• 1833'te Tokat’ta doğan ve asıl adı Osman Nûri olan Gazi Osman Paşa, Beşiktaş Askerî Rüşdiyesi ve Mekteb-i Harbiyye’de eğitim gördü; 1853'te mülâzım-ı sânî(teğmen) rütbesiyle mezun oldu.

• 1855 Kırım Harbi başarısıyla mülâzım-ı evvel (üsteğmen) olan Osman Nuri Paşa, Girit ve Yemen görevleri sonrası yükselerek 1873’te ferik (tümgeneral) rütbesine ulaştı.

• 1876’da Rusların komuta ettiği Sırp ordusunu bozguna uğratıp müşir (mareşal) oldu; 24 Nisan 1877’de Ruslar Osmanlı Devleti’ne harp ilân ettiği sırada Vidin Kumandanı’ydı.

• 25.000 kişilik kolordusuyla Plevne’ye ulaşan Osman Nuri Paşa, I. Plevne Muharebesi’nde Ruslara Rumeli cephesindeki ilk büyük darbeyi indirdi.

• II. ve III. Plevne muharebelerinde güçlü bir savunma sergileyerek Rus ilerleyişini durdurdu; ancak 13 Eylül’de başlayan uzun kuşatma sonrası 10 Aralık’ta Vid Nehri’ni geçmeye çalışırken yaralanıp teslim oldu.

• Buna rağmen gösterdiği direniş Rus çarı tarafından takdir edilerek çifte kartal nişanı ile ödüllendirildi ve 1878’de İstanbul’a dönüşünde büyük bir törenle karşılandı.

• İngiliz baskı politikasına karşı İstanbul'daki Müslüman unsurları birleştirerek güçlü bir dayanışma sağladı.

• Ordu için yapılacak ıslahat hareketinin Avrupa tesirinden uzak ve öz değerlere bağlı olmasını savundu.

• 5 Nisan 1900’de İstanbul'da vefat eden Gazi Osman Paşa, Fatih Sultan Mehmed Türbesi’nin yanına defnedildi.

Bu gönderiyi Instagram'da gör

Diyanet Dijital (@diyanetdijital)'in paylaştığı bir gönderi

Hicretin 2. yılı Ramazan ayında, Hz. Peygamber ile Mekkeli müşrikler arasındaki ilk büyük savaş gerçekleşti.

Bedir kuyuları civarında yapıldığı için "Bedir Gazvesi" olarak adlandırılan bu savaş tarihin seyrini değiştirdi.

Hz. Peygamber, Ebû Süfyân komutasındaki büyük bir ticaret kervanının Şam’dan döndüğü haberini aldı.

Müslümanlar, gasp edilen mallarını geri almak amacıyla Medine’den yola çıkarak kervanın peşine düştü.

Ebû Süfyân, baskın haberini alınca Mekke’den yardım istedi ve güzergâhını Kızıldeniz sahil yoluna kaydırdı.

Kervan, yolunu değiştirip kurtulsa da Kureyş ordusu geri dönmeyerek savaş kararıyla ilerlemeye devam etti.

İslam ordusu 313 kişiyle sınırlıyken, müşrikler 1000 kişilik tam teçhizatlı bir kuvvetle karşılarına çıktı.

Ordunun sancaktarlığını Mus‘ab b. Umeyr, Hz. Ali ve Sa‘d b. Muâz gibi önemli isimler üstlendi.

14 Mart 624’te başlayan savaşta Hz. Hamza, Hz. Ali ve Ubeyde b. Hâris yaptıkları mübârezeleri kazandı.

Çetin çarpışmalar sonucunda müşriklerden 70 kişi öldü, 70 kişi esir alındı; Müslümanlar ise 14 şehit verdi.

Esirlerin bir kısmı fidye karşılığında, bir kısmı ise okuma-yazma öğretme şartıyla serbest bırakıldı.

Sayıca az olmalarına rağmen zafer kazanan müminler, "Bedir Ashâbı" olarak İslam tarihinde eşsiz bir konuma yükseldi.

Bu gönderiyi Instagram'da gör

Diyanet Dijital (@diyanetdijital)'in paylaştığı bir gönderi

II. Mahmud döneminden itibaren resmî törenlerde bir “milli marş” ihtiyacı hissedilmeye başlandı.

Törenlerde Donizetti, Yesârîzâde Necib Ahmed ve Guatelli Paşaların besteleri millî marş olarak söylendi.

II. Meşrutiyet sonrası Batılı sanatçılara marş hazırlatma teşebbüsleri olsa da bunlar gerçekleşmedi.

1920’de Maarif Vekâleti tarafından millî marşın güftesi için düzenlenen yarışmaya 724 şiir gönderildi.

Vekil Hamdullah Suphi, para karşılığı katılmak istemeyen Mehmed Akif’in ikna edilmesini istedi.

Akif, ödül almamak şartıyla katıldığı yarışmayı kazandı ve 500 lirayı Dârülmesâi'ye bağışladı.

"Kahraman Ordumuza" ithafıyla yazılan şiir, meclis kürsüsünde Hamdullah Suphi tarafından okundu.

12 Mart 1921’de Mehmed Âkif Bey’in şiiri, Türkiye Büyük Millet Meclisi’nde millî marş olarak kabul edildi.

Âkif, “O benim değil milletimindir” diyerek bu şiiri Safahat adlı eserine dahil etmedi.

Son günlerinde hasta yatağında “Allah bu millete bir daha İstiklâl Marşı yazdırmasın.” duasıyla hafızalara kazındı.

1924'ten 1930'a kadar Ali Rifat Çağatay’ın, 1930’dan itibaren ise Osman Zeki Üngör’ün bestesi Türkiye Cumhuriyeti’nin millî marşı olarak kabul edildi.

Bu gönderiyi Instagram'da gör

Diyanet Dijital (@diyanetdijital)'in paylaştığı bir gönderi

​Babası Ankara âlimlerinden Ali Kâzım Efendi, annesi Habibe Hanım’dır.

​Önce sıbyan mektebini, sonra Ankara Rüşdiyesi’ni bitirdi; İstanbul’a giderek Beyazıt dersiâmlarından Âtıf Bey’den icâzet aldı.

​1890’da Ankara Fazliye Medresesi’nde müderris olarak göreve başladı.

​22 Ekim 1898’de Ankara İstînaf Mahkemesi üyeliğine atandı, 7 Aralık 1907’de Ankara müftülüğüne tayin edildi.

​Millî Mücadele’nin ilk yıllarında Ankara Müdâfaa-i Hukuk Cemiyeti’ni kurdu ve Millî Mücadele’yi destekledi.

​İngiliz baskısıyla Millî Mücadele aleyhinde fetva veren Şeyhülislam’ı reddetti.

​Bu fetvası halkın Millî Mücadele etrafında toplanmasında son derece etkili oldu.

​Bu davranışları sonucunda İstanbul hükümeti tarafından asi bulundu.
​
25 Nisan 1920’de müftülük görevinden azledildi ve idamına hükmedildi.

​Ankara hükümeti ise bu kararı tanımayarak müftülük görevine iade etti.

​Şer‘iyye ve Evkaf Vekâleti’nin yerine kurulan Diyanet İşleri Reisliği’ne 31 Mart 1924’te ilk Diyanet İşleri Reisi olarak atandı.
​
Mehmed Rifat Efendi Soyadı Kanunu'nun çıkmasından sonra "Börekçi" soyadını aldı.

​5 Mart 1941'de vefat edene kadar görevine devam etti ve vefatının ardından Cebeci Asrî Mezarlığı'na defnedildi.

Bu gönderiyi Instagram'da gör

Diyanet Dijital (@diyanetdijital)'in paylaştığı bir gönderi

1138'de Irak’ta doğdu. Eyyûbîler hânedanının kurucusu ve ilk hükümdarıdır. Babası Şam valisi, amcası Şîrkûh ordu komutanıdır.

İyi bir eğitim gördü, usta bir kumandan ve devlet adamı olarak yetişti.

Mısır seferinde kazandığı başarılarla Şam Şâhâneliğine yükseldi. Nûreddin’in kurduğu devleti korumak ve Kudüs’ü kurtarmak başlıca iki hedefiydi.

Mısır’da hüküm süren Fâtımî devletine son verdi. Filistin, Mısır, Hicaz ve Yemen’i devletin eyaleti yaptı ve önemli imar faaliyetlerinde bulundu.

Hâdimü’l-Haremeyn unvanını kullanan ilk hükümdar oldu. 1183’te Halep’i ele geçirerek Kudüs yolunu açtı.

Hıttin’de Haçlılara karşı büyük bir meydan savaşı kazandı. Fetih için seferlere hız verdi, kısa sürede 52 şehri fethetti. 1187 Mi’rac gecesinde Kudüs’ü fethetti.

Batı Avrupa ülkeleri, Kudüs’ü geri almak için birleşerek yeni bir Haçlı seferi düzenledi. Haçlılar’ın bu teşebbüsü, Selâhaddin tarafından başarısızlığa uğratıldı.

Müslümanlar onu ideal bir sultan, Haçlılar gerçek İslam kahramanı olarak gördü.

Mehmet Akif’in ifadesiyle Şark’ın En Sevgili Sultanı, 4 Mart 1193'te Şam’da vefat etti.

#SelahaddinEyyubi #İnfografik #DiyanetDijital

Bu gönderiyi Instagram'da gör

Diyanet Dijital (@diyanetdijital)'in paylaştığı bir gönderi

Bu gönderiyi Instagram'da gör

Diyanet Dijital (@diyanetdijital)'in paylaştığı bir gönderi

DOĞUMU : 19 MAYIS 1925 NEBRASKA
VEFATI : 21 ŞUBAT 1965 NEW YORK

19 Mayıs 1925'te Nebraska'da Baptist bir rahibin oğlu olarak dünyaya geldi.

Babası, 1931’de fâili meçhul bir cinayet sonucu hayatını kaybetti. Psikolojik sağlığını yitiren annesi de akıl hastanesine yatırıldı.

On üç yaşında Islahevi Okulu’na gönderildi ve beyaz adamla ilgili olumsuz düşünceleri burada oluşmaya başladı.

Siyahilerin yaşadığı Harlem’de çeşitli suçlara bulaşarak 1946’da hapse mahkûm oldu.

1952’de hapisten çıkınca siyahi milliyetçiliğini savunan Nation of Islam (İslam Milleti) hareketine katıldı.

1952 yılından itibaren davasının isimsiz bir hizmetkârı olduğunu simgeleyen X soyadını kullanmaya başladı.

1958’de evlendi ve Batılılar’a karşı duyduğu kinin izlerini taşıyan Atilla, Kubilay, İlyas ve Cemile adlı dört çocuğu oldu.

1964'te Nation of Islam ile bağlarını kopararak "Muslim Mosque" (Müslüman Camisi) hareketini kurdu.

Müslüman diplomatlarla görüşüp İslam'ı öğrendi; Afro-Amerikan tezini canlandırmak ve hacca gitmek için seyahate çıktı.

Mekke’de farklı ırklardan Müslümanlarla tanıştı ve ırk ayırımına dayanmayan bir anlayışa ulaştı.

Hayatının bu döneminde el-Hâc Mâlik eş-Şahbâz adını kullanmaya başladı.

21 Şubat 1965’te Harlem’de konuşma yaparken bir suikast sonucu şehit oldu.

Bu gönderiyi Instagram'da gör

Diyanet Dijital (@diyanetdijital)'in paylaştığı bir gönderi

DOĞUMU : 1929 - TOKAT
VEFATI : 2021 – İSTANBUL

1929 yılında Tokat'ın Erbaa ilçesinin Tanoba kasabasında dünyaya geldi.

Hafızlığını babası Mustafa Efendi’nin gözetiminde evinde tamamladı.

1943'te ailesi, ilim tahsili için ağabeyi Bahauddin ile birlikte İstanbul’a gönderdi.
Fatih Camii Başimamı Ömer Efendi'den Kur'an talimi yaptı.

Üçbaş Medresesi'nde Başta Gümülcineli Mustafa Efendi olmak üzere Hüsrev Efendi ve Muhaddis İbrahim Efendi gibi hocalardan ders aldı.

Ali Haydar Efendi’den hususi olarak fıkıh ve İslami ilimleri tahsil etti.

Fatih Camii Başkayyımı Süleyman Efendi'den Buhârî-i Şerif okuyarak icazet aldı.

1950'den sonra Ali Haydar Efendi'nin teşvikiyle Mısır'a gitti.

Ezher Üniversitesi’nde Mustafa Sabri ve Zahidü'l-Kevserî'nin talebesi oldu.

1958’de Türkiye’ye döndü ve İstanbul İmam Hatip Lisesi’nde öğretmenlik yaptı.

1976’da Haseki Dinî Yüksek İhtisas Merkezi’nde görev aldı.

Fatih Camii'nde oluşturduğu ilim halkalarında vefatına kadar ders verdi.

19 Şubat 2021’de İstanbul’da vefat etti ve Fatih Camii haziresine defnedildi.

Bu gönderiyi Instagram'da gör

Diyanet Dijital (@diyanetdijital)'in paylaştığı bir gönderi

AKŞEMSEDDİN

Asıl adı Şemseddin Muhammed b. Hamza olan ve Akşeyh olarak tanınan Akşemseddin, 1390’da Şam’da doğdu.
Kur’an’ı ezberleyip dinî tahsil gördükten sonra Osmancık Medresesi’ne müderris oldu.
Tıp tahsili görerek "tabîb-i ebdân" ünvanını aldı ve devrin en iyi hekimi olarak şöhret buldu.
Tıp tarihinde ilk defa mikrop meselesini ortaya atarak hastalıkların bu yolla bulaştığı fikrini öne sürdü.
Rüyasında boynundaki zinciri Hacı Bayram’ın elinde görünce Ankara’ya gidip ona intisap etti.
Şeyhinin vefatından sonra irşad makamına geçti, Hacı Bayram’ın II. Murad’la münasebetleri vesilesiyle oğlu II. Mehmed ile tanıştı.
İstanbul kuşatmasına müridleriyle katılıp ordunun askerî ve mânevî gücünü yükseltti.
Ayasofya’da ilk hutbeyi okudu ve sahâbeden Ebû Eyyûb el-Ensârî’nin kabrini keşfetti.
1459 yılında, hayatının son yıllarını halkı irşad ederek geçirdiği Bolu’nun Göynük ilçesinde vefat etti.

BAZI ESERLERİ

Risâletü’n-Nûriyye: Hacı Bayrâm-ı Velî ve dervişlerini savunma maksadıyla yazmıştır.

Def’u Metâ’ini’s-Sûfiyye: Muhyiddin İbnü’l-Arabî ve benzeri bazı mutasavvıfların küfür ve ilhâdla itham edilmelerini reddetmek için kaleme almıştır.

Makâmât-ı Evliyâ: Mürşid, makâm-ı velâyet gibi tasavvufî konuları işleyen Türkçe eseridir.

1892 yılında Adana’da doğdu. Rüştiye ve idâdîde okuduktan sonra İstanbul’a gidip Dârülfünun Hukuk Fakültesi’ne kaydoldu.

Adana’ya yerleşip irşad faaliyetlerinde bulundu; tekkeler kapanınca dönemin hassasiyetiyle hizmetlerini özel sohbetler şeklinde sürdürdü.

1953 yılında Şam'a yerleşti ve burada öğrencilere Rûhu’l-beyân ve Mektûbât gibi eserleri okuttu.

1954 yılında İstanbul'a döndü ve Erenköy'de bulunan Zihni Paşa Camii'nde vaazlar verdi.

Sohbetlerinde edep, tevazu, gönül eğitimi, az yeme, az uyuma gibi konular üzerinde özellikle durdu.

1979’da ailesiyle Medine’ye yerleşti. 1984’te vefat etti ve Cennetü’l-Baki Kabristanı'na defnedildi.

Yetiştirdiği talebeler ve kaleme aldığı eserlerle, manevi hayatın ihyasına büyük katkı sağladı.

BAZI ESERLERİ:

Mükerrem İnsan
Ashâb-ı Kirâm Menâkıbı
Hazret-i İbrâhim Aleyhisselâm
Yûnus ve Hûd Sûreleri Tefsîri
Bedir Gazvesi ve Enfâl Sûresi Tefsîri
Hazreti Ömer’ul-Fâruk Radıyallâhu Anh
Duâlar ve Zikirler

21 Eylül 1842’de İstanbul’da doğdu. Farklı alanlarda eğitim alarak geniş bir bilgi birikimine ve üstün yeteneklere sahip bir hükümdar oldu.

Şehzadeliği sırasında farklı iş dallarıyla ilgilendi ve yurt dışı seyahatleri gerçekleştirdi.

1876 yılında, Osmanlı Devleti’nin 34. padişahı ve 113. İslam halifesi oldu.

Dünyadaki siyasi gelişmeleri yakından takip ederek başarılı bir dış politika yürüten Sultan II. Abdülhamid, Osmanlı Devleti’nin ilk anayasası olan Kanûn-ı Esâsî’yi ilân etti.

Şam’dan Medine’ye kadar uzanan Hicaz demiryolunu inşa ettirdi.

“Tahrîr-i Nüfûs” teşkilatını kurarak mal varlıklarının tespitini yaptırdı. Ticaret, ziraat ve sanayi odaları onun zamanında kuruldu.

Onun döneminde ilk kız okulları, sanayi mektepleri ve Dârülfünun (üniversite) gibi eğitim kurumları açıldı.

Müslümanlar arasında birliği sağlamak amacıyla “Panislâmizm” politikasını uyguladı.

Mescid-i Haram ve Mescid-i Nebevi’nin hizmetini yerine getirmesinden dolayı “Hâdimü’l Haremeyn” ünvanını aldı.

10 Şubat 1918’de İstanbul’da vefat eden Abdülhamid Han, Fatih’te bulunan II. Mahmud Türbesi’ne defnedildi.

Bu gönderiyi Instagram'da gör

Diyanet Dijital (@diyanetdijital)'in paylaştığı bir gönderi

Doğumu: 1887 - Konya
Vefatı: 1960 - Konya

1887 yılında Konya’da doğan Mustafa Efendi, şehrin dinî hayatına yön veren önemli şahsiyetlerden biriydi.

İlköğrenimini ve hafızlığını babasının yanında tamamlayarak Bekir Sâmi Paşa Medresesi’ne girdi.

Başta Şeyh Mehmed Bahâeddin Efendi olmak üzere çeşitli hocalardan ders görüp icâzet aldı.

1910 yılında Konya’da açılan ve “Islah” olarak bilinen medresede Arapça ve dinî ilimler okuttu.

I. Dünya Savaşı sırasında medreseler kapatılınca eğitim faaliyetlerine cami dersleriyle devam etti.

Dinî ilimler alanındaki hizmetleriyle tanınan aile ocağı, “İlim Evi” olarak anıldı.

Soyadı Kanunu ile resmî kayıtlara “Mustafa Kurucu” adıyla geçti.

1940’lı yıllarda Pîrî Mehmed Paşa Camii’nde, 1950’den itibaren de Aziziye Camii’nde imam-hatip olarak görev yaptı.

Konya İmam-Hatip Okulu’nda Arapça, tefsir, hadis ve fıkıh dersleri okuttu.

İmam Hatip Okulları ve Kur’an kurslarının yaygınlaşmasına öncülük etti.

5 Şubat 1960'ta Konya'da vefat eden Hacıveyiszâde Mustafa Efendi, Üçler Kabristanlığı'na defnedildi.

Bu gönderiyi Instagram'da gör

Diyanet Dijital (@diyanetdijital)'in paylaştığı bir gönderi

1939 yılında yükseköğrenimini tamamlamak üzere Mısır Ezher Üniversitesi’ne kaydoldu.

Mustafa Sabri Efendi, Mehmed İhsan Efendi ve Zâhid Kevserî gibi tanınmış hocalardan ders aldı.

Babasının vefatı üzerine Medine’ye dönen Kurucu, uzun süre Evkaf Dairesi’nde İnşaat ve Sicillât Emini olarak çalıştı.

İslâmî ve millî değerlere bağlı bir gençliğin yetişmesi idealini aile mirası olarak devam ettirdi.

“Doğmazdı kalbe iman, inmezdi arza Kur’an”; “Derdmendim yâ Resûlellah, devâ ol derdime”; “Ey âşık-ı dîdâr, ulu yezdâna gönül ver”; “Bülbüller sazda”; “Mevlâm sana ersem diye”; “Âşık-ı yezdan” gibi bazı şiirleri bestelendi.

II. Mahmud’un inşa ettirdiği Mahmûdiye ve Şeyhülislâm Ârif Hikmet kütüphanelerinde müdürlükten emekliye ayrıldı.

3 Şubat 2002’de Medine’de vefat eden Ali Ulvi Kurucu, Cennetü’l-bakī‘ye defnedildi.

Bazı Eserleri

Büyük İslâm Şairi Dr. Muhammed İkbal
Zulmeti Yıkan Nur
Gümüş Tül
Asırlar Boyunca Parlayan Nur
Medine Notları

Bu gönderiyi Instagram'da gör

Diyanet Dijital (@diyanetdijital)'in paylaştığı bir gönderi

Doğumu: 600 Mekke 
Ölümü: 1 Ramazan 40/28 Ocak 661

• Küçük yaşlarından itibaren Hz. Peygamberin terbiyesinde yetişti. 
• Hicret esnasında Hz. Peygamber onu müşrikleri oyalamak maksadıyla Mekke’de bıraktı.
• Hz. Peygamber’in kızı Hz. Fâtıma ile evlendi ve Hasan, Hüseyin, Zeyneb ve Ümmü Külsûm adlı çocukları oldu.

• Bedir, Uhud, Hendek ve Hayber başta olmak üzere hemen bütün savaşlara katıldı ve Resûl-i Ekrem’in sancaktarlığını yaptı.
• Mekke’nin fethinden sonra Kâbe’deki putları imha etme görevi kendisine verildi. 
• Hz. Ali, Hz. Ebubekir ve Hz. Ömer’in özellikle fıkhi meselelerde ilmine müracaat ettiği kişilerin başında gelmektedir.
• 656-661 yılları arasında 5 yıl halifelik yapmıştır. 

• Güvenilir kaynaklarda Hz. Ali’nin herhangi bir eserinden söz edilmez. 
• Ortaya yakın kısa boylu, koyu esmer tenli, iri siyah gözlü olup sakalı sık ve genişti.
• İslâm tarihinin Cemel ve Sıffîn gibi talihsiz vak‘aları sonunda göz yaşı döküp muhaliflerinin iman ve hidayetleri için dua edecek kadar hassas ve takvâ sahibi bir mümindi.

Bu gönderiyi Instagram'da gör

Diyanet Dijital (@diyanetdijital)'in paylaştığı bir gönderi

Doğumu: 1927 - Ermenek
Vefatı: 2018 - Ankara

1927 yılında Ermenek’te doğdu.

İlk, orta ve lise tahsilinden sonra Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi’nin Klasik Şark Dilleri Bölümü’nden mezun oldu.

Suriye Şam Edebiyat Fakültesi’nde Arapça ve İslâm ilimleri üzerinde çalıştı.

1952’de Ankara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Kelam bölümünde asistan oldu.

Ankara bölge vaizliği, Ankara il müftülüğü yaptıktan sonra Müşavere ve Dinî Eserler İnceleme Kurulu azalığı ve Din işleri Yüksek Kurulu üyeliği görevlerinde bulundu.

1972’de Diyanet İşleri Başkanlığı’na atandı.

1975 yılında diğer yönetici arkadaşları ve il müftüleriyle birlikte Türkiye Diyanet Vakfı’nın kurulmasını sağladı.

1976’da Diyanet İşleri Başkanlığı’ndan ayrılarak, Başbakanlık uzman danışmanlığına atandı.

1977 seçimlerinde Malatya milletvekili oldu. Dönemin hükümetinde Diyanet İşleri Başkanlığı’ndan sorumlu Devlet Bakanı olarak görev aldı.

Bir dönem Türkiye Körler Vakfı Başkanı olarak çalışmalarda bulundu.

22 Ocak 2018’de 91 yaşındayken Ankara’da vefat etti. Cenazesi Ahmet Hamdi Akseki Camii’nden kaldırılarak Cebeci Asri Mezarlığı’na defnedildi.

BAZI ESERLERİ

Eş’ari Mektebi
Ehli Sünnet Mektebi
İbn-i Fadlan Seyahatnamesi

Bu gönderiyi Instagram'da gör

Diyanet Dijital (@diyanetdijital)'in paylaştığı bir gönderi

Doğumu: 150/767 Gazze
Vefatı: 19 Ocak 204/820 Mısır

Dokuz yaşlarında Kur’an’ı ezberledi; on üç yaşında iken Mescid-i Harâm’da Kur’an okutmaya başladı.
Yaklaşık on yıl ders göreceği Mâlik b. Enes’e gitmeye karar verince Muvaṭṭaʾı ezberledi.
Bağdat’ta göz hapsinde tutulan Şâfiî bu sırada İmam Azam’ın talebesi Şeybânî’nin derslerine devam etti.
Hayatı Mısır öncesi ve sonrası olmak üzere iki dönemde ele alındı.

Birinci döneme ait görüşlerine mezheb-i kadîm (eski görüş), ikinci döneme ait olanlara ise mezheb-i cedîd (yeni görüş) denildi.
Nebevî sünneti, Kur’an’ın doğru anlaşılmasının ve yanlış yorumlardan korunmasının güvencesi olarak gördü.
Gecenin bir bölümünü ibadetle geçirir, rehavete yol açıp çalışmaya ve ibadete engel olduğu için fazla yemezdi.

En Önemli İki Eseri:
el-Üm: Yeni dönem fıkıh düşüncesini en ayrıntılı biçimde yansıtan ve mezhebin ana kaynağını oluşturan eseri.
er-Risâle: Fıkıh usulüne dair görüşlerini ihtiva eden ve fıkıh usulü alanında günümüze ulaşan ilk kitap olması bakımından önem taşıyan eseri.

İmam Şafii’nin diğer eserleri: Ahkâmü’l-Kur’an, Es-Sünen, İhtilâfü’l-Hadîs, EI-Mevâris, Müsnedü’ş-Şâfiî, Edebü’1-Kâdi, El-Eşribe, Fezâil-i Kureyş, Es-Sebku ve’r-Remy.

İmam Şafii Resulullah (sas)’ın sünnetine sıkı sıkıya bağlı idi. Bağdatlılar ona “Sünnetin Yardımcısı” lakabını vermişlerdi.

• Ahmed b. Hanbel onun hakkında; “Şafii, Allah’ın kitabı ve Resûlü’nün sünneti konusunda insanların en fakihi idi” demiştir.

Samimi bir dindarlığı şiâr edinen Şâfiî’nin çeşitli bilgilerin yararı hakkında şöyle dediği nakledilir: “Kur’an öğrenenin saygınlığı artar, fıkıhla meşgul olanın değeri yükselir, hadis yazanın delilleri kuvvetlenir, dil üzerine yoğunlaşanın tabiatı incelir, matematiğe yoğunlaşanın muhakemesi güçlenir, kendini korumayana ise ilmi fayda etmez” (Zehebî, X, 24).

Bu gönderiyi Instagram'da gör

Diyanet Dijital (@diyanetdijital)'in paylaştığı bir gönderi

Hocası İzmirli İsmail Hakkı Bey’in delâleti ile Heybeliada Mekteb-i Bahriye-i Şahane’ye Akaid-i Dini’ye muallimi olarak tayin edildi. Burada okuttuğu dersler, “Dinî Dersler” adı ile üç cilt olarak Sebilür-Reşad Kütüphanesi tarafından bastırıldı. Heybeliada’daki görevine ek olarak Aksaray Pertevniyal Valide Sultan Camii Şerifi Kürsi Şeyhliği görevini de yürüttü. İstanbul’daki medreselerde müderrislik ve 1921–1923 yılları arasında Ankara Lisesi’nde öğretmenlik yaptı. Umûr-ı Şeriyye ve Evkâf Vekâleti Tedrisat Umum Müdürlüğü görevinde iken medreselerin müfredat programlarını ıslah etti. 1924 yılında Diyanet İşleri Başkanlığı Müşavere Heyeti azalığına, 1939 yılında da Diyanet İşleri Başkan Yardımcılığına tayin edildi. M. Şerefeddin Yaltkaya’nın vefatından sonra 29.04.1947 tarihinde Diyanet İşleri Başkanı oldu.

Resmî hizmeti yanında, ilmî çalışmalarını da ihmal etmedi ve 70 kadar eser yazdı. "İslam Dini (İtikat, İbadet ve Ahlak)", "Askere Din Kitabı", "Yeni Hutbelerim", "Peygamberimiz Hz. Muhammed ve Müslümanlık", merhumun en çok bilinen ve okunan eserlerinden bazılarıdır. 9 Ocak 1951 tarihinde Diyanet İşleri Başkanı iken vefat etti ve Ankara Cebeci Asri Mezarlığı’na defnedildi. Merhumun 3.000 ciltlik özel kitaplığı, Diyanet İşleri Başkanlığı Kütüphanesi’nde okuyucuların istifadesine sunuluyor.

Bu gönderiyi Instagram'da gör

Diyanet Dijital (@diyanetdijital)'in paylaştığı bir gönderi

Doğrudan doğruya Kur’an’dan alıp ilhâmı
Asrın idrâkine söyletmeliyiz İslâm’ı

DOĞUMU: 1873 - İSTANBUL
VEFATI: 1936 - İSTANBUL

20 Aralık 1873’te İstanbul Fatih’te doğdu.

Fâtih Medresesi müderrislerinden olan babası Mehmed Tâhir Efendi’den küçük yaşta Arapça eğitimi aldı; onu “hem babam hem hocam” sözleriyle yâd etti.

Ortaokul yıllarında Arapça, Farsça ve Fransızca öğrendi.

Fâtih Merkez Rüşdiyesi’nden mezun olup Mülkiye Mektebi’nin idâdî kısmına yazıldı.

Babasının vefatı üzerine öğrenimini yarıda bırakarak Mülkiye Baytar Mektebi’ne geçti ve birincilikle mezun oldu.

Ziraat Nezâreti’nde baytar müfettiş muavini olarak memuriyete başladı.

Anadolu ve Rumeli’deki görevleri sırasında halkı yakından tanıdı, gözlemlerini şiirlerine yansıttı ve bu sırada hâfızlığını tamamladı.

Henüz yirmili yaşlarda iken yayınlanan ilk şiiri “Kur’an’a Hitap” oldu.

1915’te Necid bölgesine daha sonra Medine’ye gitti.

Bir şaheser olarak nitelenen “Necid Çöllerinden Medine’ye” manzumesini kaleme aldı.

Millî Mücadele döneminde halkı birliğe, direnmeye teşvik maksadıyla vaaz ve konuşmalar yaptı.

1908’de Sırât-ı Müstakîm dergisinde yayımlamaya başladığı şiirleri, zamanla yedi kitaptan oluşan Safahat’ta bir araya getirildi.

İstiklal Marşı, 12 Mart 1921’de milli marş olarak kabul edildi. “Onu milletimize ve kahraman ordumuza hediye ettim. Artık o milletindir.” diyerek marşın metnini Safahat’a almadı.

Kazandığı 500 liralık ödülü kabul etmeyip yoksul kadın ve çocuklara iş öğreten Darülmesai’ye bağışladı.

1923’te Abbas Halim Paşa’nın daveti üzerine Mısır’a gitti. 1936’da hastalığı sebebiyle İstanbul’a döndü ve 27 Aralık 1936’da vefat etti.

TERCÜME ETTİĞİ BAZI ESERLER

Müslüman Kadını
İslâmlaşmak
İslâm’da Teşkîlât-ı Siyâsiyye
İçkinin Hayât-ı Beşerde Açtığı Rahneler

Bu gönderiyi Instagram'da gör

Diyanet Dijital (@diyanetdijital)'in paylaştığı bir gönderi

1058 yılında Horasan bölgesinin ilim merkezlerinden olan Tûs’ta doğdu.

Künyesi Ebû Hâmid olup asıl adı Muhammed b. Muhammed b. Muhammed b. Ahmed el-Gazzâlî et-Tûsî’dir.

Babasının yün eğiren bir iplikçi olması sebebiyle Gazzâlî nisbesiyle tanındı. Çağdaşları tarafından Hüccetü’l-İslâm diye anıldı.

1073’te Ahmed b. Muhammed er-Râzkânî’den fıkıh dersleri aldı. Daha sonra Cürcân’a gitti ve burada beş yıl süren öğrenimini tamamladı.

Tûs’a dönerken kafilesi soyulan Gazzâlî, ders notlarını isteyince eşkıya reisi, bilgiyi hafızasında değil kâğıtta taşıdığı için alaya alarak notlarını iade etti.

Bu olayı ilahî bir ikaz kabul etti ve notlarının tamamını üç yıl içinde ezberledi.

1080 yılında Nîşâbur’daki Nizâmiye Medresesi’ne girdi ve dönemin en tanınmış kelâm âlimi Cüveynî’nin öğrencisi oldu.

Fıkıh, kelâm, mantık, felsefe ve tasavvuf alanlarında güçlü bir ilmî birikim edindi.

1091’de vezir Nizâmülmülk tarafından Bağdat Nizâmiye Medresesi müderrisliğine atandı.

Dört yıl süren Bağdat müderrisliği döneminde Tehâfütü’l-felâsife, Makāsıdü’l-felâsife, el-İktisâd fi’l-İʿtikād gibi önemli eserler telif etti.

Daha sonra Şam’a gitti ve iki yıla yakın bir süre Emeviyye Camii’ne çekilerek nefsini arındırmaya çalıştı.

Bir süre Kudüs’e geçti ve orada inzivâ hayatı yaşadı. er-Risâletü’l-kudsiyye eserini burada kaleme aldı.

İnzivâ ve halvet döneminde başyapıtı olan İhyâʾü ʿUlûmi’d-Dîn'i ve birçok tasavvufî eseri yazdı.

İslâm düşünürleri arasında en çok eser veren müelliflerden biri oldu.

1106'da Nîşâbur’a döndü ve vezir Fahrülmülk’ün ısrarlı daveti üzerine Nizâmiye Medresesi’nde tekrar ders vermeye başladı.

1109’da sağlığının bozulması sebebiyle resmî görevini bırakarak Tûs’a döndü.

18 Aralık 1111’de vefat etti ve Tûs’ta defnedildi.

BAZI ESERLERİ

el-Vecîz
el-Münkız mine’d-Dalâl
el-Müstasfâ fî ʿİlmi’l-Usûl
Bidâyetü’l-Hidâye
Kimyâ-yı Saʿâdet
Cevâhirü’l-Kurʾân

Bu gönderiyi Instagram'da gör

Diyanet Dijital (@diyanetdijital)'in paylaştığı bir gönderi

Üç aylar, ilahi rahmet ve mağfiretin varlık âlemini kuşattığı, müminlerin topluca ibadete yöneldiği aylardır.

Bu fırsat günlerinden Müminler, Haktan ve hakikatten, iyiden ve güzelden yana yeni bir sayfa açmalı, mahzun gönüllere neşe ve sevinç taşımalıdır. "Ben" duygusundan sıyrılıp "Biz" olmanın şuuruna varmalı böylelikle dünyada ve ahirette huzura ermeyi ümit etmelidir.

Bu mübarek aylarda imkanlar ölçüsünde oruç tutulmalı, gece ibadetlerine ağırlık verilmeli, her gün bir iyiliğe niyet edip yapmalı, akraba ziyaretlerini arttırmalı ve bol bol Kur'an okuyup anlamı üzerine tefekkür ederek Allah'ın razı olacağı bir hayatı yaşamaya gayret edilmelidir.

Yine bu mübarek ayları bir eğitim imkanına çevirip, yeme içmeden uzak durarak tutulan oruçlar gibi, kötü alışkanlıklara karşı da oruçlu olmalı, yalan, dedikodu, gıybet ve faydasız boş sözlerden uzak durulmalıdır.

Bereket mevsimi olan bu aylarda kendinize özel bir program yapıp bu program çerçevesinde bu ayları değerlendirebilmeniz için sizlere, normal bir yazıcıdan çıktı alarak kullanabileceğiniz bir takvim oluşturduk.

Ücretsiz indirilebilir olarak hazırladığımız 3 aylar planlayıcısını indirmek için tıklayınız>>>

DOĞUMU​: 604 / 1207 - BELH
VEFATI​: 672 / 1273 - KONYA

30 Eylül 1207’de Horasan’ın Belh şehrinde doğdu.

Mesnevî’nin girişinde adını Muhammed b. Muhammed b. Hüseyin el-Belhî olarak kaydetti.

“Celâleddin” lakabıyla tanındı, “Mevlânâ” ünvanı sonradan saygı amacıyla verildi. Hayatının çoğunu Anadolu’da geçirdiği için kendisine “Rûmî” denildi.

“Sultânü’l-Ulemâ” olarak tanınan babası Bahâeddin Veled’in yanında başladığı ilk eğitimine, daha sonra Halep ve Şam’da devam etti.

Babasının vefatından sonra Seyyid Burhâneddin Muhakkık-ı Tirmizî tarafından irşad edildi.

Arap dili ve edebiyatı, lügat, fıkıh, tefsir ve hadis gibi ilimler başta olmak üzere aklî ve naklî ilimlerden icâzet aldı.

Şam’da Muhyiddin İbnü’l-Arabî, Sa‘deddîn-i Hammûye, Osmân-ı Rûmî, Evhadüddîn-i Kirmânî ve Sadreddin Konevî ile uzun müddet sohbet etti.

Konya’ya döndükten sonra vaaz ve irşad faaliyetlerini sürdürdü.

642/1244 yılında Konya’da Şems-i Tebrîzî ile karşılaşması Mevlânâ için bir dönüm noktası oldu.

Şems’ten sonra şiir, semâ ve aşk merkezli bir tasavvuf anlayışı benimsedi.

Muhyiddin İbnü’l-Arabî’nin tasavvufta son mertebe saydığı melâmet neşvesine erişti.

Şeriata bağlılıkla birlikte bütün insanlığı kuşatan bir irfan anlayışı geliştirdi.

6 ciltten ve yaklaşık 25.700 beyitten oluşan Mesnevî’yi insanın mânevî yolculuğunu anlatan bir irşad eseri olarak yazdı.

Cenazesinde ağlanmamasını vasiyet edip vefatını kavuşma vakti olarak nitelendirdiği için ölüm günü “şeb-i arûs” (düğün gecesi) diye anıldı.

17 Aralık 1273’te vefat etti. Konya’da bulunan türbesi asırlardır ziyaret edilmeye devam etmektedir.

BAZI ESERLERİ

Mesnevî
Fîhi Mâ Fîh
Mektûbât
Dîvân-ı Kebîr
Mecâlis-i Sebʿa

Bu gönderiyi Instagram'da gör

Diyanet Dijital (@diyanetdijital)'in paylaştığı bir gönderi