taçlanmış ve son bulmuştur.

Sevgili Peygamberimiz (s.a.s), zulmün girdabındaki bir toplumu değiştirmiştir. Yaşanmaz denilen dünyayı saadet asrına; cehaletin karanlığını aydınlığa çevirmiştir. Peygamber Efendimiz (s.a.s) bir hadis-i şeriflerinde, “Ben Muhammed’im, Ahmed’im, peygamberlerin ardından gelen el-Mukaffî’yim, insanların arkamda toplandığı el-Hâşir’im, Tevbe Peygamberi’yim, Rahmet Peygamberi’yim” buyurmuştur. Dolayısıyla, kim; sevgi ve saygı gibi ahlaki değerleri kuşanmayı hedefliyorsa Allah Resûlü (s.a.s)’in rehberliğinden ayrılmamalıdır. İyiliğin dünyaya hâkim olmasını, kötülüğün son bulmasını istiyorsa Kur’an ve sünnete sarılmalıdır.

Kıymetli Müslümanlar!

Yüce Rabbimiz, Kur’an-ı Kerim’de, “Peygamber, arzu ve hevesine göre konuşmaz. Onun size okuduğu, kendisine indirilmiş vahiyden başka bir şey değildir” buyurmaktadır. Bu sebepledir ki, Peygamberimizi ve onun rahmet yüklü mesajlarını “yanılsama” olarak değerlendirmek doğrudan Allah’ın kelâmına, Allah’ın iradesine, Allah’ın dinine yapılmış bir saldırıdır. Cenâb-ı Hak, peygamberlere inanmayan, onları alay ve eğlence konusu yapanların ibretlik sonunu bizlere şöyle haber vermektedir: “Senden önceki peygamberlerle de alay edilmiş, sonunda onlarla alay edenleri, alaya aldıkları azap kuşatıvermişti.”

Değerli Müminler!

Bizler, peygamberler arasında asla ayrım yapmayız. Hepsinin Allah’ın elçisi olduğuna iman ederiz. Zira biliriz ki; Peygamberlerin her biri Allah katında değerlidir. Hz. Âdem’de, Hz. İbrâhim’de, Hz. Mûsâ’da, Hz. Îsâ’da ve Hz. Muhammed Mustafa (s.a.s)’de aynı şeyleri söylemişlerdir. Onların mesajları temelde birdir ve aynıdır; o da tevhiddir. Yüce Rabbimiz, “Andolsun biz, her ümmete, ‘Allah’a kulluk edin, tâğuttan uzak durun’ diyen bir peygamber gönderdik” buyurmaktadır.

Aziz Müslümanlar!

İslam, inançta tevhidi istediği gibi sosyal hayatta vahdeti, yani ümmetin birlik ve beraberlik içerisinde hareket etmesini emretmiştir. Cenâb-ı Hak “Allah’a ve Resûlü’ne itaat edin ve birbirinizle çekişmeyin. Sonra gevşersiniz, gücünüz, devletiniz elden gider. Sabırlı olun. Allah sabredenlerle beraberdir” buyurarak bu hakikate işaret etmektedir. Hal böyleyken, yıllardır İslam coğrafyası üzerinde oyunlar oynanmakta, Müslümanlar zulüm altında inlemektedir.

Kıymetli Kardeşlerim!

Kadir Gecesinin gölgesinin üzerimize düştüğü şu günlerde vahyin aydınlığında, Sevgili Peygamberimiz (s.a.s)’in ilkeleri doğrultusunda hayatımızın muhasebesini yeniden yapmalıyız. Bir ve beraber olmalı, kardeşliğimizi pekiştirmeliyiz. Ramazan ayının bu son günlerinde birbirimiz ve ümmet-i Muhammed için dua etmeliyiz ki, Rabbimizin nusret ve inayeti inananların üzerine olsun.

Değerli Müminler!

Önümüzdeki Çarşamba günü Çanakkale Zaferinin yıl dönümünü idrak edeceğiz. Bu vesileyle aziz şehitlerimize, ebedi âleme irtihal eden kahraman gazilerimize Yüce Rabbimizden rahmet diliyoruz. Kadir Gecemizi şimdiden tebrik ediyoruz. Hutbemizi Kadir sûresinin mealiyle bitiriyoruz: “Biz Kur’an’ı Kadir Gecesinde indirdik. Kadir Gecesinin ne olduğunu sen bilir misin? Kadir Gecesi, bin aydan daha hayırlıdır. O gece melekler ve Cebrâil, Rablerinin izniyle her bir iş için iner de iner. O gece tan yeri ağarıncaya kadar esenliktir.”

Muhterem Müslümanlar!

Malımız, mülkümüz, sahip olduğumuz bütün imkânlarımız Yüce Rabbimiz tarafından bizlere verilmiş birer emanettir. Bu emanetlerin şükrünü eda etmek; varlıklarımızı ihtiyaç sahipleriyle, yetim, öksüz ve kimsesizlerle paylaşmakla gerçekleşebilir. İşte bu emanet bilincinin ibadete dönüşmüş hali, zekât ve fıtır sadakasıdır.

Aziz Müminler!

Zekât, İslam’ın beş temel esasından biridir. Zekât, sadece bir bağış değil, bizzat Allah ve Resûlü tarafından belirlenmiş bir ibadettir. İnsanın malını eksilten değil, bereketlendiren ilahi bir nimettir.[1] “Onların mallarında, muhtaç ve yoksullar için bir pay vardır”[2] ayetinde buyrulduğu üzere zekât, fakiri minnet altında bırakan bir lütuf değil, ona hakkını teslim etmektir.

Kıymetli Müslümanlar!

Zekât, müminler arasında yardımlaşma ve dayanışma, rahmet ve şefkat köprüleri kurar. Birlik ve beraberliğin daha da güçlenmesine vesile olur. Kardeşliğin gönüllerde, hanelerde ve sofralarda hissedilmesini sağlar. Bu yönüyle zekât, toplumsal barış, huzur ve dayanışmaya büyük katkı sunar.

Zekât vermek, kişiyi bencillikten, hasetten ve cimrilikten arındırır. Zekât, insanın; içindeki mal sevgisini ve dünya hırsını dizginlemesine, günahlarından arınmasına yardımcı olur. Sevgili Peygamberimiz (s.a.s)’in buyurduğu üzere, “…Zekât, suyun ateşi söndürdüğü gibi hata ve günahları silip yok eder.”[3]

Değerli Müminler!

Fitre olarak bildiğimiz fıtır sadakası ise; Ramazan-ı şerife ulaşmanın, bayrama kavuşmanın şükrüdür. Peygamber Efendimiz (s.a.s), bayram namazımızı kılmadan önce fıtır sadakalarımızı ihtiyaç sahiplerine ulaştırmamızı emretmektedir.[4] Zira fıtır sadakası ile Ramazan Bayramı; merhamet ve muhabbetin, neşe ve sevincin toplumun tamamına yayıldığı müstesna bir zaman dilimine dönüşmektedir.

Aziz Müslümanlar!

Zekât ve fıtır sadakasında esas olan; önce kişinin, çevresinden ihtiyaç sahibi akrabalarını ve komşularını gözetmesidir. Sonra da yardımlarını mazlum ve mağdur coğrafyalarda bulunan kardeşlerine ulaştırmasıdır. Bugün bize düşen, içerisinde bulunduğumuz Ramazan-ı şerifi vesile kılarak zekât ve fitrelerimizle bir fakirin sofrasını şenlendirmektir. Bir borçlunun yükünü hafifletmektir. Yolda kalmışa el uzatmaktır. Bir yetimin, bir öksüzün ve bir garibin yüzünü güldürmektir. Mazlumların yanında yer almaya, onlara umut olmaya devam etmektir. Böylelikle Yüce Rabbimizin bizlere lütfettiği imkânları ebedi kazanca dönüştürmektir.

Hutbemizi Cenâb-ı Hakk’ın şu ayet-i kerimesi ile bitiriyoruz: “Namazı kılın, zekâtı verin. Kendiniz için önceden ne hayır yaparsanız Allah katında onu bulursunuz. Muhakkak ki Allah, yaptıklarınızı eksiksiz görür.”[5]

[1] Bakara, 2/276.

[2] Zâriyât, 51/19.

[3] Tirmizî, Cum’a, 79.

[4] Buhârî, Zekât, 70.

[5] Bakara, 2/110.

Din Hizmetleri Genel Müdürlüğü

Gazze Şeridi’nin orta kesimindeki Nusayrat Mülteci Kampı’nda yerinden edilen Filistinliler için toplu iftar programı düzenledi.

Muhterem Müslümanlar!

Yüce Rabbimiz, hayatımızda tertemiz bir sayfa açalım, hatalarımızı gözden geçirelim, günahlarımıza tövbe edelim diye bazı zamanları bizlere ikram etmiştir. İşte içerisinde bulunduğumuz Ramazan-ı şerif, Allah’ın sevdiği bir kul olmak, kendimize çekidüzen vermek, varsa kötü söz ve davranışlarımızı terk etmek için büyük bir fırsattır.

Aziz Müminler!

Bu haftaki hutbemizde rahmet ve mağfiret ayı Ramazan-ı şerifi vesile kılarak; aileleri mutsuzluğa ve insanlığı felakete sürükleyen bağımlılık tehlikesine dikkatlerinizi çekmek istiyoruz.

Bağımlılık, basit bir alışkanlık değildir. İnsanı sahte mutluluk ve geçici hazların esiri haline getiren bir hastalıktır. Kişinin; zamanını heba ederken günaha dalmasına, şiddete yönelmesine, hatta kendisinin ve ailesinin canına kastetmesine sebep olan büyük bir tehdittir.

Kıymetli Müslümanlar!

Her biri bir diğerinden tehlikeli olan bağımlılıkların başında alkol ve uyuşturucu maddeler gelmektedir. Bu iki illet; aklı ve iradeyi zayıflatmakta, insanın bedenini ve ruhunu içten içe çürütmektedir. Ailede huzur ve mutluluğu yok etmekte; yuvaları dağıtmakta, ocakları söndürmektedir. Allah Resûlü (s.a.s) bir hadis-i şeriflerinde, “Sakın içki içme. Çünkü içki her kötülüğün anahtarıdır”[1] buyurarak bu tehlikeye dikkatlerimizi çekmektedir.

Değerli Müminler!

Günümüzde iletişim araçlarının yaygınlaşmasıyla hanelerimize kadar giren bir başka bağımlılık ise dijital kumardır. Üzülerek ifade edelim ki, dijital kumar, toplumun azımsanmayacak bir kesimine sirayet etmiş durumdadır. Çok küçük miktarlarla başlanan dijital kumar, kişinin; evini ve arabasını satmasına, bütün imkânlarını bu yolda tüketmesine, borç batağına sürüklenmesine sebebiyet vermektedir. Aile bağlarının kopmasına neden olmaktadır. Cenâb-ı Hak bu hususta bizleri şöyle uyarmaktadır: “Ey iman edenler! İçki, kumar, dikili taşlar ve fal okları, şeytan işi birer pisliktir. Onlardan uzak durun ki kurtuluşa eresiniz.”[2]

Aziz Müslümanlar!

Sadece gençleri ve çocukları değil, anne ve babaları da esaret altına alan bir diğer bağımlılık ise dijital bağımlılıktır. Dijital bağımlılık; dikkati dağıtmakta, kişiyi yalnızlaştırmaktadır. İnsanların acısını, “Yardım edilmesi gereken bir durum” olmaktan çıkarıp “Seyredilen bir içerik” haline getirebilmektedir. Dijital bağımlılık sebebiyle; alış veriş sitelerinde, sanal oyun ve eğlencelerde vakitler israf, ömürler zayi edilmektedir.

Kıymetli Kardeşlerim!

Aklı örten her türlü maddeden, kumar ve dijital bağımlılıklardan korunmanın en etkili yolu, bu kötülüklere hiç bulaşmamaktır. Gençlerimize ve çocuklarımıza sevgi ve güven temeline dayalı bir aile ortamı sunmaktır. Bütün tedbirlere rağmen bir şekilde zararlı alışkanlıkların müptelası olan kardeşlerimize elimizi uzatmak, onları kötülerin insafına terk etmemektir. Ayrıca kendi rahatımız için çocuklarımızın eline telefon ve tablet tutuşturmamaktır. Yemek yemeleri, bir köşede sessiz kalmaları için yavrularımızı zararlı oyun, çizgi film ve eğlencelerle baş başa bırakmamaktır.

Aziz kardeşlerim! Ramazan-ı şerifin bereketinden istifade ederek hayatımızı gözden geçirelim. Zararlı alışkanlıklardan kurtularak yeni bir başlangıç yapalım. Unutmayalım ki, insan hayatı, bağımlılıklarla çürütülecek, dijital mecralarda tüketilecek kadar önemsiz ve değersiz değildir.

[1] İbn Mâce, Eşribe, 1.

[2] Mâide, 5/90.

Din Hizmetleri Genel Müdürlüğü