İhbar üzerine bölgeye 112 Acil Sağlık, itfaiye ve jandarma ekipleri sevk edildi.

Yangında cami imamı A.D'nin (46) kolunda ve yüzünde hafif derecede yanık oluştu, eşi M.D. (41) ile çocukları M.D. (13) ve Ş.D. (17) dumandan etkilendi.

A.D. ve ailesi, Fatsa Devlet Hastanesi'nde tedavi altına alındı.

İtfaiye ekiplerince söndürülen yangında, lojmanda hasar meydana geldi.

Modern toplumda tüketim alışkanlıklarının giderek arttığına değinen Tuncel, “İhtiyaç olanı tüketmek ile sahip olma duygusuyla hareket etmek arasındaki sınırların kolayca aşılması, insanlar üzerinde ‘tükettiğin kadar değerlisin’ baskısı oluşturmuştur.” dedi.

Tuncel, mutluluğun daha fazla tüketmekle değil paylaşmakla mümkün olduğuna dikkat çekerek, “Gerçek mutluluk sahip olduklarını paylaşarak başka gönüllere ve hayatlara dokunabilmektir.” ifadeleri kullandı.

Tuncel, israfın çevresel boyutuna da değinerek Hz. Peygamber’in israf konusundaki hassasiyetine işaret ederek, “Bir gün Saad bin Ebi Vakkas abdest alırken Resulullah onu uyardı. Saad’ın, ‘Abdeste de mi israf olur?’ sorusuna Peygamber Efendimiz, ‘Evet, akan bir nehirden bile abdest alıyor olsan israf olur.’ buyurdu.” sözlerini hatırlattı.

Çocuklara tüketim bilinci kazandırmanın yolları üzerinde durulan programda ailenin bu konuda en önemli örnek olduğuna dikkat çeken Tuncel, “Çocuklara yaşlarına uygun harçlık verilmesi, aile bütçesi planlamalarına dâhil edilmeleri ve harcamalarda planlı davranmanın öğretilmesi, tüketim ahlakının kazandırılmasında önemli bir adımdır.” ifadelerine yer verdi.

“Ailemin Sohbet Günlüğü” her Cumartesi saat 20.30’da Diyanet TV’de…

"Dünden Bugüne Yaygın Din Eğitimi: Tecrübe, Dönüşüm ve Gelecek Perspektifi" başlığıyla gerçekleştirilecek olan sempozyumda kurumsal uygulamaların analitik değerlendirilmesi, eğitim süreçlerinin ve materyallerinin geliştirilmesi gibi stratejik konular ele alınacak.

Eğitim Hizmetleri Genel Müdürlüğünce düzenlenecek sempozyumda, farklı yaş ve hedef kitlelere (çocuk, genç, yetişkin, engelli bireyler vb.) yönelik sunulan eğitim hizmetleri süreçlerini bütüncül olarak tartışmak niteliğini artıracak yenilikçi modeller ve stratejik eylemler üzerinde durulacak.

Toplamda 6 ana oturum halinde planlanan sempozyumda; yetişkin ve gençlere yönelik din eğitimi, hafızlık süreçleri, erken çocukluk dönemi yaklaşımları, dijitalleşme ile yapay zekanın eğitimdeki rolü ve Kur'an kurslarındaki PDR hizmetleri gibi birbirinden önemli başlıklar akademik bir perspektifle tartışılacak.

Ankara’da düzenlenecek olan sempozyuma katılmak, tebliğ sunarak katkıda bulunmak ve konu hakkında daha detaylı bilgi edinmek isteyen akademisyen, araştırmacı ve alan uzmanları https://egitimhizmetleri.diyanet.gov.tr/kategoriler/etkinlikler/sempozyumlar adresi üzerinden ayrıntılara ulaşabilecek.

Sempozyuma ait uygulama takvimi ise şu şekildedir:

SEMPOZYUM TAKVİMİ

•Tebliğ Özetlerinin Son Gönderilme Tarihi: 17 Temmuz 2026

•Kabul Edilen Tebliğ Özetlerinin Bildirimi: 28 Ağustos 2026

•Tebliğ Metinlerinin Son Teslim Tarihi: 23 Ekim 2026

•Sempozyum Programının İlanı: 30 Ekim 2026

•Sempozyum Tarihi: 26-27 Kasım 2026

•Sempozyum Yeri: TDV Kocatepe Konferans Salonu Çankaya/ANKARA

•Sempozyum Dili: Türkçe

2026 Yılı Diyanet Akademisi Başkanlığı Aday Din Görevlisi (İ-H, KKÖ) Alımı Sınavı'na başvuranlardan sözlü sınava katılmaya hak kazanan adaylar, Sınav Giriş Belgesini sinav.diyanet.gov.tr​​ adresinden alabilecek.

Adaylar, “Sınav Giriş Belgesi” ve T.C. Kimlik No 'lu kimlik belgelerinden (nüfus cüzdanı, kimlik belgesi, pasaport) biri ile birlikte sınav giriş belgesinde belirtilen sınav tarihi ve sınav merkezinde saat 08:00’de hazır bulunacaklardır. Kimlik belgesi ve sınav giriş belgesi bulunmayan adaylar sınava alınmayacaktır. Nüfus cüzdanı ve pasaport dışında başka bir belge kimlik belgesi olarak kabul edilmeyecek.

Başvuru kontenjan gruplarına göre sınava çağrılan en son adayın KPSS taban puanı şöyle:

Gülyazı köyündeki Kisra Vadisi'nde çiçek açan kırmızı şakayıklar, her yıl mayıs ayından haziran sonuna kadar bölgede doğaya renk katıyor.

Doğa Koruma ve Milli Parklar 5. Bölge Müdürlüğü ve köylüler tarafından korunan ve takip edilen çiçeği, kopararak biyokaçakçılıkta kullananlara 699 bin 425 lira ceza kesiliyor.

Köy muhtarı Mesut Altınkaya, bölgeye has olan şakayıkların korunması için yoğun mesai harcadıklarını söyledi.

Bölgenin foto kapanlarla takip edildiğini anlatan Altınkaya, bitkiyi koparmanın cezası olduğunu dile getirdi.

Sandıklı Dağcılık ve Doğa Sporları Kulübü Başkanı Asım Yıldız da ayı gülünün bölge için çok önemli ve ender bir endemik tür olduğunu ifade etti.

Doğaseverler olarak bu zenginliği geleceğe taşımak istediklerini vurgulayan Yıldız, "Sloganımız her zaman 'Çiçek dalında güzeldir.' olmuştur. Bu tür özel bölgeleri korumamız gerekiyor. Herkesi bu konuda duyarlı olmaya davet ediyoruz." diye konuştu.

Mü’minler ancak kardeştirler. Öyleyse kardeşlerinizin arasını düzeltin… (Hucurât, 49/10)

İsrail askerleri, 18 Mayıs'ta, Hadjal'ın bulunduğu tekneye uluslararası sularda saldırarak buradaki aktivistlerin tamamını alıkoydu.

38 yaşındaki Hadjal, İsrail tarafından alıkonulduğunda maruz kaldığı şiddet ve cinsel saldırıyı, Paris'te AA muhabirine anlattı.

Hadjal, Gazze Şeridi'nde 2007'den bu yana devam eden yasa dışı ablukayı delmek, devam eden soykırıma tepki göstermek ve insani koridorun açılması amacıyla Küresel Sumud Filosu'nun bu yılki misyonuna katıldığını söyledi.

"Hepimiz ellerimiz sıkıca bağlı şekilde dizlerimizin üzerine çökmeye zorlandık"

Filodaki aktivistlerin uluslararası hukuka göre, uluslararası sularda kaçırıldığına dikkati çeken Hadjal, "Tekneme 18 Mayıs Pazartesi, 15.00 sularında el konuldu. İçinde İsrail askerleri olan bir bot bize doğru geldi. Hiçbir uyarıda bulunmadan tekneye bindiler. Can yeleklerimiz vardı, her türlü ateşe karşı ellerimizi kaldırdık." şeklinde konuştu.

Hadjal, İsrailli askerlerin erkek aktivistlerin ellerini bağladığını ve tüm aktivistlerin üzerini ve tekneyi aradığını, ardından herkesi askeri bir gemiye götürdüklerini ifade ederek, şöyle devam etti:

"Bu askeri gemiye geldiğimizde şiddet hemen başladı. Erkek, kadın hepimiz ellerimiz sıkıca bağlı şekilde dizlerimizin üzerine çökmeye zorlandık. Ardından sıcak kıyafetlerimiz, hırkalarımız, kefiyelerimiz, atkılarımız, kazaklarımız, spor ayakkabılarımız çıkarıldı."

Aktivistlerin burada yüzüstü yere yatırıldığını belirten Hadjal, üzerinde yalnızca bir tişört ve pantolonla kaldığını, zemin ıslak olduğu için çoraplarının tamamen ıslandığını söyledi.

Hadjal, gemide çok sayıda genç asker olduğunu aktararak "Asla onlara bakmadık, kafamızı eğmek zorundaydık, kafamızı yere doğru bastırıyorlardı." dedi.

"Şiddet ve işkence gördük, darbedildik"

Gemideyken pasaportlarının kontrol edildiğini ve burada 4 konteynerin bulunduğunu kaydeden Hadjal, aktivistlerin "siyah oda" olarak adlandıkları bir konteynere ilişkin şu ifadeleri kullandı:

"Bu konteynerden birer birer geçiyorduk, erkek, kadın. Dövüldük, cinsel saldırıya uğradık, işkence gördük, hayal edilemeyecek şekilde şiddet gördük. Birçoğumuz fiziksel ve ayrıca psikolojik travma yaşıyoruz. 4 konteynerden oluşan, işkence gemisi olarak adlandırdığımız bu gemide hapishane kurmuşlardı. (Siyah oda) Burada şiddet ve işkence gördük, darbedildik."

Siyah oda olarak adlandırılan konteynerden geçen arkadaşlarının çığlıklarını duyduğunu anlatan Hadjal, "Dehşete kapıldım. Tecavüze uğrayacağımı sandım. Korkunç bir cinsel saldırıya uğradım. Gerçekten insanlık dışıydı." dedi.

Hadjal, girdiğinde konteynerin içinde İsrailli askerlerin ve bir aktivistin bulunduğunu belirterek "Girdiğimde (aktivist) arkadaşlarımdan biri pantolonu indirilmiş şekilde yüzüstü yere uzanmış haldeydi. İç çamaşırı görünüyordu." şeklinde konuştu.

Kendisini de çekerek ve ensesine baskı uygulayarak içeriye aldıklarını söyleyen Hadjal, siyah odada İsrailli askerin göğsüne dokunarak kendisine cinsel saldırıda bulunduğunu ifade etti.

Hadjal, "Bir ara bana 'Benimle gel' diyordu. Onu takip etmeyi reddediyordum, durdum. Ve o an başıma tokat atmaya başladı. Yüzümü koruyordum. Son derece sağır edici tokatlardı." diyerek, konteynerdeki İsrailli askerlerden birinin de kendisini saçlarından tuttuğunu dile getirdi.

Sağ tarafında bulunan askerin kaburgalarına sert bir diz darbesi indirdiğini aktaran Hadjal, "'Bana yüzünü göster' diyordu. Ben kafamı kaldırmak istemiyordum ve bana sert tokatlar attı." ifadelerini kullandı.

Bir askerin kendisini konteynerin kapısına doğru götürdüğünü anlatan Hadjal, yerde kan izleri gördüğünü ve ardından kendisini başka askerlerin de beklediğini düşündüğü için ilerlemekten korktuğunu vurguladı.

"Türkiye'ye ne kadar teşekkür etsem azdır"

Hadjal, "Bu tutukluluk koşulları bana Fransa tarihinin en karanlık dönemlerinden biri olan İkinci Dünya Savaşı'nı hatırlatıyordu." diyerek, söz konusu savaş sırasında Avrupa'da vagonlara kapatılıp aç ve susuz bırakılan, dövülen ve insanlık dışı muamele gören kişiler olduğuna işaret etti.

Birçok erkek aktivistin kaburgalarının kırıldığını ve İsrailli askerlerin beyaz tenli olmayan aktivistleri çok fazla hedef aldığını belirten Hadjal, aktivistleri almaya gelen Türk uçaklarını İsrail'de gördüğündeki hisleri hakkında şunları kaydetti:

"Türkiye'ye ne kadar teşekkür etsem azdır. Pistteki o 3 uçak hala gözümün önünde canlanıyor. Ve o an 'İşte bitti, kurtulduk.' dedim."

Hadjal, Türkiye'de kendileriyle ilgilenildiğinin, uçaktan indikten sonra aktivistleri karşılamak için aralarında doktorların da olduğu büyük bir organizasyonun bulunduğunun altını çizdi.

Fransa'ya vardıklarında kimsenin kendilerini karşılamadığını, yalnızca polislerin pasaportlarını kontrol ettiğini söyleyen Hadjal, "(Fransız) Devlet, bizi tamamen görmezden geliyor." dedi.

Fransız aktivist, Filistinlileri arkalarında bırakmaktan duyduğu üzüntüyü dile getirerek, Filistinli esirlerin İsrail hapishanelerinde daha kötü şeyler yaşadığına dikkati çekti.

Hadjal, aktivistlerin korkunç şeyler yaşadığını ve travmaları olduğunu kaydederek, Filistinli esirlerin de yaşadıklarına kulak vermek gerektiğini sözlerine ekledi.

Nizam, AA muhabirine 18 Mayıs'taki saldırının detaylarıyla ilgili, San Diego İslam Merkezi'nde sadece caminin değil anaokulundan 12. sınıfa kadar örgün eğitim veren okulun da bulunduğunu, saldırganların güvenlik görevlisi ile iki kişiyi öldürmekle kalmayıp caminin içinde rastgele ateş açarak İslam ve Müslümanlara karşı duydukları nefreti ortaya koyduklarını söyledi.

ABD'li politikacıların sorumluluklarına işaret eden Nizam, "Kongremizden ve Senatomuzdan İslamofobi'yi durdurmalarını, bünyelerinde barındırdıkları o İslam karşıtı grubun faaliyetlerine son vermelerini, hem yönetimden hem de Kongre ile Senato sıralarından yayılan Müslüman ve Arap karşıtı söylemleri susturmalarını talep ediyoruz. Zira biz de tıpkı onlar kadar, bu topraklara aitiz." ifadelerini kullandı.

Ülkedeki herkes gibi kendilerinin de ABD ulusunu oluşturan dokuların parçası olduklarını vurgulayan Nizam, Müslümanların endişeleri ve güvenliğinin görmezden gelinmesinin, ülke yöneticileri adına "utanç verici" olduğunu söyledi.

- İslam Merkezi, daha önce de şiddetin hedefi oldu

San Diego'da uzun yıllardır yaşayan ve bölgenin geçmişi hakkında geniş bilgiye sahip olan Tahzeen Nizam, San Diego İslam Merkezi'nin daha önce de İslamofobik saldırılara maruz kaldığını belirtti.

Nizam, "11 Eylül sonrası dönemden bu yana mescide tehditler gelmeye devam etti, duvarlara grafitiler yazıldı. Mescit telefonunun mesaj kutusuna ölüm tehditleri bırakıldı ve e-postalar gönderildi yani hepimiz bu tür şeyleri daha önce de yaşadık ancak 7 Ekim'den (2023) bu yana geçen 2,5 yılda San Diego'da, ülke genelinde ve dünyadaki Müslüman topluluğu, artan İslamofobi, Müslüman karşıtı, Arap karşıtı söylemlerle karşı karşıya kaldı." dedi.

San Diego'daki Müslüman çocukların okulda zorbalığa uğradıklarını söyleyen Nizam, Filistin'e destek veren bazı yetişkinlerin işlerini kaybettiklerini, bölgedeki Müslüman topluluğunun seçilmiş yetkililer tarafından görmezden gelindiğini anlattı.

Yine de "iki ırkçı" tarafından gerçekleştirilen bu saldırıyı beklemediklerini dile getiren STK lideri, "Aklı başında hiç kimse böyle korkunç bir şey beklemez ancak bize yöneltilen nefret ve bağnazlığın işaretleri vardı. İslam Merkezi'nin hedef alınacağına dair işaretler vardı." dedi.

Nizam, soruşturma ilerledikçe bu iki gencin internette çok fazla Müslüman karşıtı söylemde bulunduğuna dair kanıtlar gördüklerini, internette tanışan saldırganların Müslümanlar hakkında çok aşağılayıcı konuşmalar yaptıklarını söyledi.

Yetkililerin üzerlerine düşeni yapmaları durumunda bu tarz olayların önüne geçilebileceğine işaret eden Nizam, "Öğrencilerden biri, son birkaç günde ortaya çıkan 75 sayfalık manifesto bastırmış, Müslümanlar ve diğer azınlıklara duydukları nefreti ortaya koymuş. Bu soruşturmanın ilerleyen aşamalarında bunun ne kadar nefret dolu bir şey olduğunu ve doğru bilgilerle bunların hepsinin önlenebileceğini daha da çok anlıyoruz." diye konuştu.

- Saldırgan, Yeni Zelanda'daki cami saldırısını taklit etmek istemiş

Nizam, San Diego İslam Merkezi'ne saldıran gençlerden birinin ele geçirilen manifestosunda Yeni Zelanda'nın Christchurch kentinde 2019'da gerçekleştirilen cami saldırısına öykündüğü bölüme dikkati çekti.

Nizam, "Evet, genç adamın geride bıraktığı manifestoda Yeni Zelanda'daki silahlı saldırının bazı ayrıntıları anlatılmış ve bunu nasıl taklit etmek istediğini belirtilmiş yani bu, onların ders çıkardığı ve kopyalamaya çalıştığı bir şeydi." diye konuştu.

Temsil ettiği CAIR organizasyonu adına San Diego Müslüman topluluğunun sorunlarına çözüm ürettiklerini anlatan Nizam, "Aynı zamanda yerel kolluk kuvvetlerimizden, yerel seçilmiş yetkililerimizden İslamofobi ve bu tür tehditleri çok çok ciddiye almalarını talep etmek için de buradayız çünkü tehditler var olduğunda ve biz bunlara müdahale etmediğimizde, onları hafifletmeye çalıştığımızda, bu tür toplu silahlı saldırılar meydana geliyor." değerlendirmesinde bulundu.

- Trump yönetiminin Müslümanlara yönelik söylemlerinin cesaretlendirici etkisi

STK lideri Nizam, ABD Başkanı Donald Trump'ın kurduğu yönetim kadrosunda yer alan bazı üst düzey isimlerin ülkedeki Müslümanlara karşı aşağılayıcı sözler kullanmasının, İslamofobik olayları tetiklediğini ifade etti.

Bu konuda örnekler veren Nizam, "Kongre ve Senato üyeleri de oturumlar sırasında Müslümanları solucan, böcek ve benzeri türlü hakaretamiz sözlerle hedef almaktadır. Onların yaydığı bu nefret dili yüzünden ırkçı iki silahlı saldırgan, kendilerini cesaretlenmiş ve motive olmuş hissederek İslam Merkezi'ne gelmiş, 3 cesur kahramanımızı katletmiş, çocuklarımızın ve öğretmenlerimizin hayatlarını tehlikeye atmıştır." dedi.

Nizam, "Eğer bu gidişata 'Dur' demezlerse bu olaylar yaşanmaya devam edecektir. Artık Kongrenin, Senatonun, tüm seçilmiş yetkililerin ve tüm kolluk kuvvetlerinin, Müslüman toplumunun can ve mal güvenliğini son derece ciddiye almaları, bu konuda somut adımlar atmaları ve bu İslamofobik gidişata kesin olarak son vermeleri konusunda vakit gelip geçmektedir." uyarısında bulundu.

Sohbet robotundan, belirli bir hesabı, yeni bir e-posta adresiyle ilişkilendirilmesi istendi. Sohbet robotunun yeni adrese gönderdiği doğrulama koduyla hesapların şifreleri yenilendi.

Bu süreçte Meta'nın güvenlik tedbirlerini atlatmak için de VPN aracılığıyla konumlar farklı gösterildi ve birçok hesap ele geçirildi.

Bu yöntemle ele geçirilenler arasında eski ABD Başkanı Barack Obama'nın başkanlık döneminde kullandığı Obama Beyaz Saray resmi Instagram hesabı gibi üst düzey profiller de yer aldı.

"Dünya liderlerinin hesaplarının bu yolla ele geçirildiği" iddiası asılsız

Meta'dan bir sözcünün, konuya ilişkin açıklamasında, güvenlik zafiyetinin fark edilmesinin ardından sorunun giderildiği ve etkilenen hesapların kurtarılması için çalışmalara başlandığı ifade edildi.

Açıklamada, "dünya liderlerinin hesaplarının bu yolla ele geçirildiği" iddiasının asılsız olduğu kaydedildi.

Akdeniz İlçe Müftülüğünce vefat eden din görevlisi Akkurt için Şeyh İzzettin Camii'nde cenaze töreni düzenlendi. Öğle namazını müteakip İl Müftüsü Mustafa Topal’ın kıldırdığı cenaze namazının ardından, din görevlisi Akkurt’un cenazesi defnedilmek üzere Mardin Midyat’a götürüldü.

Din görevlisi Muhammet Cesur Akkurt; evli ve üç çocuk babasıydı.

Malzemelerinin tamamının Türkiye'den getirildiği ibadethane, çifte minaresi, 3 katı ve 5 bin kişilik kapasitesiyle dikkati çekiyor.

İç süslemesi ve avizeleriyle Türkiye'deki camileri aratmayan cami, turkuaz halılarıyla ön plana çıkıyor.

Ülkedeki "ilk Osmanlı mimarili cami" olma özelliğini taşıyan caminin, özel gün ve gecelerde dini mesajların yansıtıldığı mahyası da bulunuyor.

İbadethaneyi, açılışının ardından Iringa şehrinde yaşayan çok sayıda Müslüman ziyaret etti.

- "Türkiye, Tanzanya'nın gelişmesine her zaman destek olacak"

Açılışa katılan Türkiye'nin Darüsselam Büyükelçisi Bekir Gezer, cami açılışından dolayı mutlu olduklarını belirtti.

Türkiye ve Tanzanya'nın iki kardeş ve dost ülke olduğunu vurgulayan Gezer, Türkiye'nin Tanzanya'nın gelişmesine her zaman destek olacağının altını çizdi.

Gezer, gelecek dönemlerde ilişkilerin daha da ivmelenerek artacağına inandığını ifade etti.

Restorasyon kapsamında cami çevresinde araştırma kazısı yapıldığını belirten Saraç, "Caminin haziresinde bulduğumuz mezar taşlarının Edirne tarihine bir ışık tutacağını düşünüyoruz. Burada çalışmalarımız devam ediyor. Camideki restorasyon çalışmalarımızda da tüm işlerimizde olduğu gibi uzman hocalarımızdan oluşan bilim heyeti nezaretinde çalışıyoruz. Bir hata yapmamak için çok titiz davranıyoruz." dedi.

Saraç, camide gerekli analizler, statik çözümlemelerin yapıldığını dile getirdi.

Restorasyonu en kısa sürede tamamlamayı hedeflediklerini anlatan Saraç, şunları kaydetti:

"Camimizin zemin ve temel güçlendirme imalatlarına başladık. Önümüzde şu an herhangi bir belirsizlik kalmadı. Onunla beraber kubbe ve minare imalatlarına devam edeceğiz. Bir su taşkını oldu. Camimize de bir miktar su sirayet etti. Ancak biliyoruz ki bu Edirne'nin bir gerçeği, Edirne, bu su taşkınlarıyla yaşıyor. Yalı camisi olması sebebiyle camimizi bu şekilde koruyacağız. Haziresiyle ve rıhtımıyla bu şekilde korunması daha doğru olarak değerlendirildi."

- Evliya Kasımpaşa Camii

Kirişhane semtinde 2. Murat ve Fatih Sultan Mehmet'in vezirliğini yapan "Evliya" olarak da anılan Kasım Paşa tarafından 1478'de inşa ettirilen kare planlı tek minare ve kubbeye sahip avlulu cami, taşkından kenti korumak için çekilen setle Tunca Nehri arasında kaldı.

Nehir taşkınlarında çok kez su baskınına uğrayan yapı zamanla harap oldu, 1950 yılında ibadete ve ziyarete kapatıldı.

Yıllar içerisinde çeşitli projelerle gündeme gelen caminin restorasyonu, bölgede kanal çalışmalarıyla su baskını sorununun kalktığı görülerek başlatıldı.

Aksa Şehitleri Hastanesi’ndeki sağlık kaynaklarının verdiği bilgiye göre, Deyr el-Balah kentinin doğusundaki el-Mezraa Okulu yakınlarında İsrail ordusunca hedef alınan araçta bulunan Ahmed Halid Ebu Magasib (32) hayatını kaybetti. Magasib’in cenazesi hastaneye ulaştırıldı.

Saldırıda alev alarak kullanılamaz hale gelen araçtaki çok sayıda kişi yaralandı. Yaralılar da aynı hastanede tedavi altına alındı.

İsrail bugün erken saatlerde Gazze Şeridi’nin orta kesimindeki Zevayide beldesi ile Han Yunus kentine düzenlediği saldırılarda yaşamını yitiren 2 kişiyle birlikte bölgedeki can kaybı 3'e yükseldi.

Yerel kaynaklar ve görgü tanıkları, İsrail ordusunun Gazze Şeridi'nin kuzey ve güneyinde kontrolü altında tuttuğu bölgelerde bina ve tesisleri yıkmaya devam ettiğini belirtti. Han Yunus'un güneyindeki bazı bölgeler de İsrail topçu ateşiyle vuruldu.

Gazze'deki Sağlık Bakanlığından yapılan yazılı açıklamada, ateşkesin yürürlüğe girdiği 10 Ekim 2025'ten bu yana düzenlenen saldırılarda 932 kişinin öldüğü, 2 bin 859 kişinin yaralandığı, enkaz altından ise 781 kişinin cansız bedeninin çıkarıldığı kaydedildi.

İsrail'in Ekim 2023'ten bu yana Gazze Şeridi'ne düzenlediği saldırılarda toplam can kaybının 72 bin 941'e, yaralı sayısının ise 172 bin 967'ye ulaştığı bildirildi.

Bu kapsamda şehrin kahvehane kültürünü yaşatan kıraathaneyi ziyaret eden İlçe Müftüsü Selim Şahin ve Diyanet Gençlik Koordinatörü ve Din Hizmetleri Uzmanı Samet Berberoğlu, esnafla bir araya geldi.

Burada esnaf ve vatandaşların geçmiş Kurban Bayramını tebrik eden Müftü Şahin, şehir kültürünün bir parçası olan kıraathanelerin toplumdaki yerine değindi.

Kıraathane kültürünün ahlaki ve toplumsal değerleri gözetilerek gelecek kuşaklara aktarılması gerektiğini belirten Müftü Şahin, "Erzurum’da kıraathaneler, geçmişten günümüze sadece vakit geçirilen yerler olmanın ötesinde, sosyal hayatın önemli merkezleri arasında yer almaktadır. Şehrin köklü kültürel yapısının bir parçası olan kıraathaneler, farklı yaş gruplarından insanların bir araya geldiği, sohbet ettiği, gündemi değerlendirdiği ve toplumsal dayanışmanın güçlendiği mekanlardır. Mahalle kültürünün önemli unsurlarından biri olan kıraathaneler, aynı zamanda toplumsal dayanışmanın ve paylaşmanın da adresi olarak Erzurum’un güçlü sosyal dokusunun yaşatılmasında önemli rol üstlenmektedir." dedi.

"Kıraathane" kelimesi, "okuma evi" anlamına gelmekte olup Osmanlı döneminden itibaren insanların gazete, dergi ve kitap okuyabildiği, aynı zamanda fikir alışverişinde bulunabildiği sosyal alanları ifade ettiğini söyleyen Müftü Şahin, "Erzurum’da da bu gelenek uzun yıllar boyunca yaşatılmış, kıraathaneler şehrin kültürel hafızasında önemli bir yer edinmiştir. Özellikle uzun kış mevsiminin yaşandığı Erzurum’da kıraathaneler, insanların bir araya gelerek sıcak bir ortamda vakit geçirdiği, dostluklarını pekiştirdiği ve sosyal bağlarını güçlendirdiği mekanlar olmuştur. Burada çay eşliğinde yapılan sohbetler, yerel meselelerden ülke gündemine kadar geniş bir yelpazede sürdürülmekte, kuşaklar arasında bilgi ve tecrübe aktarımına da katkı sağlamaktadır. Günümüzde teknolojik gelişmeler ve değişen yaşam alışkanlıklarına rağmen Erzurum’daki birçok kıraathane, geleneksel işlevini sürdürmeye devam etmekte; vatandaşların bir araya geldiği, samimi sohbetlerin yapıldığı ve kültürel değerlerin gelecek nesillere aktarıldığı önemli buluşma noktaları olarak varlığını korumaktadır." diye konuştu.

Din Hizmetleri Uzmanı Samet Berberoğlu, ise kıraathane kültürünü gelecek nesillere taşınması noktasında gönül buluşmalarının önemine değinerek gençlik koordinatörlüğünün faaliyetlerine değindi.

İlçe Vaizi Bilal Yazıcı'nın öğretici olduğu kurs süresince katılımcılar, hem hafızlıklarını tekrar etme hem de tilavet usullerini geliştirme imkanı buldu.

Eğitimi başarıyla tamamlayan kursiyerlerle bir araya gelen İlçe Müftüsü Süleyman Demiryürek, din görevlilerinin topluma yön verdiğini ve bu noktada her daim kendilerini geliştirmelerinin büyük bir sorumluluk olduğunu ifade etti.

Demiryürek, hafız olmanın değerini ve hafız kalabilmenin önemini ifade ederek kursu tamamlayan din görevlilerine teşekkür etti.

İhbar üzerine köye Daday, Azdavay ve Pınarbaşı itfaiye ekipleri ile Kastamonu Orman Bölge Müdürlüğüne ait arazözler sevk edildi.

Kontrol altına alınan yangında, cami, gasilhane ve yemekhane zarar gördü. Caminin minaresi yıkıldı.

Kayı köyü Muhtarı İbrahim Terzi, gazetecilere, camiden dumanların yükseldiğini görünce olay yerine geldiğini belirterek, "Camiye gelip itfaiyeyi aradık. İtfaiye ile Orman İşletme Müdürlüğüne bağlı ekipler geldi, onlar müdahalede bulundu. Camimiz, 1976 yılında yapılmıştır. Caminin yanında morg var, yemekhane var. Onlar da zarar gördü, hepsi yandı. Yangının neden çıktığını bilmiyoruz. Yangın kontrol altına alındı ama soğutma çalışmaları sürüyor." diye konuştu.

Aksâm, “yemin” anlamındaki kasemin çoğuludur.

Kur’ân’ın yeminleri anlamına gelen aksâmü’l-Kur’ân, Kur’ân’da geçen yeminleri konu edinen tefsîr usulünde bir bilim dalıdır.

Kur’ân’da çok yemin kullanılmış hatta 17 sure yeminle başlamıştır. Yüce Allah; kendi adına, peygamberlere, Kur’ân’a, meleklere, kıyâmet gününe, göğe, aya, güneşe, yıldızlara, geceye, gündüze ve zamana yemin etmiştir.

Kur’ân’da birçok gerekçe ile yemin edilmiştir. Meselâ, Allah’ın tekliğini, Kur’ân’ın ve peygamberin hak olduğunu, ceza, va’d ve vaîdin mutlaka gerçekleşeceğini bildirmek için yemin edilmiştir.

Yemin, sözü tekit etmeyi ve muhatabı sözün doğruluğuna inandırmayı hedeflediği gibi yemin edilen şeyin değerini ve şanını da ifâde eder.

İbn Münkedir’in (ra) işittiğine göre, Câbir b. Abdullah (ra) şöyle demiştir: "Resûlullah (sas) kendisinden bir şey istendiğinde asla ’hayır’ demezdi."

(M6018 Müslim, Fedâil, 56)

***

عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ قَال: جاءَتِ امْرَأَةٌ بِبُرْدَة ٍ… مَنْسُوجٌ فِى حَاشِيَتِهَا –قَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ، إِنِّى نَسَجْتُ هَذِهِ بِيَدِى أَكْسُوكَهَا، فَأَخَذَهَا رَسُولُ اللَّهِ (صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ سَلَّمْ) مُحْتَاجًا إِلَيْهَا، فَخَرَجَ إِلَيْنَا وَإِنَّهَا لَإِزَارُهُ فَجَسَّهَا رَجُلٌ مِنَ الْقَوْمِ فَقَالَ: يَا رَسُولَ اللَّهِ، اكْسُنِيهَا، قَالَ: "نَعَمْ"، فَجَلَسَ مَا شَاءَ اللَّهُ فِى الْمَجْلِسِ، ثُمَّ رَجَعَ، فَطَوَاهَا ثُمَّ أَرْسَلَ بِهَا إِلَيْهِ

Sehl b. Sa’d (ra) anlatıyor: "Bir kadın… elinde kenarları dokunmuş bürde türünden bir kumaşla gelerek, "Yâ Resûlallah, bunu giymeniz için kendi elimle dokudum." dedi. Böyle bir kumaşa ihtiyacı olan Resûlullah (sas) kumaşı aldı ve izar şeklinde giyinerek (belden aşağısına sararak) yanımıza geldi. Fakat orada bulunanlardan biri kumaşa dokunarak, "Yâ Resûlallah, bunu bana giydir!" dedi. Bunun üzerine Hz. Peygamber (sas), "Tamam." buyurdu ve Allah’ın (cc) dilediği kadar (bir süre) o mecliste kaldıktan sonra evine döndü. Sonra da kumaşı katlayarak ona gönderdi."

(B5810 Buhârî, Libâs, 18)

***

"عَنْ أَنَسٍ عَنِ النَّبِيِّ (صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ سَلَّمْ) قَال: "لاَ يُؤْمِنُ أَحَدُكُمْ حَتَّى يُحِبَّ لأَخِيهِ مَا يُحِبُّ لِنَفْسِهِ

Enes (b. Mâlik)’ten (ra) rivayet edildiğine göre, Hz. Peygamber (sas) şöyle buyurmuştur: "Sizden biriniz kendisi için istediğini mümin kardeşi için de istemedikçe iman etmiş olmaz."

(T2515 Tirmizî, Sıfatü’l-kıyâme, 59)

***

عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ، عَنْ أَبِيهِ قَالَ: سَمِعْتُ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ (رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ) يَقُولُ: أَمَرَنَا رَسُولُ اللَّهِ (صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ سَلَّمْ) يَوْمًا أَنْ نَتَصَدَّقَ، فَوَافَقَ ذَلِكَ مَالاً عِنْدِى، فَقُلْتُ: الْيَوْمَ أَسْبِقُ أَبَا بَكْرٍ إِنْ سَبَقْتُهُ يَوْمًا فَجِئْتُ بِنِصْفِ مَالِى، فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ (صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ سَلَّمْ) : ‘مَا أَبْقَيْتَ لِأَهْلِكَ؟’ فَقُلْتُ: مِثْلَهُ. قَالَ: وَأَتَى أَبُو بَكْرٍ (رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ) بِكُلِّ مَا عِنْدَهُ، فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ (صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ سَلَّمْ) : ‘مَا أَبْقَيْتَ لِأَهْلِكَ؟’ قَالَ: أَبْقَيْتُ لَهُمُ اللَّهَ وَرَسُولَهُ. قُلْتُ: لاَ أُسَابِقُكَ إِلَى شَيْءٍ أَبَدًا

Zeyd b. Eslem’in (ra), babasından naklettiğine göre, babası Ömer b. Hattâb’ı (ra) şöyle derken işitmiştir: "Resûlullah (sas) bir gün bize sadaka vermemizi emretti. Bu (emir) paramın olduğu bir zamana rastladı. "Bir gün Ebû Bekir’i (ra) geçebileceksem, işte bugün geçerim!" dedim ve malımın yarısını getirdim. Resûlullah (sas), "Ailene ne bıraktın?" dedi. Ben de, "Bu kadarını." dedim. Ebû Bekir (ra), malının hepsini getirdi. Sonra Resûlullah (sas) ona da, "Ailene ne bıraktın?" dedi. O (ra), "Onlara Allah (cc) ve Resûlü’nü (sas) bıraktım." diye cevap verdi. Bunun üzerine, "Bundan sonra seninle hiçbir şeyde asla yarışmam!" dedim."

(D1678 Ebû Dâvûd, Zekât, 40; T3675 Tirmizî, Menâkıb, 16)

***

Bir gün Allah Resûlü’ne (sas) gelen bir adam ihtiyacı olduğunu söyleyerek ondan yardım istedi. Sevgili Peygamberimiz (sas), "Belki yiyecek bir şeyler vardır." düşüncesiyle hanımlarından birine haber gönderdi. Fakat hanımı, "Seni hak dinle gönderen Allah’a (cc) yemin olsun ki, evimde sudan başka bir şey yok." diye cevap verdi. Bunun üzerine diğer hanımlarına danışan Rahmet Elçisi (sas) onlardan da aynı cevabı alınca, kendi imkânlarıyla ihtiyacını gideremediği bu Müslüman için sahâbeden yardım istemeye karar verdi ve "Bu şahsı bu gece (evinde) kim misafir ederse Allah (cc) ona rahmet etsin." dedi.

Allah Resûlü’nün (sas) bu duasına mescitte bulunanların tamamı nail olmak isterdi, ancak sahâbîlerin çoğunun maddî durumu iyi değildi. Zira birçoğu mallarının neredeyse tamamını Mekke’de bırakarak Medine’ye hicret etmişler, Medineli sahâbîler ise evlerini ve yiyeceklerini muhacir kardeşleriyle paylaşmışlardı. Buna rağmen Medineli Müslümanlardan Ebû Talha (ra) isimli bir sahâbî ayağa kalkarak zor durumda kalan bu şahsı ağırlayabileceğini söyledi ve onu evine götürdü.

Evde yalnızca çocuklara yetecek kadar yiyecek olduğunu öğrenen sahâbî, Allah Resûlü’nün (sas) konuğunu ağırlama gayretiyle hanımına, çocukları uyutup yiyecekleri misafire getirmesini tembihledi. Hanımı da eşinin isteği doğrultusunda çocukları uyutarak evdeki bir parça yemeği misafir için hazırlayıp sofraya koydu. Ev sahipleri adamla birlikte sofraya oturduktan sonra, evin hanımı düzeltir gibi yaparak kandili söndürdü. Böylece misafir karanlıkta, yemek yiyormuş gibi davranan ev sahiplerinin aslında yemediklerini fark etmeden karnını doyurdu. Zira sofrada yalnızca bir kişiye yetecek kadar yemek vardı. Sofradan kalkan çift, o geceyi çocuklarıyla birlikte aç geçirdiler. Fakat gönülleri huzurla doluydu. Çünkü Allah Resûlü’nün (sas) misafirini büyük bir hassasiyetle ağırlamış ve böylece onun duasına mazhar olmuşlardı.

Ertesi sabah Sevgili Peygamberimiz (sas) bu asil davranışı sergileyen sahâbîyi görünce, "Bu gece sizin misafirinize karşı davranışınızdan Allah Teâlâ (cc) çok hoşnut oldu." diyerek haklarında şu âyetlerin indirildiğini bildirdi: "Kendileri zaruret içinde bulunsalar bile onları (mümin kardeşlerini) kendilerine tercih ederler. Kim nefsinin cimriliğinden korunursa, işte onlar kurtuluşa erenlerdir."

Medineli aileye, Allah Teâlâ’nın (cc) hoşnutluğunu ve övgüsünü kazandıran bu özverili davranış, îsârın en güzel örneklerinden biridir. Bir şeyi veya bir kimseyi diğerine tercih etme anlamına gelen ‘îsâr’, kişinin, başkalarının çıkarlarını ve ihtiyaçlarını kendi nefsine öncelemesi, kendisi muhtaç durumda olsa da imkânı nispetinde öncelikle başkasının ihtiyacını karşılama gayretinde olması anlamına gelen bir ahlâk terimidir. Îsâra giden yolun başında ise fedakârlık, yani özveride bulunma vardır.

Fedakârlık, insanın sahip olduğu şeylerden bir başkası için vazgeçmesidir. Kimi zaman malından, kimi zaman rahatlığından, kimi zaman da canından vazgeçmektir. Bazen yapılan bir hatayı affetmek, bir sıkıntıya sabretmek, bazen daha fazlasına ulaşabilecekken azıyla yetinmek, bazen de kendi hakkından feragat etmektir. Bir annenin çocuklarına olan merhameti ve onların rahatı için yaptıkları göz önüne alındığında fedakârlık duygusunun insanın doğasında var olduğu açıkça görülür. İslâm Dini, bu fıtrî duygunun beslenerek kişide temel bir özellik hâline gelmesini hedefler. Nitekim iman ile fedakârlık arasında çok sıkı bir bağ vardır. Yalnızca Rabbin rızasını kazanma arzusu, kişinin din kardeşine sevgi ve merhametle bakmasını sağlayıp, ihtiyaç duyduğu bir şeyi karşılık beklemeden daha çok ihtiyaç duyan bir başkasına vermesini kolaylaştırırken, fedakârlık ve îsâr duyguları da Allah’a (cc) olan inancı kuvvetlendirir. Allah Teâlâ’nın (cc), "Sevdiğiniz şeylerden Allah (cc) yolunda harcamadıkça iyiliğe asla erişemezsiniz." sözü de Allah’a duyulan sevgi ve iman ile îsâr arasındaki bu ilişkiyi ortaya koymaktadır.

Yüksek bir ahlâk üzere olan Resûlullah’ın (sas) hayatı, fedakârlığın en güzel örneğidir. Allah’ı (cc) en iyi tanıyan ve O’na (cc) karşı sorumluluk bilinci en gelişmiş kişi olan Allah’ın Sevgili Elçisi (sas), bütün varlığını İslâm Dini’ni tebliğ görevini en güzel şekilde yerine getirmeye ve dini üstün kılmaya adamış ve bu uğurda her türlü fedakârlığı göze almıştır. Müşriklerle yapılan savaşlara bizzat iştirak ederek her türlü zorluğu ashâbıyla birlikte göğüslemenin yanı sıra, kendisine yapılan sözlü ve fiilî eziyetlere de katlanmış, kendisine zulmedenleri affetme büyüklüğünü göstererek onların iman etmeleri ve Allah’a (cc) ibadet eden evlâtlara sahip olmaları için Rabbine dua etmiştir.

Sevgili eşi Hz. Âişe’nin (ra) belirttiği üzere ailesiyle birlikte oldukça mütevazı bir yaşantı süren Resûlullah (sas), maddî sıkıntısının olmadığı dönemlerde bile mütevazı yaşamaya devam etmiş ve Allah’a (cc) şöyle yalvarmıştır: "Allah’ım Muhammed ailesine kendilerine yetecek kadar rızık ver." Çok rahat bir hayat sürmemesine rağmen kendisinden bir şey isteyen kimseyi asla geri çevirmemiş, ashâb kendisini davet ettiğinde mutlaka bu yemeği başkalarıyla paylaşmış, ’insanların en cömerdi’ olarak tanınmıştır. Onun ihtiyaç hâlinde dahi Müslüman olan ya da olmayan herkese böylesine cömert ve fedakâr davranması, kendisine duyulan sevgiyi artırmakla kalmamış, inanmayanların İslâm Dini’ni kabul etmesine de vesile olmuştur. Özellikle yanı başındaki ilim talebeleri olan Suffe ashâbına büyük değer veren Resûlullah (sas), kendisine gelen zekât mallarını, hiç dokunmadan onlara yönlendirmiş, şahsına gelen hediyeleri onlarla paylaşmayı bir görev bilmiştir.

Sahâbeden bir kadın elinde kenarları dokunmuş bürde türünden bir kumaşla Hz. Peygamber’in (sas) yanına gelerek, "Bunu giymeniz için kendi elimle dokudum." dedi. O günlerde böyle bir kumaşa ihtiyacı olan Efendimiz (sas) bu hediyeyi aldı ve belden aşağısına sararak, yani izar şeklinde giyinerek ashâbın yanına geldi. Fakat sahâbîlerden birinin, "Yâ Resûlalallah, bunu bana giydir!" diyerek bu kumaşı istemesi üzerine Rahmet Elçisi (sas), bu sahâbîyi kırmadı ve evine döner dönmez kumaşı katlayarak ona gönderdi. Bu durumu hoş karşılamayan arkadaşları sahâbîye, "Hiç iyi yapmadın. Nebî (sas) öyle bir kumaşa ihtiyacı olduğu için onu giymişti. Fakat sen, onun kendisinden bir şey isteyeni geri çevirmediğini bildiğin hâlde o kumaşı istedin." dediler. Sahâbî ise kumaşı giymek için değil, Resûlullah’a (sas) ait bu giysiyi kendisine kefen yapmak için istediğini belirtti ve dediği gibi de oldu. Allah Resûlü’nün (sas) ihtiyacı olduğu hâlde, kendisine getirilen bürdeyi en küçük bir çekince göstermeksizin çok da ihtiyacı olmayan birine vermesi, benliğine işlemiş olan îsârın tezahürüdür.

Allah Resûlü (sas) bu yaşantısıyla insanlara örneklik etmekle yetinmemiş, zihinlerde, mümin olmanın sorumluluk ve özveri gerektirdiği anlayışını hâkim kılmaya gayret etmiştir. Bu bağlamda, "Sizden biriniz kendisi için istediğini mümin kardeşi için de istemedikçe iman etmiş olmaz." buyurarak kendini düşündüğü kadar başkalarını da düşünmenin, yani diğerkâmlığın imanın gereği olduğunu vurgulamış; kişiyi nefsanî arzularından doğan cimrilik, açgözlülük, kıskançlık gibi kötü duygulardan sakındırırken, ahlâkî bakımdan gelişmesini sağlayacak affetmek, sabretmek, dayanışma ve kanaatkârlık gibi güzel vasıfları ashâbının gönlüne yerleştirmeye çalışmıştır. Böylece mânevî anlamda fedakârlığın gereği üzerinde durmuş, maddî paylaşımlara da ayrı bir önem vererek insanları daima infaka teşvik etmiş ve cömertliğin Allah’a (cc) yakınlık vesilesi olduğunu ifade etmiştir. Bu doğrultuda sahâbe, mallarını Allah (cc) rızasını kazanmak için feda etmiş, hatta bu hususta birbirleriyle yarışır hâle gelmiştir. Öyle ki bazı kimselerin mallarını infak etmede aşırıya kaçarak muhtaç hâle gelmelerinden endişe eden Hz. Peygamber (sas), kişinin malında yapacağı tasarruflara bazı sınırlamalar getirmiştir.

Hz. Peygamber’in (sas) fedakârlık üzerine kurulu yaşayışını görerek, nebevî terbiyeyle yetişen sahâbenin hayatı da İslâm Dini ve Müslüman toplumun refahı için yapılan maddî ve mânevî fedakârlıklarla doludur. Onların sonraki nesillere örneklik eden seçkin bir zümre olmasının sırrı, bu güzel meziyeti hayatlarının her sahasına uygulamalarında yatmaktadır. Allah Resûlü’nü (sas) en zor zamanlarını geçirdiği Mekke’de, her türlü eziyete katlanarak yalnız bırakmayan ve sonunda öz vatanlarını terk etmeye razı olan din kardeşleri (muhacirler) ile Akabe’de verilen sözün ardından Müslümanlara kucak açan ve ömürleri boyunca her türlü destekle onların yardımında olan Medine halkının (ensar) özverili davranışları bütün insanlığa ibret olacak niteliktedir.

Câhiliye toplumuna İslâm nurunun doğmasıyla ilk Müslümanlar olarak tarihe geçen ve İslâm’ın en çileli dönemlerini Resûlullah’la (sas) birlikte yaşayan sahâbe, varını yoğunu bu dinin yaşanır hâle gelmesi için harcamıştır. Her türlü sıkıntıya sabır göstermenin yanı sıra sahip oldukları dar imkânları Allah (cc) yolunda seferber etmiş, Medine’de refaha kavuştuklarında da servetlerini bu yolda harcamaktan geri durmamışlardır. Resûlullah’ın (sas) sadaka vermeyi emretmesi üzerine ashâbın önde gelenlerinden Hz. Ömer (ra) malının yarısını feda ederken Hz. Ebû Bekir (ra) bütün malını Allah (cc) yolunda bağışlamış, Hz. Osman (ra) da İslâm toplumu için yaptığı malî fedakârlıklarla şöhret bulmuştur. Medine’ye hicret edenlerin su sıkıntısı çektiği dönemde büyük bir servet ödeyerek suyu içilebilen Rûme Kuyusu’nu satın almış ve Müslümanların yararına sunmuş, Resûlullah’ın (sas) mescide katmak istediği bir araziyi satın alarak mescidi genişletmiş, Tebük Seferi’ne çıkacak ordunun teçhizini üstlenmiş ve bütün bunların karşılığını yalnızca Allah’tan (cc) beklemiştir. İlk Müslümanlarda yerleşmiş olan bu fedakârlık ruhu, İslâm’ın aydınlattığı her yere sirayet etmiş ve inananların gönlünde hâkimiyet kurmuştur.

Resûlullah (sas) Medine’ye geldiğinde sevgi, saygı ve dayanışmaya dayalı bir toplumun temelini atmak üzere muhacirler ve ensar arasında bir kardeşlik anlaşması yapmıştı. Gönüllülük esasına dayalı bu anlaşma gereğince Medineli her bir Müslüman, Mekke’den hicret eden bir kardeşini evi yapılıncaya kadar kendi evinde misafir edecekti. Mekkelilerden Abdurrahman b. Avf (ra) ile bu anlaşma gereği ‘kardeş’ olan Medineli sahâbî Sa’d b. Rebî’ (ra) onu evine götürerek şöyle dedi: "Malımı seninle yarı yarıya bölüşeyim."

Öz kardeşler bile miras taksiminde kavga ederken Sa’d’ın (ra) bu teklifi oldukça şaşırtıcıydı. Fakat Allah Resûlü’nün (sas) yoldaşı olma şerefine eren Abdurrahman b. Avf (ra), "Allah (cc) malını ve aileni sana (bağışlasın ve) bereketli kılsın. Siz bana çarşının yolunu gösterin." diye karşılık vererek bu teklifi kabul etmedi. Çalışmak üzere çarşıya gitti ve o gün yaptığı ticaretle bir miktar yağ ve keş (kurutulmuş yağsız yoğurt) kazanarak geri döndü.

Resûlullah’ın (sas) bu yönde bir telkini olmamasına rağmen, Allah (cc) rızasını gözeterek din kardeşine malının yarısını vermeye hazır olan Sa’d’ın (ra) bu davranışı ensarın muhacirlere karşı takındığı tavrın çarpıcı bir örneğidir. Medineli Müslümanların tamamı evlerini muhacir kardeşleriyle seve seve paylaşmış, hatta hurmalıklarını da onlarla paylaşmaya hazır olduklarını bildirmişlerdir. Ancak Allah Resûlü (sas) buna müsaade etmeyerek, muhacirlere hurmalıkları işletmeleri karşılığında pay verilmesini tavsiye etmiştir. Hayber’in ele geçirilmesiyle muhacirlere arazi dağıtılana kadar kardeşlik görevini en güzel şekilde devam ettiren ensarı Allah Teâlâ (cc) Kur’ân-ı Kerîm’de şöyle övmektedir: "Onlar, kendi canları istemesine rağmen yemeği yoksula, yetime ve esire yedirirler. Ve derler ki: "Biz size sadece Allah (cc) rızası için ikram ediyoruz, yoksa sizden karşılık istemediğimiz gibi bir teşekkür de beklemiyoruz. Çünkü biz, asık suratlı, çetin bir günden (o günün azabından) dolayı Rabbimizden korkarız." Hz. Peygamber (sas) de bu meziyetlerinden dolayı ensarı çokça methetmiş, onlara karşı nefret beslemeyi asla tasvip etmemiş, sık sık kendilerine hayır dua etmiştir.

İslâm Dini kıskançlığa ve bencil tutkulara meyilli olarak yaratılan insanı, bütün kötü sıfatlardan arındırarak kemal seviyesine ulaştırmayı hedefler. Bu doğrultuda Allah Teâlâ (cc) nefsinin bencilliğinden korunan kimselerin kurtuluşa ereceğini bildirmiş, "Zenginlik, malın çokluğu değil, gönlün tokluğudur." buyuran Hz. Peygamber (sas) de inananlara güzel ahlâklı olmayı tavsiye etmiştir. Fedakârlık ve îsâr, bu yönlendirmeler sonucu bencillikten kurtularak diğer insanlara da en az kendisi kadar değer verme ve kendini onların yerine koyabilme alışkanlığını kazanan insan ruhunu, arzulanan seviyeye eriştiren ahlâkî meziyetlerdendir. Hâris b. Hişâm (ra), Ayyâş b. Ebû Rebîa (ra) ve Ebû Cehil’in oğlu İkrime (ra), zorlu bir mücadele sonucunda yaralanarak ölümün eşiğine gelmişlerdi. Hâris (ra), içmek üzere su istemiş fakat İkrime’nin (ra) de susamış vaziyette olduğunu fark edince kendisine gelen suya dokunmadan ona göndermişti. İkrime (ra) de aynı şekilde bu suyu Ayyâş’a (ra) göndermiş ve bu sahâbîlerin hepsi bir damla su içemeden son nefeslerini vermişlerdi. Yermük Savaşı sırasında vuku bulduğu aktarılan bu hadise, îsâr anlayışı üzerine kurulu bir hayatın bu anlayışla sonlandırılmasına güzel bir örnektir.

Kişinin îsâr derecesine ulaşabilmesi için kendisinin muhtaç konumda olması şart değildir. Önemli olan muhtaç durumda olsa dahi bir başkasına fedakârlıkta bulunabilecek ahlâkî olgunluğa erişmiş olmaktır. Bu bakımdan îsâr, sevginin doruk noktası olarak görülmüştür. Her şeyini sevdiği uğruna feda etmeye razı olan kişi gerçek mânâda seven insandır. Zira İslâm’da Allah (cc) ve Resûlü (sas), uğruna her şeyi feda edecek kadar sevilmesi gereken varlıklardır. Hz. Peygamber (sas) Allah (cc) ve Resûlü’nü (sas), uğruna her şeyini feda edebilecek kadar seven ve üstün gören kişinin imanın tadını alacağını ifade etmiştir. Bu bilinçle yaşayan sahâbe, Ebû Talha’nın (ra) Uhud Savaşı’nda yaptığı gibi Allah Resûlü’nü (sas) korumak için kendi bedenlerini siper etmiş ve canlarını hiçe sayarak inançları uğruna savaşmışlardır. İnsanın en kıymetli varlığı olan canını Allah (cc) yolunda feda etmesi İslâm Dini’nde üstün bir meziyet olarak kabul edilmiş ve ‘şehit’ diye isimlendirilen bu fedakâr mücâhidler eşsiz bir makama yükseltilmişlerdir.

Bütün insanlar için örnek teşkil edecek bir toplum oluşturmayı hedefleyen İslâm Dini, bireylerin sevgi ve kardeşlik temeline dayalı sağlam ilişkiler kurmasını öngörür. Bu nedenle Allah Resûlü (sas) bir yandan Müslümanlar arasındaki muhabbeti artırıp pekiştirecek fiilleri teşvik ederken bir yandan da buna zarar verebilecek davranışlardan inananları sakındırmıştır. Bireyin ahlâkî olgunluğa erişmesini sağlayan fedakârlık ve îsâr duyguları, aynı zamanda bireyler arası sevgi bağlarını pekiştirdiği, böylece insanî ilişkilerin güçlenmesine yardım ettiği için toplumsal açıdan da oldukça önem arz etmektedir. Çünkü fedakârlık yapmak sevgiye dayalı bir ilişkiyi gerektirirken fedakârlıkta bulunulan kişinin de karşısındakine sevgisi ve bağlılığı bir kat daha artar. Bireysel zararının yanı sıra toplumsal birlik ve beraberliği yıkıcı etkisi olan bencillik, cimrilik, kıskançlık, dargınlık gibi duygulardan arınmayı gerektiren fedakârlık ve îsâr duygularının hâkim olmasıyla, Resûlullah’ın (sas) teşvik ettiği, bireylerin kardeşçe yaşadığı örnek toplumun oluşması mümkündür. Zira birbiri için özveride bulunan, kendinden önce bir başkasının ihtiyacını görmeyi ödev sayan erdemli bireylerden oluşan bir toplum, muhtaçların azaldığı, her kesimden insanın sevgi ve dayanışma içinde olduğu, haksızlıklardan uzak, refah seviyesi yüksek, sağlıklı bir toplum olacaktır.

Kaynak: Diyanet Hadislerle İslam

İstanbul'da dolunay, Büyük Mecidiye Camii ve Süleymaniye Camii ile birlikte görüntülendi.

Arafat ve Müzdelife'de Kurban Bayramı arifesinde vakfe görevlerini yerine getiren, ardından Cemerat'a geçerek "büyük şeytan" olarak ifade edilen "Akabe cemresi"ne 7 taş atan Müslümanlar, daha sonra Kabe'de ziyaret tavafı ve sayı gerçekleştirdi.

Türkiye’den gelen 85 bin hacı adayı da Arafat’a çıkarak, Diyanet İşleri Başkanı Prof. Dr. Safi Arpaguş’un yaptığı vakfe duasına hep birlikte “amin” dediler.

1. "Kesimsiz kurban bağışı" vb. adlar altında yapılan bağışların hiçbir dini dayanağı bulunmamakta olup söz konusu bağışlarla kurban ibadeti yerine getirilmiş olmaz.

2. Bir kurban hissesi yalnızca bir kişi içindir. İmkânı olmayan birden fazla kişinin, tek kişilik bir hisseye ortak olabileceği anlayışı dinen doğru değildir.

3. Kurbanlık hayvanın taşıması gereken vasıflar ve kesimle ilgili diğer hükümler, bütün kurban çeşitlerinde aynı olup çeşitli gayelerle veya şükür niyetine kurban edilecek hayvanlarda, yaş gibi bazı şartların gerekli olmadığı inancı yanlıştır.

4. İnsanların bir araya gelerek topluca Hz. Peygamber adına bir kurban hissesine girmeleri şeklinde bir uygulama dinimizde mevcut değildir.

5. Dinimizde kabir kurbanı veya ölü kurbanı adıyla bir kurban türü bulunmamaktadır.

6. Kurban kanının, alna veya araba tekerleği gibi eşyalara sürülmesi inancı doğru değildir.

7. Evli olmayan kimselerin -gerekli mali imkâna sahip olsalar da- kurban kesemeyecekleri anlayışı yanlıştır.

8. Kurban kesim işlemini kadınların yapamayacağı anlayışı doğru değildir. Kesme becerisine sahip olan kişi, erkek olsun kadın olsun, kurban kesimini gerçekleştirebilir.

9. Büyükbaş bir kurbanlığın hissedar sayısının mutlaka 3, 5, 7 gibi tekli sayılarda olması gerektiği anlayışı doğru değildir.

10. Kurbanlık hayvanın gerekli yaşını tamamladığı halde henüz kapak atmamış ise kurban edilemeyeceği şeklindeki anlayış doğru değildir.

11. Kurban etlerinin mutlaka yedi fakire dağıtılması gerektiği şeklindeki anlayış doğru değildir. Kurban etini üçe bölmek müstehaptır.

12. Kurbanlık hayvana ortak olanların bazılarının adak veya akika niyetiyle kurbana iştirak etmesinin kurbana engel olduğu şeklindeki anlayış hatalıdır.

13. Seferî (yolcu) olanın kestiği kurbanın geçersiz olduğu anlayışı doğru değildir.

Din İşleri Yüksek Kurulu

SÖZ AHLAKI VE SOSYAL MEDYA

Muhterem Müslümanlar!

Söz, insanın iç dünyasını dışarıya yansıtan aynasıdır. Güzel bir söz; yaralı kalpleri iyileştiren merhem, kurumuş gönülleri yeşerten can suyudur. Hoş bir kelam; ruhu ilmek ilmek işleyen zarif bir nakış, hataları incitmeden düzelten nazik bir hitaptır. Peygamber Efendimiz (s.a.s)’in buyurduğu üzere, “Gönül alıcı söz, sadakadır.”[1]

Aziz Müminler!

Sözün tesiri, sesin yüksekliğinde değil; samimiyetin derinliğinde, üslubun inceliğinde gizlidir. Evet, en yakınımıza dahi sesimizi duyuramıyorsak, akrabalarımızla ortak paydada buluşamıyorsak, komşularımıza ulaşmaya bir yol bulamıyorsak, bunun sebeplerinden biri de konuşma usulümüzdür. Sevgili Peygamberimiz (s.a.s), mümini şöyle tarif etmektedir: “Mümin; insanları karalayan, lânet eden, kaba ve kötü sözlü, hayâsız birisi değildir.”[2]

Kıymetli Müslümanlar!

Gönül kapıları, içeriden açılan kilide benzer; o kilidin yegâne anahtarı ise yumuşak bir sözdür. Kur’an-ı Kerim’de, “Kullarıma söyle, sözün en güzelini söylesinler; yoksa şeytan aralarına girer. Kuşkusuz şeytan, insanların apaçık düşmanıdır”[3] buyrulmaktadır. Bu sebeple; yuvasında huzur arayan, dilini zarafetle süslesin. Evladına ulaşmak isteyen, önce onun gönlüne bir çift tatlı kelamla misafir olsun. Saygınlık bekleyen, dilini doğrulukla mühürlesin. Berekete nail olmak isteyen, sözüne dürüstlük katsın. Hâsılı, Allah Resûlü (s.a.s)’in buyurduğu üzere, “Allah’a ve ahiret gününe inanan, ya hayır söylesin ya da sussun.”^[4]

Değerli Müminler!

Söz ahlakının en çok ihlal edildiği alanların başında dijital mecralar gelmektedir. Kimi insanlar, sanal kumar ve uyuşturucu madde gibi bağımlılıklarla; kimileri de şiddete sevk eden dijital oyunlar aracılığıyla kötülüğün günden güne yayılmasına zemin hazırlamaktadır. Kimi insanlar; kimliklerini gizleyerek kalp kırmayı, başkalarının şahsiyetine, şeref ve haysiyetine dil uzatmayı marifet saymaktadır. Kimileri de yalan haberler ile toplumun sinesine fitne ve fesat tohumları ekmektedir. Yüce Rabbimizin bu husustaki uyarısı gayet açıktır: “İnsanın yanında, söylediği her sözü kaydeden bir melek mutlaka hazır bulunur.”^[5]

Aziz Müslümanlar!

Bizler, teknolojik imkânlarla gelen tehlikeleri, fırsatların arkasına gizlenmiş sinsi tuzakları fark edebilirsek, sanal âlemin zararlarını asgari düzeye indirebiliriz. Dijital teknolojileri, etik değerlerimizi gözeterek kullanabilirsek, kültürümüzle bağdaşmayan söz ve içeriklerden kendimizi ve ailemizi muhafaza edebiliriz.

Hutbemizi, Peygamber Efendimiz (s.a.s)’in şu hadis-i şerifleriyle bitiriyoruz: “Faydasız söz ve davranışları terk etmesi, kişinin iyi bir Müslüman olduğunun göstergesidir.”[6]

[1] Buhârî, Cihâd, 128.

[2] Tirmizî, Birr, 48.

[3] İsrâ, 17/53.

[4] Buhârî, Edeb, 31.

[5] Kâf, 50/18.

[6] Tirmizî, Zühd, 11; Muvatta’, Hüsnü’l-hulk, 1.

Din Hizmetleri Genel Müdürlüğü

Hz. Peygamber ^(s.a.s.), Kurban Bayramı’nda Allah katında en sevimli ibadetin kurban kesmek olduğunu, kurbanın kesilir kesilmez Allah katında makbul olacağını ve kurban edilen hayvanın her bir parçasının kişinin hayır hanesine kaydedileceğini ifade etmiştir. ^{(Tirmizî, Edâhî, 1 [1493]; İbn Mâce, Edâhî, 3 [3126])}

Allah Teâlâ’nın rızasını kazanmak niyetiyle, karşılıksız olarak fakir ve muhtaçlara yardım etmek, iyilik ve ihsanda bulunmak da Müslüman’ın önemli vazifelerinden biridir. Zaruret derecesinde ihtiyaç içerisinde bulunan kimseye yardım etmek dinimizde farz kabul edilmiştir. Ancak bu iki ibadetin birbirinin alternatifi olarak sunulması doğru değildir. Bu sebeple kesme olmadan hayvanı, sadaka olarak bir kişiye vermek kurban yerine geçmez. ^{(İbn Âbidîn, Reddü’l-muhtâr, 6/320)} Aynı şekilde kurban bedelini de yoksullara ya da yardım kuruluşlarına vermek suretiyle, kurban ibadeti ifa edilmiş olmaz.

Şâfiî mezhebinde, genel olarak yukarıda sayılan kusurlardan birinin bulunması, bir hayvanın kurban olmasına engel teşkil ettiği gibi uyuz olan hayvanlar ile yem yemesini engelleyecek derecede dişlerinin bir kısmı dökülmüş olan hayvanların da kurban edilmesi caiz değildir. ^{(Nevevî, el-Mecmû‘, 8/399-404)}

Akıl sağlığı yerinde, hür, mukîm ve dinî ölçülere göre zengin sayılan mümin, İlâhî rızayı kazanmak gayesiyle kurbanını kesmekle hem Cenâb-ı Hakka yaklaşmakta, hem de maddî durumlarının yetersiz olması sebebiyle kurban kesemeyenlere yardımda bulunmaktadır. Bu ibadetin ruhunda Hakk’a yakınlık ve halka fedakârlıkta bulunma anlayışı vardır. Kurban, bir Müslüman’ın bütün varlığını, gerektiğinde Allah yolunda feda etmeye hazır olduğunun bir nişanesidir.

Mezheplerin çoğuna göre, udhiye kurbanı kesmek sünnettir. ^{(İbn Rüşd, Bidâyetü'l-müctehid, 2/191)} Hanefî mezhebinde ise tercih edilen görüş, kurbanın vâcip olduğudur. ^{(Merğînânî, el-Hidâye, 4/355)} Kurban, -fıkhî hükmü ne olursa olsun- Müslüman toplumların belirli simgesi ve şiarı sayılan ibadetlerden biri olarak asırlardan beri özellikle milletimizin dinî hayatında önemli bir yer tutmaktadır.

TOPLUMSAL SORUMLULUKLARIMIZ

Muhterem Müslümanlar!

İslam, kişinin; Rabbine ve kendisine karşı görevleri yanında, ailesine ve içinde yaşadığı topluma karşı sorumluluklarını da düzenleyen bir dindir. Allah Resûlü (s.a.s)’in hadislerinde yer alan şu ifade ne kadar da önemlidir: “Üzerinde kendinin hakkı vardır. Rabbinin hakkı vardır. Misafirinin hakkı vardır. Ailenin hakkı vardır. O halde her hak sahibine hakkını ver!”[1]

Aziz Müminler!

Eşlerin sevgi ve saygıyla birbirine bağlı kaldığı, büyüklere hürmetin eksik edilmediği, çocuklarla bereketlenen bir aile yuvası kurmak, onu korumak ve güçlendirmek insani ve toplumsal sorumluluğumuzdur. Zira kişinin; ruhsal, duygusal ve zihinsel olarak huzur bulduğu, inanç ve medeniyet değerleriyle buluştuğu ilk yer ailesidir. Erdemli bireylerin oluşturduğu faziletli bir toplum ve barış içinde bir dünya inşa etmenin yolu aileden geçmektedir. Yüce Rabbimiz, “Kendileri ile huzur bulasınız diye size kendi türünüzden eşler yaratması ve aranıza sevgi ile merhamet koyması O’nun varlığının delillerindendir”[2] buyurarak, bizlere, ailenin ilahî bir lütuf olduğunu hatırlatmaktadır. Dolayısıyla hiçbir yapı, aile kurumunun alternatifi değildir. Ve yine hiçbir şey; eşlerin birbirlerine duyduğu muhabbetin, çocukların verdiği neşenin, anne ve babanın hissettirdiği mutluluğun, dede ve ninenin sağladığı güvenin yerini asla dolduramaz.

Kıymetli Müslümanlar!

Dinine bağlı, mukaddesatına saygılı nesiller yetiştirmek, ihmal edemeyeceğimiz diğer bir sorumluluğumuzdur. Ecdadımızdan bize miras kalan; kimlik, aidiyet ve fedakârlık gibi hasletleri gençlerimize kazandırmak asli vazifelerimizdendir. Evlatlarımıza değer vermek, onları dinlemek, iki cihan saadetleri için kendilerine rehberlik etmek vazgeçemeyeceğimiz görevlerimizdendir. Allah Resûlü (s.a.s), bu hususta bizleri şöyle uyarmaktadır: “Bakmakla yükümlü olduğu kimseleri ihmal etmesi, kişiye günah olarak yeter.”^[3]

Değerli Müminler!

Engelleri azimle aşmaya çalışan kardeşlerimize ve ailelerine karşı duyarlı olmak ise dini, ahlaki ve toplumsal sorumluluğumuzdur. Bu sebeple “Kim, kardeşinin ihtiyacını giderirse Allah da onun ihtiyacını giderir”[4] nebevi tavsiyesine uyarak; ibadethanelerimizi, okullarımızı, binalarımızı, sokaklarımızı, engelli kardeşlerimizin kullanabileceği şekilde imar etmeliyiz. Hayatı, özel gereksinimli kardeşlerimiz için kolaylaştırmanın gayretinde olmalıyız.

Aziz Müslümanlar!

Bugün, topyekûn bütün insanlık, pek çok yıkıcı unsurla karşı karşıyadır. Hiçbir sınır ve değer tanımayanlar tarafından; dijital mecralar, reklamlar, televizyon programları ve filmler aracılığıyla toplumun yapı taşı olan aile müessesesi zayıflatılmak istenmektedir. Sapkın akımlar ve batıl ideolojiler eliyle, gençlerin zihin dünyaları bulandırılmaya çalışılmaktadır. Böylesine bir çağda bize düşen; Rabbimizin emirlerine hakkıyla uymak, fıtratımıza sahip çıkmak, nebevî ahlakı ailemize ve nesillerimize aktarmaktır.

Hutbemizi, Kur’an-ı Kerim’de yer alan şu dua ile bitiriyoruz: “…Rabbim! ‘Bana, anne ve babama verdiğin nimetlere şükretmeyi, razı olacağın işleri yapmayı’ bana nasip et. Neslimi de salih kimseler eyle…”[5]

[1] Tirmizî, Zühd, 63.

[2] Rûm, 30/21.

[3] Ebû Dâvûd, Zekât, 45.

[4] Müslim, Birr, 58.

[5] Ahkâf, 46/15.

Din Hizmetleri Genel Müdürlüğü

﷽

قُلْ اِنَّ صَلَات۪ي وَنُسُك۪ي وَمَحْيَايَ وَمَمَات۪ي لِلّٰهِ رَبِّ الْعَالَم۪ينَۙ.

وَقَالَ رَسُولُ اللّٰهِ صَلَّي اللّٰهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ:

...اَللّٰهُمَّ مِنْكَ وَلَكَ عَنْ مُحَمَّدٍ وَأُمَّتِهِ.

İBADETLER, BİZİ RABBİMİZE YAKINLAŞTIRIR

Muhterem Müslümanlar!

İbadetlerimiz, bizi; Rabbimize yakınlaştıran, O’nun rızasına ulaştıran ve güzel ahlakla donatan kulluk vazifemizdir. “De ki: Benim namazım, ibadetlerim, hayatım ve ölümüm ancak âlemlerin Rabbi olan Allah içindir”[1] ayet-i kerimesi bunun en açık ifadesidir.

Namazımız, bizi günahlardan ve kötülüklerden alıkoyar. Kalbimize ferahlık, ruhumuza huzur verir. Zekâtımız ve sadakamız, malımıza ve ömrümüze bereket katar. Yardımlaşma ve dayanışma bilincinin bütün topluma yayılmasına vesile olur. Orucumuz; gönlümüzü, dünyevi hırs ve tutkuların esaretinden kurtarır. Ahlakımızı olgunlaştırır, bize şahsiyet kazandırır.

Aziz Müminler!

Haccımız ve umremiz, Allah’a teslimiyetimizin nişanesi olan ibadetlerimizdendir. Kur’an-ı Kerim’de, “Haccı ve umreyi Allah için eksiksiz yerine getirin”[2] buyrulmaktadır. Hacı adaylarımızı kutsal beldelere yolcu ettiğimiz şu günlerde bizler biliyoruz ki, haccımız ve umremiz; dili, ırkı ve mezhebi farklı olan Müslümanları bir araya getiren, onlara kulluk bilinci ve ümmet şuuru kazandıran kardeşlik buluşmasıdır. Müminin, Allah’ın sonsuz rahmet ve merhametine sığındığı, samimi tövbeler ve gözyaşlarıyla günahlarının bağışlanmasını umduğu kutlu bir yolculuktur. İnananlara, geçmişin muhasebesini yaparak geleceklerini inşa etme fırsatı sunan yenilenme ve diriliş zamanıdır.

Kıymetli Müslümanlar!

Yüce Rabbimize olan kurbiyyetimizi artıran bir diğer ibadet ise kurbandır. Yine bugünlerde hazırlığına başladığımız kurban ibadetimiz, malımızı ve canımızı Cenâb-ı Hakk’ın yolunda feda edebileceğimizin bir göstergesidir. “Kurbanların etleri ve kanları asla Allah’a ulaşmaz. O’na ulaşacak olan ancak sizin takvanızdır”[3] ayet-i kerimesinde buyrulduğu üzere, kurbandan maksat, Allah’ın emrine boyun eğmektir. O’na olan sadakati izhar etmektir. Kurbandan maksat; bencillik, cimrilik ve tamahkârlık gibi kötü huylardan arınmaktır. Ve kurbandan maksat; gönüllerimizi birbirine açmaktır, birlik ve beraberliğimizi pekiştirmektir. Böylelikle iyiliği yeryüzüne hâkim kılmanın gayretinde olmaktır.

Değerli Müminler!

Kurban, bir iyilik hareketidir. Milletimizi bir umut olarak gören insanlarla aramızda kurduğumuz gönül köprüsüdür. Kurban, yolumuzu hasretle bekleyen kardeşlerimizin hanelerine muhabbet taşımak, sofralarında bayram sevincini yaşatmaktır. Bu vesileyle; arzu eden kardeşlerimiz, vekâlet yoluyla kestirmek istedikleri kurbanlarını, Diyanet İşleri Başkanlığımız ve Türkiye Diyanet Vakfımıza emanet ederek bu iyilik hareketine destek verebilirler.

Yüce Rabbimizden; bizleri, sağlık ve afiyet içerisinde Kurban Bayramı’na ulaştırmasını niyaz ediyoruz. Hutbemizi, Peygamber Efendimiz (s.a.s)’in şu duasıyla bitiriyoruz: “…Allah’ım! Bu kurban Sendendir ve Hz. Muhammed (s.a.s) ile ümmeti tarafından Senin rızan için sunulmuştur.”^[4]

[1] En’âm, 6/162.

[2] Bakara, 2/196.

[3] Hac, 22/37.

[4] İbn Mâce, Edâhî, 1.

Din Hizmetleri Genel Müdürlüğü

﷽

وَابْتَغِ ف۪يمَٓا اٰتٰيكَ اللّٰهُ الدَّارَ الْاٰخِرَةَ وَلَا تَنْسَ نَص۪يبَكَ مِنَ الدُّنْيَا وَاَحْسِنْ كَمَٓا اَحْسَنَ اللّٰهُ اِلَيْكَ...

وَقَالَ رَسُولُ اللّٰهِ صَلَّي اللّٰهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ:

...فَمَنْ كَانَ أَخُوهُ تَحْتَ يَدِهِ فَلْيُطْعِمْهُ مِمَّا يَأْكُلُ، وَلْيُلْبِسْهُ مِمَّا يَلْبَسُ، وَلاَ تُكَلِّفُوهُمْ مَا يَغْلِبُهُمْ…

ALIN TERİ MUKADDESTİR

Muhterem Müslümanlar!

İslam; kazanç ile infakı, zanaat ile ahlakı bir araya getiren hayat dinidir. Dinimiz, bütün insanlığı; iş hayatında hak ve hukuka riayet etmeye, helal-haram bilincini kuşanmaya davet etmektedir. Alın terini mukaddes saymakta, helal ve meşru yollardan rızık temin etmeyi ibadet olarak görmektedir. Peygamber Efendimiz (s.a.s), bir hadis-i şeriflerinde bizleri çalışmaya şöyle teşvik etmektedir: “Sizden birinizin, urganıyla sırtında bir bağ odun satması, böylece Allah’ın onun itibarını koruması, verip vermeyecekleri belli olmayan kimselerden bir şeyler istemesinden daha hayırlıdır.”[1]

Aziz Müminler!

Bugün, dini ve insani değerlerin çalışma hayatının dışına itilmeye çalışıldığına şahitlik ediyoruz. Üzülerek ifade edelim ki, biz Müslümanlar da bu yanlış gidişattan nasibimizi almaktayız. Oysaki iş ve ticaret hayatındaki faaliyetler ve elde edilen gelirler, Müslüman için bir amaç ya da bir hedef olmamalıdır. Bilakis, Allah’ın rızasına ulaşmada, iki cihan saadetini elde etmede bir araç olmalıdır. Bu nedenledir ki, biz Müslümanlar; ticaretimizde, alış-verişimizde, işçi ve işveren ilişkilerimizde iyiliği, adaleti ve merhameti esas alan, ahlaki ilkeleri usta-çırak eğitimi çerçevesinde nesilden nesile aktaran bir anlayışı benimsemek durumundayız.

Kıymetli İşçi ve İşveren Kardeşlerim!

İşyerini sadece bir geçim kapısı değil, karşılıklı güvenin hâkim olduğu birer ‘emniyet yurdu’ haline getirmek, herkesin ortak görevidir. Bununla birlikte işçi; Sevgili Peygamberimiz (s.a.s)’in, “Allah Teâlâ, işinizi en güzel şekilde yapmanızdan hoşnut olur”[2] nasihatine kulak vermeli; işini, sağlam ve kaliteli yapmalıdır. Yaptığı işin ve çalıştığı işyerinin kendisine bir emanet olduğu bilinciyle hareket etmeli; evine, alın teriyle elde ettiği helal lokmayı götürmenin gayretinde olmalıdır. İşveren ise; Allah Resûlü (s.a.s)’in, “Her kimin yanında kardeşi çalışırsa, ona yediğinden yedirsin, giydiğinden giydirsin. Onlara güçlerini aşan işler yüklemeyin”^[3] emri gereğince, işçiye hakkını tam ve zamanında ödemeye çalışmalı, onun sosyal haklarını gözetmelidir. İşçinin güvenli ve sağlıklı bir ortamda çalışması için gerekli tüm tedbirleri almalıdır. Bu amaçla yapılacak her çalışmanın; sadece bir insanın değil, ailenin ve toplumun geleceğini korumak olduğunu unutmamalıdır.

Değerli Müminler!

İşveren ya da işçi olmanın, insani açıdan hiçbir üstünlüğü yoktur. Allah katında insanların en faziletlisi; imanla nasiplenen, ibadet ve güzel ahlakla hayatını süsleyen, takva elbisesine bürünendir. İnsanların en faziletlisi; hakkaniyeti, dürüstlüğü, yardımlaşma ve dayanışmayı bütün menfaatlerin üstünde görendir.

Hutbemizi, Yüce Rabbimizin şu ayet-i kerimesi ile bitiriyoruz: “Allah’ın sana verdiği şeylerle ahiret yurdunu ara. Dünyadan da nasibini unutma. Allah’ın sana iyilik yaptığı gibi sen de iyilik yap...”^[4]

[1] Buhârî, Zekât, 50.

[2] Beyhakî, Şüabü’l-îmân, 4/334.

[3] Buhârî, Îmân, 22.

[4] Kasas, 28/77.

Din Hizmetleri Genel Müdürlüğü

﷽

اُدْعُ اِلٰى سَب۪يلِ رَبِّكَ بِالْحِكْمَةِ وَالْمَوْعِظَةِ الْحَسَنَةِ...

وَقَالَ رَسُولُ اللّٰهِ صَلَّي اللّٰهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ:

اَللّٰهُمَّ انْفَعْنِى بِمَا عَلَّمْتَنِى وَعَلِّمْنِى مَا يَنْفَعُنِى وَزِدْنِى عِلْمًا.

MERHAMET EĞİTİMİ

Muhterem Müslümanlar!

Yüce dinimiz İslam’ın üzerinde hassasiyetle durduğu hususlardan biri de eğitimdir. Medeniyetimizde eğitim; ilimle hikmetin, bilgiyle ahlakın bir arada bulunduğu hakikat arayışı olarak görülür. İnsanı, Allah’a yaklaştıran; sevgi, saygı ve şefkat gibi faziletlerle buluşturan eğitim anlayışı benimsenir. Dünyalık başarının yanında, kişinin; Rabbine, ailesine ve çevresine karşı sorumluluklarını yerine getirdiği eğitim bilincinin oluşması hedeflenir. Peygamber Efendimiz (s.a.s)’in, “Allah’ım! Öğrettiklerinle beni faydalandır. Fayda verecek ilmi bana öğret ve ilmimi artır”[1] duası bu duruma en güzel örnektir.

Aziz Müminler!

Eğitim, ömür boyu devam eden bir süreçtir. Çünkü insan; eğitimle şekillenir. Eşyanın hikmetini ve yaratılışın gayesini eğitimle kavrayabilir. İyiyi kötüden, doğruyu yanlıştan eğitimle ayırabilir. Dinin, canın, malın, neslin ve aklın korunduğu erdemli bir toplum eğitimle inşa edilebilir. Adalet ve merhametin hâkim olduğu bir medeniyet ancak eğitimle kurulabilir.

Kıymetli Müslümanlar!

Bugün, bütün dünya, insanı insan yapan değerlerin zaafa uğradığı bir dönemden geçmektedir. Bundan kurtuluş, insanın; özüne dönmesi, vahyin yol göstericiliği, Peygamber Efendimiz (s.a.s)’in güzel ahlakını örnek almasıyla mümkündür. Toplum olarak bizler de milli ve manevi değerlerimizle hemhal olmuş bir eğitim anlayışıyla, sıkıntılarımıza çare bulabilir, birbirimize umut olabilir, geleceğe daha güvenle bakabiliriz. Zira bizler; Cenâb-ı Hakk’ın, “Rabbinin yoluna hikmetle ve güzel öğütle davet et”[2] ayet-i kerimesini kendisine şiar edinen bir medeniyetin mensuplarıyız. Muallim olarak gönderilen,[3] sünnet-i seniyyesi ve merhamet eğitimiyle sadece içinde yaşadığı topluma değil bütün insanlığa rehberlik eden Hz. Muhammed Mustafa (s.a.s)’in ümmetiyiz. “İnsanların en hayırlısı insanlara faydalı olandır”[4] hadis-i şerifi gereğince iyiliğin yeryüzündeki temsilcileri olma sorumluluğunu omuzlarında taşıyan şanlı bir ecdadın torunlarıyız.

Değerli Müslümanlar!

Bugün her birimize düşen görev; bizi biz yapan, bizi ayakta tutan değerlerimize sımsıkı sarılmaktır. Çocuklarımızı ve gençlerimizi her türlü batıl ideolojiden, sapkın akımdan, zararlı alışkanlıktan korumaya var gücümüzle gayret göstermektir. Onların zihinlerine ilmi, kalplerine imanı, hayatlarına ibadet ve ahlakı nakşetmeye daha fazla ehemmiyet vermektir.

Hutbemizi Sevgili Peygamberimiz (s.a.s)’in şu duası ile bitiriyoruz: “Allah’ım! Huşû duymayan kalpten, doymayan nefisten, fayda vermeyen ilimden ve kabul olunmayan duadan sana sığınırım.”[5]

[1] Tirmizî, Deavât 128.

[2] Nahl, 16/125.

[3] Dârimî, Mukaddime, 32.

[4] Kudâî, Müsnedü’ş-şihâb, I, 365.

[5] Nesâî, İstiâze, 13.

Din Hizmetleri Genel Müdürlüğü

Hazırlıkların aylarca sürdüğü bahçede, laleler en güzel şeklini nisan ortasında alıyor.

Karla kaplı bitki örtüsü ve kuş sesleri eşliğinde ziyaretçilerine doğal güzelliklerini sunan milli park, fotoğraf tutkunlarını da ağırlıyor.

Bölgede kar kalınlığı Karagöl'de 20, köylerde ise yer yer 40 santimetreye kadar ulaştı.

Beyaza bürünen Karagöl Sahara Milli Parkı ve Karagöl dronla görüntülendi.

Filistinlilerin naaşları, çok sayıda kişinin katıldığı cenaze töreniyle toprağa verilmek üzere ebediyete uğurlandı.

Doğal hammaddenin işlenmesinden pişirme aşamasına kadar uzanan üretim sürecinde kadınlar da aktif rol üstleniyor.

Hazırlık, şekillendirme ve süsleme gibi aşamalarda görev alan kadınlar, el emeğine dayalı bu zanaatın yaşatılmasında önemli katkı sağlıyor.

Nesilden nesile aktarılan çömlekçilik, ilçede yalnızca ekonomik bir faaliyet olmanın ötesinde, köklü bir kültürel miras niteliği taşıyor.

Geleneksel üretim yöntemlerinin korunduğu Karacasu'da, çömlekçilik hem bölge ekonomisine katkı sunuyor hem de Anadolu’nun zanaat kültürünü gelecek kuşaklara aktarmayı sürdürüyor.